برای شعر(طریقت) هوا چه بارانیست

نه تنها در دلم کاشانه داری
که در عمق وجودم لانه داری
چنان معشوقه عشق نابّ نابی
که در افسانه ها افسانه داری
لبانت شد بسان خنده گل
که در هر خنده ات فتانه داری
ولی در برق آن چشم سیاهت
خدا داند که صدها فتنه داری
فریبایی و رعنایی و یکرنگ
که در حُسنت بسی خُمخانه داری
رهین منت عشق تو هستم
که در عقشت مرا دیوانه داری
تو خود نیلوفری خوشروی و زیبا
که در قلبم یکی میخانه داری
+ نوشته شده در جمعه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ ساعت 9:32نویسنده: توسط محمد مهدی طریقت
|
۩۩۩ ☫ خــُلــِدستان طریقت ☫ ۩۩۩