انجمن در آینه از بی تو بودن داد کرد
اشک شد بر دیده وُ بر روی دامن داد کرد

شب نگاهش را به اشک اختران آراسته
پشت ابری ماه هم با آه وُ شیون داد کرد

ماه وقتی دید بر گیسوی شب زنجیر را
بر سر ابر سیه افتاد وُ روشن داد کرد

چای داغ نیمه شب ها مونس تنهایی ام
قند در فنجان شکست و با لب من داد کرد

از فراز قله ها جغدی به تنهایی نشست
در فنای جفت خود با،ناله کردن داد کرد

شبنمی با بوی عطری روی گل ها می نشست
خاک گلدان خیس شد با هر شکفتن داد کرد

دشت پر گل بود شب بو تا نبودت را شنید
عاقبت دیدم به یاد گل نچیدن داد کرد

خاطرات شعر با اهلِ (طریقت) یک صدا
نامِ نیکت را شنید وُ، از شنُفتن داد کرد

***

سبکِ، آرایش چشمان تو دیدن کردم
نوش بی نیش لبان تو مکیدن کردم

بین انواع نواها شده ، موسیقی شاد
خنده ی توست که یک عمر شنیدن کردم

سبک چشمان تو را فرشچیان پردازد
نازِ تن ناز چه اندازه کشیدن کردم

گلِ شهناز ، که هنگامِ شکفتن زیباست
جز گل بوسه که از روی تو چیدن کردم

گر نسیمی بوزد فصل بهاران وُ خزان
روسری وا کنی وُ شوقِ وزیدن کردم

چهره ات نرم ،دو چشمان تو آهوست نگار
تپه ماهور تنت باز چریدن کردم

عاشقان مهر به آفاق نمی تاباند
پس چرا من هوسِ اینهمه دشمن کردم

می شوی قصه و در ذهن (طریقت) باقی
وصف چشمان تو هنگام لمیدن کردم

۩خــُلدستان طریقت(غزل : نام نیک فرزانه )۩

محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم (لمیدن)

۩۩۩ ☫چشم کیستی ( طریقت) اشعار چشم ۩۩۩

اللًّهُمَ صل علی مُحَمَّــدٍ وَ آلِ مُحَمَّــَد

و عجل فرجهم

بـِسْمِ اللهِ الرَحْمـטּِ الرَحـِيمـْ ◊

وَ إِטּ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ

بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا

سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُوטּَ إِنَّهُ لَمَجْنُوטּٌ

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ"

****

هوا باران‌تر از اشک ستاره

دلم روشن تر از صبح بهاره

نگاهی میکنم درچشمِ مهتاب

(طریقت)با غزل آمد دوباره

****

هرگاه آدمی هوسِ گندگی کند
با آمدن درون جهان زندگی کند

گر«عشق»مقصدست،لذا در همین مسیر
فرزانه وار حکم برازندگی کند ...

یک رود و صد مسیر، همین رودخانه هاست
با عشق خو بگیر! همین رود خانه هاست

با گریه سر به سنگ بزن در تمام راه
ای رود سربه زیر! همین رودخانه هاست

تاوان دل بریدن از آغوش کوهسار
دریاست یا کویر؟ همین رود خانه هاست

برگِرد خویش پیله‌تنیدم به صد امید
این «رنج» دلپذیر همین رود خانه هاست

پرواز در حصار، فروبسته حیات
آزاد یا اسیر، همین رودخانه هاست

چون زخم، لب گشوده وُ چون شمع سوخته
«لبخند» ناگریز، همین رود خانه هاست

دلخوش به جمع‌کردن یک مشت «آرزو»
از «شادیِ» حقیر همین رودخانه هاست

با «نغمه» سر به خانه دلگیر «دَم» زدن
گاهی اگر چه دیر، همین رود خانه هاست

لبخند وُ اشک، شادی وُ غم، رنج وُ آرزو
از ما به دل مگیر، همین رودخانه هاست

وقتی معلّم مسئله را طرح کرد و در انتها به اینجا رسید که پیدا کنید پرتقال فروش را؟ دانش آموزان دریافتند: پرتقال‌ها ناف دارند، ذرت‌ها دندان دارند و پسته‌ها دهان دارند، بعید نیست که از ما خیلی آدم‌تر باشند.تازه من هندوانه‌هایی را میشناسم که بیشتر از ما تُخم دارند.
گیلاس‌هایی را دیدم که کمتر از آدمی کِرم دارند.فندُقی را دیدم که مغزش از خیلی از انسان‌ها بیشتر است.‌ نارگیلی دیدم که پشم دارد و پشمش از دست انسان‌ها ریخته.گلابی‌هایی را دیدم که بدون عمل، باسن ِ زیبایی دارند.میوه‌ای میشناسم که بدون آرایش، هلوست.
موزی میشناسم که لباسش مارک‌دار است، به شهین اول معروف است ، اما نارنگی شهین دوم است چون پوستش زود کَنده می شود .دیروز یک "کلم ِ قُمری" خریدم و دیدم که برعکس ِ خیلی از آدم‌ها ریشه دارد.
برعکس، آدم هایی را میشناسم که انگار "تره‌بار" هستند، زنان و مردان این روزها «ماست» در دهانشان مایه کرده اند ،مثلاً دور و بر ما سیب‌زمینی کم نیست. وقتی مسلسل از روی پشت بام مغز سر را نشانه می گیرد ، حکومت به مزاج حاکمان شیرین می شود ،جماعتی روان‌آزرده که مثل فلفل، تند هستند. مسئولینی را دیدم که از هندوانه پوست کلفت‌ترند، .
دیروز یکی را دیدم انگار سیر بود. آنقدر سیر بود که خودش را از پُل پرت کرد.
پدران ِ زحمت کشی را میشناسم که مثل بعضی پرتقال‌ها خونی هستند... و ملتی را میشناسم که آنها را برگ چغندر فرض میکنند.
بیخود نیست که پادشاهان می‌گویند: ملت کیلو چند؟؟ اصلاً خروار خروار هم با کرونا یا هر چیز دیگر بمیرند کَکِشان هم نمی گزد
پادشاهانی که مثل بادمجان، تاج بر سر ِ خود میگذارند، ولی نمیدانند که تخمی هستند.
و ما شاعران، توت‌فرنگی‌هایی هستیم که زبان ِ سُرخمان، سرِ سبزمان را به باد خواهد داد ...

در کویری خشکم امّا ساحلی بارانی‌ام
ظاهری آرام دارد شاعــری طوفانی‌ام
مثلِ شمشیر از وجودم دست وُ پا گم می‌کند
در رژیمِ دست‌های حاکمــان زندانی‌ام
بسکه دنبالِ تو گشتم شُهر‌ه‌ی عالم شدم
سربلندم کرده خوش‌بختانه سرگردانی‌ام
می‌زنم لب‌خند بر چشمانِ اشک‌آلودِ شمع
هر که باشد باخبر از نغمه ی پنهانی‌ام
هیچ دانایی فریبِ چشم‌هایم را نخورد
عاقبت کاری به دست‌م می‌دهد دانا ئی‌ام

۩۩۩ ☫ دوبیتی : (طریقت)  اشعار    ☫ ۩۩۩  

غزلم دل به تودادم که غزل ساز کنی

نه فقط نــاز کُــنی دلــبری آغــاز کنی

لب زِ لب باز کـنی نغـمه وُ آواز کنی

وقت آواز کــمی جیــگرکی باز کنی  

می زنم فریاد امّا بی صدا  پروردگار 

مار  را پرورده ایم در آستین روزگار 

پونه می روید ولی صحرا شده ناسازگار 

ریشه ی بداصل را بَرکن خدایِ کِردگار 

ح.(طریقت) 

هـم مُـرده پَــرستیم همی پــابــستیم

از روضهء روضه خوان بسی سرمستیم

از چاله درآمـدیم به چــاه پـیــوســتـیم

ما زنده  به گُـــورانِ  جهالــت هستیم

 ۩۩۩ ☫ شاعرآ (اشعار (طریقت) به من ایمان آورد ☫ ۩۩۩  

صاحب الامر درین برهه زمان بازآیــد
تیرهایی که رهاشد زِ   کمان باز آیــد
سالها منتظر سوت قطارم فــرجــش
باسلام وُ صـلوات  وُ چمـــدان باز آیــد
میسرودم که تورا باز بیابــم  ای کاش
نامه ام گم نـشود، نامه رسان باز آیــد
روی صاحب نظران باز که افتاده به من
بایــد امــروز ورقهــای جهان باز آیـــد
شاعرا: پیر(طریقت) به  من ایمان آورد
به اَبد رفت وُ  اَزل گفت: جــوان باز آیــد

  ۩۩۩ ☫ اشعار(طریقت)دوبیتی     ۩۩۩  

 همه در بندِ شرابند وُ منم  مستِ لبش

لب چو یاقوت زبان هست بکامِ رطبش

 نـزنم جـامِ (طریقت) به تب وُ تاب تبش 

 بنشانم به خمارم خمِ گیسوی شبش

ح(طریقت) محمّدمهدی طریقت 

       ۩خــُلدستان طریقت(  جدید  )۩

 خُلدستان   طریقت (جدید )   محمّد مهدی  طریقت    

۩۩۩ ☫چشم   کیستی  ( طریقت)  اشعار چشم ۩۩۩  

اللًّهُمَ صل علی  مُحَمَّــدٍ وَ آلِ مُحَمَّــَد

و عجل فرجهم 

بـِسْمِ اللهِ الرَحْمـטּ ِ الرَحـِيمـْ ◊

وَ إِטּ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ

بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا

سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُوטּَ إِنَّهُ لَمَجْنُوטּٌ
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ"

هرگاه آدمی هوسِ گندگی  کند

با آمدن درون جهان زندگی  کند

گر «عشق »مقصد است،لذا در همین مسیر

فرزانه وار حکم برازندگی کند ...

یک رود و صد مسیر، همین  رودخانه هاست
با عشق خو بگیر! همین رود خانه هاست 

با گریه سر به سنگ بزن در تمام راه
ای رود سربه زیر! همین رودخانه هاست

تاوان دل بریدن از آغوش کوهسار
دریاست یا کویر؟ همین رود خانه هاست

برگِرد خویش پیله‌تنیدم به صد امید
این «رنج» دلپذیر همین رود خانه هاست

پرواز در حصار، فروبسته حیات
آزاد یا اسیر، همین رودخانه هاست

چون زخم، لب گشوده وُ چون شمع سوخته
«لبخند» ناگریز، همین رود خانه هاست

دلخوش به جمع‌کردن یک مشت «آرزو»
از «شادیِ» حقیر همین رودخانه هاست

با «نغمه» سر به خانه دلگیر «دَم» زدن
گاهی اگر چه دیر، همین رود خانه هاست

لبخند وُ اشک، شادی وُ غم، رنج وُ آرزو
از ما به دل مگیر، همین رودخانه هاست

وقتی معلّم مسئله را طرح کرد و در انتها به اینجا رسید که پیدا کنید پرتقال فروش را؟ دانش آموزان دریافتند:   پرتقال‌ها ناف دارند، ذرت‌ها دندان دارند و پسته‌ها دهان دارند، بعید نیست که از ما خیلی آدم‌تر باشند.تازه من هندوانه‌هایی را میشناسم که بیشتر از ما تُخم دارند.
گیلاس‌هایی را دیدم که کمتر از آدمی کِرم دارند.فندُقی را دیدم که مغزش از خیلی از انسان‌ها بیشتر است.‌ نارگیلی دیدم که پشم دارد و پشمش از دست انسان‌ها ریخته.گلابی‌هایی را دیدم که بدون عمل، باسن ِ زیبایی دارند.میوه‌ای میشناسم که بدون آرایش، هلوست.
موزی میشناسم که لباسش مارک‌دار است، به شهین اول معروف است ، اما نارنگی  شهین دوم است  چون پوستش  زود کَنده می شود .دیروز یک "کلم ِ قُمری" خریدم و دیدم که برعکس ِ خیلی از آدم‌ها ریشه دارد.
برعکس، آدم هایی را میشناسم که انگار "تره‌بار" هستند، زنان و مردان این روزها «ماست» در دهانشان مایه  کرده اند  ،مثلاً دور و بر ما سیب‌زمینی کم نیست. وقتی مسلسل از روی پشت بام  مغز سر  را نشانه می گیرد  ، حکومت به مزاج حاکمان شیرین می شود ،جماعتی روان‌آزرده که مثل فلفل، تند هستند. مسئولینی را دیدم که از هندوانه پوست کلفت‌ترند، .
دیروز یکی را دیدم انگار سیر بود. آنقدر سیر بود که خودش را از پُل پرت کرد.
پدران ِ زحمت کشی را میشناسم که مثل بعضی پرتقال‌ها  خونی هستند... و ملتی را میشناسم که آنها را برگ چغندر فرض میکنند.
بیخود نیست که پادشاهان می‌گویند: ملت کیلو چند؟؟ اصلاً  خروار خروار هم با کرونا  یا هر چیز دیگر بمیرند  کَکِشان هم نمی گزد
پادشاهانی که مثل بادمجان، تاج بر سر ِ خود میگذارند، ولی نمیدانند که تخمی هستند.

و ما شاعران، توت‌فرنگی‌هایی هستیم که زبان ِ سُرخمان، سرِ سبزمان را به باد خواهد داد ...

در کویری خشکم امّا ساحلی بارانی‌ام
ظاهری آرام دارد شاعــری  طوفانی‌ام
مثلِ شمشیر از وجودم دست وُ پا گم می‌کند
در رژیمِ  دست‌های حاکمــان زندانی‌ام
بسکه دنبالِ تو گشتم شُهر‌ه‌ی عالم شدم
سربلندم کرده خوش‌بختانه سرگردانی‌ام
می‌زنم لب‌خند بر چشمانِ اشک‌آلودِ شمع
هر که باشد باخبر از نغمه ی  پنهانی‌ام
هیچ دانایی فریبِ چشم‌هایم  را نخورد

عاقبت کاری به دست‌م می‌دهد دانا ئی‌ام

( صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت    

۩۩۩ ☫چشم   کیستی  ( طریقت)  اشعار چشم ۩۩۩  

اللًّهُمَ صل علی  مُحَمَّــدٍ وَ آلِ مُحَمَّــَد

و عجل فرجهم 

بـِسْمِ اللهِ الرَحْمـטּ ِ الرَحـِيمـْ ◊

وَ إِטּ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ

بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا

سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُوטּَ إِنَّهُ لَمَجْنُوטּٌ
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ"

 یک چشم  مُنوریم وُ  یک چشم خوشیم

 گویند سرانجام نداریم که از پشم خوشیم

 یک بیضه حــواله کرده بـر خشم خوشیم
ما طرحِ زِبَـر جدیم وُ  چون یشم خوشیم

 چشـمت به ‌عشق ما وُ دلت جای دیگر است
حاشا  گلایه نیـست کـه ایـن رسم دلبر است

عشقم گذشت از نظـرت بر دلـت نشست
تــنـــها گنــاه آیــنــه ‌هـا زود بــــــاور اسـت

چشمت به ‌در  بیشتر از عشقِ بر من است
میزان تــرازو وُ چمـــدان نـــابرابر است

دشنــام یا دعــای تو در حــق من یکیست
این آفـتـــاب حُسن بسی  ذره‌ پـرور است

کشتی  سزای  ســرزنــش مـــوج را نداد
گاهی سکوت« کـلیدِ»  سبک‌ سر است

 ۩#خلدستان طریقت

( صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت    

۩۩۩ ☫چشمم   کیستی  ( طریقت)  اشعار چشم ۩۩۩  

غزلم دل به تودادم که غزل ساز کنی

نه فقط نــاز کُــنی دلــبری آغــاز کنی

لب زِ لب باز کـنی نغـمه وُ آواز کنی

وقت آواز کــمی جیــگرکی باز کنی  

از سیه چشمان عالم چوُن شــکایت می کنی!
غــافل از چشم خودی، دیگر قضاوت می کنی!
شـاعـری  جان می دهد از درد فـقر  مــا هنوز…
چشم میبندی وُ هرشب خواب راحت می کنی!
عمـر کوتاه است وُ دنیـــا فانـی وُ با این وجــود…
عشق ما  دنیای فـــانی زود عـــادت می کنی!
ما که بـردیم آبــرو از عشــق، پس دیــگر چـرا…
عشق را با واژه هامان بی شرافت می کنی؟
کاش پاسخ داشت این پرسش که ما در زندگی
با همیم امـّا چرا احساس غـربت می کنی؟
من به این مصرع یقین دارم که روزی میرسد!
سوره ای از عشق را با من  تلاوت می کنی

رونویسی کردن از چشمان تو یعنی غزل
می‌سرودم طرح  چشمان تو را من در بغل 

سرنوشت از قسمتی راتا نباشد مال من
نازنین با ما مدارا کن شبی را لااقل 
بازی شطرنج و ما و مهره‌هائی در ازل
ماتمان کردی  و ما عاجز زهر عکس العمل 
می زنم شعر  تورا جیبِ بـغل این روزها
تلـخی کامـم شود با این غزل شیرین عسل 
در فضای شاعری چشمِ تو و چشمان ما

در دوبیتی و غزلهایم تو ئـی ضـرب المثل

 ۩#خلدستان طریقت ( صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت    

۩۩۩ ☫ دوبیتی : (طریقت)  اشعار    ☫ ۩۩۩  

غزلم دل به تودادم که غزل ساز کنی

نه فقط نــاز کُــنی دلــبری آغــاز کنی

لب زِ لب باز کـنی نغـمه وُ آواز کنی

وقت آواز کــمی جیــگرکی باز کنی  

۩۩۩ ☫ ای(طریقت)بطلب چشم هویداست بهشت  ☫ ۩۩۩ 

 ۩۩☫ اشعار:غزل  /طریقت/☫۩۩۩ 

   آشفته شدم جانا هــنــگــامِ پریشانی

اشعار سحرگاهم در بی سر و سامانی

در خاکم وُ غلتانم  من اشکم وُ من دردم

 می جویم  وُ می پویم تو عشقی و تو جانی

جــانــانه  تو را در بَــر بنشانم و بنشینم

تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی

ای شاهد افلاکی در مستی وُ در پاکی

من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی

در سینه ی اشعارم  مستوری و مهجوری

در بحر   غزل هایم  پیدایی و پنهانی

من زمزمه عودم تو زمزمه پردازی

من سلسله می جویم تو سلسله جنبانی

از آتش سودایت دارم من و دارد دل

داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی

دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم

کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی

ای چشم حقیقت جو کو؟چشم(طریقت)جو؟

روی از من سر گردان شاید که نگردانی

 ۩#خلدستان طریقت ( صفحه جدید )۩#  محمد مهدی #طریقت

      ۩۩۩ ☫  از(طریقت) چشم بدهم دور باد☫ ۩۩۩  

دست عقل از دامن دل دور باد!

می‌توان آیا به دل دستور داد؟

می‌توان آیا به دریا حكم كرد

عشق هرگز ساکن ساحل مباد؟

 موج را آیا توان فرمود: ایست!

باد را فرمان  باید: ایستاد؟

  آنكه دستور زبان عقل  را

 بی‌گزاره بر زبان ِما نهاد

 خوب می‌دانست تیغ تیز را

در كف مستی نمی‌بایست داد

  از (طریقت) چشم بَد هم کور باد!

می‌توان شیرین به دل دستور داد؟