ای کشته ی فتاده به سحرای خیزران
گُـم کردمت میان غـــزل های بیکران !

خشکیده است طبعِ غزل ها بدون تو
گل کرده بود با تو غزل های دیگران ...

ساز وُ دُهل (افزایش حقوق) کارمندان +بازنشستگان (حقوق آخوند ها ودیگران بی نهایت

مسعود میرکاظمی رئیس سازمان برنامه و بودجه در حاشیه جلسه امروز (یکشنبه، 24 مهر) کمیسیون کمیسیون برنامه و بودجه، اظهار کرد: دولت لایحه‌ای برای ترمیم حقوق در ماه‌های باقیمانده سال ارائه کرده بود که مجلس شورای اسلامی تغییراتی در متن لایحه ایجاد کرد؛ در جلسه علنی امروز مجلس، تصویب شد که لایحه برای بررسی بیشتر به کمیسیون ارجاع و با مشارکت دولت نهایی شود.

وی با بیان اینکه افزایش حقوق، مشمول کارمندان دولت و بازنشستگان لشکری و کشوری می‌شود، افزود: جزئیات این لایحه در نشست امروز کمیسیون مورد بررسی قرار گرفت و درباره موارد اختلافی توافق شد.

رئیس سازمان برنامه و بودجه ادامه داد: تلاش شد که سقف بودجه رعایت شود، هر چند امروز مقداری از سقف بیشتر شد، اما دولت انعطاف نشان داد تا این موضوع حل و لایحه مذکور در صحن مطرح شود.

میرکاظمی درباره میزان افزایش حقوق، توضیح داد: حقوق شاغلان یک میلیون تومان و حقوق بازنشستگان نیز 900 هزار تومان‌ افزایش می‌یابد، برای عائله‌مندی 200 هزار تومان و برای هر فرزند 100 هزار تومان به حقوق اضافه خواهد شد، البته موضوعی تحت عنوان پرداخت بیشتر از 900 هزار تومان به بازنشستگان مطرح است که جمع‌بندی شد.

رئیس سازمان برنامه و بودجه درباره زمان اجرایی شدن افزایش حقوق کارمندان و بازنشستگان کشوری و لشکری، گفت: نظر این است از آنجا که مبلغ افزایش، بیشتر شده، از مهر ماه این موضوع اجرایی شود.

۩۩۩ ☫ای ماه محرم زجمال تو هویدا ☫ ۩۩۩

ای ماه محرم ز جمال تو هویدا

ای مظهر آزادگی از نسل توپیدا

ای جان جهان تشنه لب کربُبلا ها

ای لعل لبت آب بقا، رهبر و مولا

ای حُسن رخت آئینه ذات الهی

ای سرو قدِسایه فکن شاخه طوبی

ای عشق تو افکنده شرر در همه عالم

ای لطف تو باشد به سر خلق بهر جا

ای برتر از اندیشه و افکار خلایق

ای متصل غیب توئی اصل تولا

ای دین خدا از تو بسی یافته رونق

ای نور ولا گشته ز روی تو هویدا

هم شاهد و مشهود وشهید ابن شهیدی

سرور به شهیدان جهان والی و والا

جوشان به جهان خون تو تا روز قیامت

ثاراللهِ خوبان توئی روشن دلها

ای رهبر آزاده وآزادهء عالم

این نهضت آزادگی از نسل توپیدا

۩۩۩ ☫ خُلِدستان طریقت ☫ ۩۩۩

لیلا ترا بوسیدمت وقتی که چشمت خواب بود
وقتی که شعر اندیشهء زیبایی مهتاب بود

از لابلای دفترت، شعرم صدا میزد تو را
وقتی قلم از دوریت آماده و بی تاب بود!

انگار بوی زندگی پیچیده در کاشانه ام
ماهی سرخ عاشقی دربستر قلّاب بود!

گلهای یاس و نسترن از دیدنت بشکفته اند
نیلوفری زنبق ؛ گَلایل ، شقایق شاداب بود

کامل تو را بوسیدمت، من از میان قاب عکس
لیلی :لب شیرین تو، خوش مزه وُ نایاب بود

کامل (طریقت)انجمن شعر و شرابِ عاشقی

لیلا ردیف وُ قافیه پیوسته آبِ آب بود

۩۩۩ ☫ خلدستان (طریقت)غزل:سوگند= دفتر ، قلم ☫ ۩۩۩

کی توانم که ز چشمان تو فرمان نبرم؟
جرعه‌ای از لب شیرین تو ای جان نبرم
کس نداند گل من، بی‌‌خبر از خویشتنم
تا که یک لحظه خبر، از رُخ جانان نبرم
من به آغوش تو محتاج‌ تر از نان شبم
شب هجران تو را، کاش به پایان نبرم!
گفته بودم بکِشم نقشه‌ای از ماه رُخَت
سخن از مهر فلک، ای مه رخشان نبرم
پای دل در خم گیسوی پریشان تو شد
تا که دیوانه‌صفت حرمت انسان نبرم
همه دانند که داروی دلم نزد تو است
دل سرگشتهٔ خود را پی درمان نبرم؟
از ازل حکم دلم لعبت لب‌های تو بود
من دگر کام دل از لعل بدخشان نبرم
تو همان باغ بهاری، به(طریقت) سوگند
با تو ای باغ اِرَم زیره به کرمان نبرم

نشنیده‌ای کـه زیــرِ چنـــاری کَــدوبُنی
بررُست وُ بَردوید بر او بر به روزِ بیست
پرسید از آن چنار که تو چند ســاله‌ای
گفتا دویست باشد و اکنون زیادتی‌ست
خندید از او کدو که من از تو به بیست روز
برتر شدم بگو تو که این کاهلی زِ چیست
او را چنار گفت : که امــروز ای کدو
با تو مرا هنـــوز نه هنگامِ داوریــست
فردا که بر من و تو وَزَد بادِ مِــهرگـــان
آنگه شود پدید که، از ما دو، مرد کیست


#ناصر_خسرو(۳۸۳-۴۶۷خورشیدی)

اِنــگـار وجـود آمـده از مـنبع نــور

چشمان توشد پنجره ی قصر بلور

آتش بـه غزل می زند ازاین همه شور

با نـاز نگاه شرقی از مــشرق دور

غزل آسیمه سـر دارد هنوز از راز چشمانت
تو میدانی چه محشر کرده برپا ناز چشمانت

از آن روزی کـه سیمرغِ نگاهـت آرمانم شد
به کوهستان نگارم می برد قفقاز چشمانت

یقین دارم که عمـری در نبود ِ روشنایی ها
ادیسون بارها بگرفته برق از فاز چشمانت

"الا یـا ایهـاالسـاقی" جهـانی را بهـم ریـزد
غزلهایی که داردخواجه از شیرازچشمانت

توتنها واژه‌ای بودی که دربحبوحه ی خلقت
خداحالی به حالی میشدازاعجاز چشمانت

بدور از ساحل دریا به‌روی عرشه ی‌کشتی
نگاهم رو به بنـدر بود و چشم انداز چشمانت

تو باآن ناوک مـژگان(طریقت)را هدف کردی
دل صد پاره را ازنیزه ی ســرباز چشمانت

خلدستان طریقت( صفحه جدید )محمد مهدی #طریقت

برای آشنایی شما با وزن و آهنگ شعر تا می توانید شعر بخوانید! خواندن زیاد شعر هم ذهن و گوش شما را آهنگین تر می کند و هم آرایه ها و معانی و مفاهیم را بهتر درک می کنید!
با توجه به حس و حالتان به هر شاعری که بیشتر علاقه دارید سراغ او بروید و از شاعرهایش بخوانید ‌. ممکن است یک روز حال و هوایتان به شعر سعدی بخورد ، روزی دیگر حافظ حالتان را بهتر کند و روزهای دیگر فردوسی و مولانا ! البته این ها را برای نمونه گفتیم و شما می توانید سراغ شاعران دیگر و شاعران معاصر هم بروید!

برای درک و شناخت وزن فعولن بهترین شاعر فردوسی است که همه شاهنامه خود را با استفاده از رکن فعولن سروده است و همه ما خیلی از بیت های آن را خوانده ایم و به یاد داریم:

به نامِ خداوندِ جان و خرد
کزین برتر اندیشه برنگذرد
خداوند نام و خداوند جای
خداوند روزی ده رهنمای
خداوند کیوان و گردان سپهر
فروزنده ماه و ناهید و مهر
توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش دل پیر برنا بود

یا سعدی که بوستان خودش را با رکن فعولن و هم وزن شاهنامه سروده است:

به نام خداوند جان آفرین
حکیم سخن بر زبان آفرین

بخور تا توانی به بازوی خویش
که سعیت بود در ترازوی خویش


یا شاعران دیگر بیت های معروفی به این وزن دارند :
برو کار می کن مگو چیست کار
که سرمایه‌ی جاودانیست کار

یا این بیت معروف هم وزن بیت های بالاست:

چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد!

همه بیت هایی که در بالا گفتیم بر وزن :"تتن تن تتن تن تتن تن تتن" یا "فعولن فعولن فعولن فعل" است!

وزن معروف دیگری که با رکن فعولن ساخته می شود"تتن تن تتن تن تتن تن تتن تن" یا "فعولن فعولن فعولن فعولن" است که شعرهای زیادی بر این وزن سروده شده است!
این بیت ناصرخسرو را حتما شنیده اید :
درخت تو گر بار دانش بگیرد
به زیر آوری چرخ نیلوفری را

یا این شعر معروف حافظ را خوانده اید :
سلامی چو بوی خوش آشنایی
بر آن مردم دیده‌ی روشنایی

و سپس در بیتی از این غزل می‌گوید:
بیاموزمت کیمیای سعادت
ز همصحبت بد جدایی جدایی!

طبیب اصفهانی هم در در همین وزن این‌چنین می سراید :
غمش در نهانخانه‌ی دل نشیند
به نازی که لیلی به محمل نشیند
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریه ام ناقه در دل نشیند
خلد گر به پا خاری آسان برآید
چه سازم به خاری که در دل نشیند
و در بیت معروفش می گوید:
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند

خود ما هم برای تمرین می توانیم به این وزن ها بیت هایی حتی اگر بی معنی بنویسیم تا بیشتر در ذهن ما نهادینه شود! مثلا من برای وزن "فعولن فعولن فعولن فعل" می گویم : " کجایی کجایی کجایی کجا / دوباره بیایی ببینم تو را "
یا برای چهارتافعولن می گویم : "هوایم گرفته عزیزم کجایی/کجایی دوباره سراغم بیایی!

شما چه بیت های معروفی بر وزن "فعولن فعولن فعولن فعل" و " فعولن فعولن فعولن فعولن به ذهنتان می رسد !

راستی شاعر می تواند با کم و زیادترین تعداد رکن ها و هجا در وزن های دیگری هم با استفاده از رکن فعولن شعر بسراید!

آهسته وُ نرم برگ هایم کم شد

پیوسته ستونِ استوارم خَم شد

شعرم که فرا گرفته (خلدستان) را

آهسته وُ پیوسته چرا؟ نَم، نَم شد!

۱۴۰۴

در سال نو رؤیای دیـــرین آرزو کن
در سفره^ء امسال هفت سین آرزو کن

سرتا به پا چونگل شدی باضرب سیلی
در صورتی گلدار رنگین آرزو کن

از لحظه ی زیبای تحویلِ کهن بوم
از چکمه وُ پوتین وُ از چین آرزو کن

تبریکی از شوق وُ شعف آید به سویت
بر صورتت لبخند شیرین آرزو کن

آئینه وُ شاخ نبات وُ شمع وُ سبزه
بر سفره هفت سین نسرین آرزو کن

شعر (طریقت) دلربا وُ دیدنی تر
دیوان(خلدستانِ) زرین آرزو کن

بر جــانور های جهانِ آدمّـیت
در عاقبت پایانِ ننگین آرزو کن

✍️محمّدمهدی طریقت

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه جدید )۩#✍ محمد مهدی #طریقت

۩۩۩☫ دیباچه جانان /مجموعه (دوبیتی) => (طریقت)فرزانه +رباعی ☫۩۩۩

محمّد مهدی طریقت : مجموعه آثار = خُلدستان 1344

✝️✝️✝️📚📚📚✝️✝️✝️✔️💃🏛💒⛩🕋

تمام حـــــــواسم تو باشـــی اگر
به دنیـــــــا ندارم حواســی دِگر

من ار نو گلی چون تو می خواستم
نشــد آرزویم از این بیـــــــــشتر

نشســــتم چو درویش در گوشه ای
شـــــگفتا دلـــــــم می زند باز پر

نفــــس گیر گردیده این انجمن
خوشـا انجمن رفتنِ بی خطـر

خطر شامگاهان که خوابم که خوابم بَرد
به خواب وُ خیالم زنــد نیشـتر

گمان جراتـش قطره ای بیـش نیست
تو اَهلِ(طریقت) به دریــــــــا ببر

۩۩۩ ☫شعر :مستِ صادق درطریقت:خلدستان (بدون شرح پیمان نیستم ☫۩۩۩

فاش گویم عاشقم هرگز پشیمان نیستم

پهلوان عشقم و سام و نریمان نیستم

دین من عشق است و ایمانم بغیر از عشق نیست

از چه کافر خوانیم ؟ بی دین و ایمان نیستم

لذتم از عاشقی جز عاشقی کردن نبود

گر وجودم سوخت و عمرم پشیمان نیستم

عاشق آفاق و انفس عاشقم برهرچه هست

تاجبخش کائناتم سنگ و سیمان نیستم

پاکبازم بی نیازم فارغم از ناز و آز

دوستدار دوستی جز با کریمان نیستم

زندگی را عهد بستم تا ابد مستی کنم

مستِ صادق در (طریقت)نقض پیمان نیستم

****

تشبیه لبــــــــــانت به عسل ؛ غیر مجاز است
معشوقه گـــــرفتن به بغل ؛ غیر مجاز است!

وصف بـــــدن و گیسوی بی روسریِ تُــــــو ؛
آوردنِ سیــــــــنه به غزل ؛ غیر مجاز است!!

تُو دختــــــــــر همسایه‌ی زیبای منی ، حیف
دیـــــــدارِ تُو با اهل محل ؛ غیر مجاز است!

گر "گِرل فــــــــریندم"شده‌ای ، وای به حالم
با زاهـــد و فتواش جدل ؛ غیر مجاز است!!

نیـــــروی عجیبی ست میــان من و معشوق
این جـــــــــــاذبه از روزِ ازل غیر مجاز است

می‌بوسم و می‌بوسی و هستیم چه شـــادان
بر روی زمیـــن رد و بدل غیر مجاز است؟!!

لب بر لب من شو ، که لبـــانت....نه ولش کن
این کارِ تُ ، تا "تیر"و"زُحل"غیر مجاز است!!

مژگانی ! ازین پس نگو از بــــاده و مشروب
اشعار تُــــو و شیخ اجل ؛ غیر مجاز است!!!

یک بوسه نه ، صد بوسه بده در ملاء عــام
کی گفته (طریقت) عسل غیر مجاز است؟!!

****

(مهر :=>مستِ صادق ، بدون دروغ +پائیز)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫وصیت نامه= ما هرچه سرودیم (طریقت) برآستان جانان : ☫ ۩۩۩

***

تـــا کی چــــو باد سر بـــــدوانی به وادیم

دلتنگ شامــگاه و به چشم ستـــــــاره

بار گویــی چــــــــراغ کوکبه بـــامـــــدادیم

چـــون لاله ام ز شعلـــه عشق تو یـــادگار

داغ نــــــــدامتی است که بر دل نهادیم

چون طفــل اشک پرده دری شیوه تو بود

پنهـــــــان نمی کنم که ز چشم اوفتادیم

فرزند سر فراز خـــــدا را چه عیب داشت

ای مــــادر فلک که سیــــه بخت زادیم

در کوهســــــار عشق و وفا آبشـــــار غم

خواند به اشک شـوقم و گلبانگ شادیم

مــــــــــرغ بهشت بودم و افتادمت به دام

اما تـــــو طفـل بودی و از دست بدادیم

بی تـــــار طــــــره های تو مرهم گذار دل

با زخمه صبــــا وسه تار عبادیم

شب بود و عشق و وادی هجران شهریار

ماهی نتافت تا شـــود از مهــــر هـادیم

ساغری پُر کن به یاد چشم او جامی هنوز

تا بسوی وادی مستی زنم گامی هنوز ..

چشم مستت را بنازم ، تازه از راه آمدی

بعد ازآن جامی که دادی ، باز هم شامی هنوز

تا مگر مستانه بر گیرم قلم ، وز راه دور

باز بفرستم بسوی دوست پیغامی هنوز

من از اول مرغ عشقی عاشقی آموختم

گر نشد حالِ تو ، جویم قصه بربامی هنوز

ای (طریقت)رَمز عشق وُ عاشقی درکار شو

خوشتر از جانان مستی نیست ایامی هنوز

خنده ی خورشید را هر صبح دانی چیست رمز ؟

گوید از عمرت گذشت ای بی خبر خامی هنوز

✍️محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ رسوای عشق وشاعر اهل (طریقت) م☫۩۩۩

آئینه دارِ طلعتِ زیبای چشمه سار

مفتونِ عشقِ رویِ فریبای کردگار

در باغِ جانفزای فرح بخشِ زندگی

پابست سروِ قامتِ رعنای یک نگار

گشتم مقیم گوشه میخانه امید

مست و خرابِ ساغرِ صهبای انتظار

روشن شدست دیده جانم ز نورِ عشق

از خود گذشته عارف و بینای افتخار

بی شک و شُبه واقفِ رازِ حقیقتم

عمریست محوِ حُسنِ دلآرای روزگار

در آسمانِ دل که تجلّیِ ذاتِ اوست

ناظر به نورِ زهره زهرای کردگار

چون روزگارِ عشق شرر زد به جان و دل

دیوانه وار واله و شیدای روم کنار

باشم شهیر شهرگل وُ لاله سرنگون

گشتم ترانه خوان دلآرای این دیار

رسوای عشق وُشاعرِ اهلِ (طریقت)م

مدیون شهر موطن من گشته خوانسار

سالی از دوران عمــــر ما، بــه هرحالی گذشت
بی خــــــبر ماندیم از دور جهـــان سالی گذشت

همچنــــان اِمسال گفتی: رفت سالــی ای دریغ
سال دیگر نیـــز گویی: حسرتــــا، سالی گذشت

سالی از دوران هستــی رفت چوباد از شتـاب
کز بــر ما مرغک رنگــین پـــر و بالی گذشت

دلفریبی هــای مَردم پیــش چشــم آرزو
نرم نرمک، همچومارخوش خط و خالی گذشت

شاهـــد آمال را ، در بــــــــر نـــــیاسودم چه باک
کز بـر آئینــــــــــۂ دل ، مَرد دجالی گــذشت

ساعتی کز وصـــل گویا شـــور وحالی داشتیم
ای خوش آن ساعت که با نیکوترین حالی گذشت

جز غبـاری نیستی باقــــی، دیار دیگرست
انـــدر این دشت فنـا، با ناز و اجـلالی گذشت

زین گذرگـــه چون (طریقت) باز می باید گذشت
خـــوش گذشت حالی به اشعاری به اقبـالی گذشت

۩خــُلدستان طریقت(اسپند1403 )۩۩️✍محمّدمهدی طریقت

****

خــُلدستان طریقت(مبعث:برآستان جانان )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫)آغاز اسپند (خورشیدی)شاخ امید (ثمر مبارک باد ) ☫ ۩۩۩

با ادب افروختی پروانه‌ی بی‌پَر منم

شعله‌ور گشتم زِ پا ، سر تا به پا آذر منم

سوختن یک عمر آسان نیست اما سوختم

شعله‌ام :بنشست و خاکستر منم

رمزِ عشق و عاشقی را خوب می‌دانم ولی

دل بریدم از علائق محوِ آن دلبر منم

نکته‌ای آموختم از درسِ مهر و دوستی

فارغ از افسانه‌ی دارا وُ اسکندر منم

سر به جیبِ خویشتن داریم با سوز وُ گداز

عارفانه باخبر از عالمی دیگر منم

سال‌ها خوردند خونِ دل ز مینای بلا

مبتلای درد و غم گشتند ، غم‌پرور منم

گفت شاعر انجمن رادر حریمِ دوستدار

صاحبِ تاج و نگین و گوهر و افسر منم

هنرِ عشق به از هر هنری می اَرزد
زین گُهر در دل و جانم اثری می‌اَرزد

عشق می‌ورزم و در عالمِ جان غوطه ورم
زین قصاید به دلم بال و پری می‌اَرزد

داغِ عشق است نشان دل صد پارۀ من
اَثرِ داغِ بَلا ، چشمِ تری می‌اَرزد

آبیاری کنم از نخلِ بهارِ امیدِ
شاخِ امید(طریقت) ثمری می اَرزد

یک غزل خاطرِ آسوده ندارد به سخن
هر که ما را طالبَد چون گهری می‌اَرزد

عاشقِ خسته به دل شعلۀ سوزان دارد
در سراپای وجودش شرری می‌اَرزد

شاعر از نورِ هدایت شده صاحب نظری
انجمن خلوتِ صاحب نظری می اَرزد

۩۩۩☫(بیانیه (حمایت ) معلمان بازنشسته ☫۩۩۩

✍️محمّدمهدی طریقت

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه جدید )۩#✍ محمد مهدی #طریقت

۩ ☫(گرگ)برآستان جانان(مردمان گر یکدگر را می درند /گرگ هاشان رهنما و رهبرند ☫۩

گفت: بسم الله از این خیره سر
هست پنهـــان در نهاد هر بشر
لاجرم جاری است پیکاری سترگ
روز و شب مابین هر انسان و گرگ
زور بـــازو چـــارۀ این گرگ نیست
صاحب اندیشه داند چاره چیست
ای بسا انسـان رنــجور پــریــش
سخت پیچیده گلوی گرگ خویش
ای بسا زور آفـــــرین مرد دلیر
هست در چنگال گرگ خود اسیر
هر که گرگش را دراندازد به خاک
رفته رفته می شود انــسان پاک
وآنکه از گرگش خورد هر دم شکست
گـرچه انسان می نماید گـرگ هست
هرکه با گُــرگـــش مُـدارا می کند
خُــلق و خــــوی گرگ پیدا می کند
در جـــوانی جــــان گـــرگت را بگیر
وای اگر این گـــرگ گـــردد با تو پیر
روز پیری گرچه باشی همچو شیر
ناتوانی در مـــصاف گــــرگ پـــــیر
مردمان گـَـر یکدگر را می درند
گرگ هاشان رهــــنما و رهبرند
اینکه انسان هست این سان دردمند
گرگ ها فرمانروایی می کـــنند
وآن ستمکاران که با هم محرمند
گرگ هاشان آشــــنایان هـــمند
گرگ ها همراه و انسان ها غریب
با که باید گفت : این حال عجیب

تو آن واضح‌ترین طنزی که در تاریخ می‌گویند
تو آن روشن ترین طنزی که با فانوس می‌جویند

تمام باغ‌ها در شام اشعار تو می‌خندند
تمام ابرها در شطّ چشمان تو می‌گریند

به‌شوق سجده‌ات هفت‌آسمان خم می‌شود اِنگار
به نام نامی‌ات احشام برون از خاک می‌رویند

قناری‌های عاشق از گلوگاه تو می‌خوانند
چو بلبل‌های سالک کو به کو راه تو می‌پویند

عیار موج‌ها در حلقه‌ی یاد تو می‌چرخند
عیار بادها نام تو را سرگرم هوهویند

تو تصویر تمام عطرهای بی‌ریا هستی
که تصویر تو را عشاق بر دیوار می‌جویند

تو آن ذکر جلی هستی(طریقت)را سزد مستی
به شعر شادمانی سبز زبانی سرخ می‌گویند

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت

۩۩۩ ☫مرا از گوشهءچشمش (طریقت)درنظر دارد ☫ ۩۩۩

همه یِ پنجره ها سمت خیابان شده است
تازگی جلوه خورشید درخشان شده است

پرده را پس بزن و با همه زیبائی ها
سادگی دیدن گلچهره خندان شده است

زنبقی را که سر دوشِ در وُ دیوار است
شانه کن خرمن موهای پریشان شده است

عاشقی، رهگذر کوچه زیبایی هاست
چاره کن مستی انگور پشیمان شده است

بوسه ای از چون لعل وُ بدخشان دارد
خنده کن خاطره ای سخت گریبان شده است

هاتفی گفت : (طریقت) تو علاج من دیوانه شدی
باده ای صاحب سرمایه وُ سامان شده است

شده ضرب المثلِ چاله به چاه افتادن
صادق الوعد چرا؟جاده حیران شده است
*****

منم فرهادِ شیرینی که شیرینی شکـر دارد
مــرا دادست فرمانی که شیرینی ضـرر دارد

لسان الغیب فرمودست:عشق آسان نمود اول
گـذر از کـوچهء معشوق هزاران درد سـر دارد

شبی گفتم که ای غافل بیا دل را بـه دریا زن
ندانستم کـه این دریا بسی موج وُ خطر دارد

به روی لب بزن مُهر و فغان وُ ناله کمتـر کن
که هـر دلـداده یاد از نغمه ی مرغ سحر دارد

اگــر دنیا بهـــم ریـزد بـه سر وقتم نمی آید
همان زیبای نازک دل که وحشت از بشر دارد

نسیـمِ تـازه می ریـزد در امـواج خیـال انگیز
هـزاران تـار ابــریشم نگـارم تا کــمر دارد

هـوای سرزمینم را نماید مُشک، عطـرآگین
صبـا در خرمنِ زلفش به بدبختی گـذر دارد

من آن فرهادِ شیرینم که شیرین مختصرگیرد
مرا ازگوشهء چشمش (طریقت) درنظر دارد

شاعر: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال را
مُطرب :طرب نواز همه شور و حال را

پر می زند دلم به هوای غزل، غزل
گویم غزل : بغل نکنم ابتذال را

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا شمال را

دیوان چارفصل اَدب را ورق زدم
دیوانه سبزه زار سرآغاز سال را

کال آمده است پرسش ما در جواب فال
مال وُ منال وُ حوصله قیل وُ قال را

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم کـو، ملال را

گیرم به فال نیک بگیرم حلال کو
چشم و دلی برای تماشا جلال را

دیوان چارفصلِ(طریقت)مشاعره است
شعرِ جلال وُ رونق وصف کمال را

ح. (طریقت)

خداحافظ ای ماه طوفان و صرصر
خداحافظ ای فصـــل گل‌های پرپر
خداحافظ ای عاشق رنگ وُ وآرنگ
خداحافظ ای نقش دستان بتگر
خداحافظ ای شاخه‌های برهنه
خداحافظ ای مـِــهر وُ آبان وُ آذر
خداحافظ ای زلف وُ موی پریشان
خداحافظ ای لحظه‌های مُطهر
تو فصل خزانی، تو رنگین‌کمانی
خداحافظ ای عطر گلهای مَرمَر

مُــعلِــم با الفبــا: آب می داد
برای نان:به نون هی تاب می داد
» زِ ارباب اَدب ، دریاب آداب «
خلایق را بسی آداب می داد

۩۩۩ ☫ روایت: (طریقت) اشعار ☫ ۩۩۩

وضع ما در گردش دنیا چه فرقی می کند ؟

زندگی یا مرگ، بعد از ما چه فرقی می کند ؟

مردمِ دریاکــنار وُ مردمِ دروازه غـــار

وقت مردن، ساحل و دریا چه فرقی می کند ؟

دانه ی فلفل سیاه و خال مه رویان سیاه
جای ما اینجاست یا آنجا چه فرقی می کند ؟

کارگــر در زیــر بار وُ دختران در زیر یار

تلخ وُ شیرین جهان برما چه فرقی می کند ؟

هیچ کس هم صحبت تنهایی شـاعر نشد

خانه من با خیابان ها چه فرقی می کند ؟

سفره ی خمس وُ زکات وُ بودجهِ آن پیش نماز

ماه پایین است یا بالا چه فرقی می کند ؟

وعده ی این حاکمان با وعده فردا گذشت

بی حیا ! امروز با فردا چه فرقی می کند ؟

۩۩☫ برآستان جانان : سیستم اختلاس (انقلاب) درگذشت ☫۩۩۩

شعر وُ غزل وُ خواب وُ خيالست معلم
رؤيای تمامست چو اميد مُحالست معلم

پیغمرِ ثانیست که در مرتبه ی خویش
این سلسله را اُوج کمالست معلم

در خدمت اولاد بشر گشت شناور
چون آبِ روانست وُ زلالست معلم

هر روز بشر فیض بَرد از کفِ استاد
خوش طینت و خوش چهره جمالست معلم

پاینده و زاینده به هر حال بشر ساز
اندیشه ای از اَحسنِ حالست معلم

در باغ بهار ست غزل های (طریقت)
هم جذبه ایمان وُ ... جلالست معلم

شب مهتاب

امشب به بر من است آن مایه ی ناز

یارب تو کلید صبح در چاه انداز

ای روشنی صبح به مشرق برگرد

ای ظلمت شب با من بیچاره بساز

امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام

حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام

گویید فلانی آمده آن یار جانی آمده

مست است و هشیارش کنید

خواب است و بیدارش کنید

آمده حالتو احوالتو سفید روی تو سيه موی تو ببیند برود

امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام

حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام

کی باشد و کی باشد و کی باشد و کی

می باشد و می باشد و می باشد و می

او گه لب "می" بوسد و گه من لب وی

او مست و ز "می" گردد و من مست و ز وی

امشب شب مهتابه حبیبم رو می خوام

حبیبم اگر خوابه طبیبم رو می خوام

ماه غلام رخ زیبای توست

سرو کمر بسته ی بالای توست ای عزیزم

مجمع دل های پریشان جمع ای حبیب ای طبیبم

چین و خم زلف چلیپای توست ای عزیزم

ای مه انور لعل تو شکر ، از همه بهتر قند مکرر

جانم جانم قند مکرر لب و دندان توست ای عزیزم

قند مکرر لب خندان توست ای حبیبم

۩۩۩☫دوبیتی (طریقت)تو نوتوشه ای☫۩۩۩

می خواستم مجادله برپا کنم ، نشد
با نظم وُشعر قُلقُله احیا کنم ،نشد

با نی لبک بسرایم هزار بند
با مثنوی مُسمما کنم ، نشد

با وامی از آستانِ لسان ِ غیب
کار بسان کارِ مسیخا کنم ، نشد

می خواستم که وِلوِله برپاکنم ولی
بااین غزل چو محشرِ کبرا کنم، نشد

با زنده باد مُرده وُ با این شعار ها
یا با سکوت معما کنم ، نشد

باید به جای شاید وُ اما وُ این ها
فکری به حال گرچه و اما کنم ، نشد

این بیکرانه آبی دنیای هرج وُ مَرج
خود را میان ولوله پیدا کنم ، نشد

می خواستم برای جهان شعر سر کنم
با ترجمان زمزمه نجوا کنم ، نشد

می خواستم( طریقتِ)خود را رها کنم
با شاعری حدیث مُطلا کنم ،نشد

***

در سلسله زلف تو شد ولوله برپا
آشوب مکن دست مزن سلسله برپا

گفتم : غزلِ خاطره ای دلکش و دیدم
ازشش جهت این هلهله ها غلغله برپا

تاشعر دلت ساخته گردد چو گلیمی
باید که گره می زده ای حوصله برپا

تو درد سرودی و دلم شعر لقب داد
بی درد چه فهمد دگر این مرحله برپا

پرزخم ترینم تو بدان لطف سرایش
بهبود نما اندکی از آبله برپا

دیوان (طریقت) شده چون بغض گلوگیر
یک آه تو نابود کند حرمله برپا

در انجمن شعروُ غزل قالبِ اشعار
دیدیم کف و لبخند ز مردم صله برپا

در مسیر انجمن عنوان شاهی داشتم
مثلِ کنعان تا عزیز مصر راهی داشتم

خون پیراهن حکایت دارد از این ماجرا
رنج دوری از صنم را گاهکاهی داشتم

تا بگیرد نبص بازار فروشم را طبیب
از برادر های یوسف سربه چاهی داشتم

من که صدها اختر از اوج سما آراسته
چادر تاریک شب را قرص ماهی داشتم

بر نمی گیرم چرا از اشتیاق دیدنش
صورت زیبای جانان اشتباهی داشتم

جا نمی افتد دعای سینه آشفتگان
مستجاب الدعوِ بودم چونکه آهی داشتم

چاک پیراهن فقط مستوجب تحقیر نیست
بیگناهی را نظرکن صد گواهی داشتم

اُوج اثبات(طریقت )کنج زندان رفتن است
با کمال بی گناهی صیدِ ماهی داشتم

خــُلدستان طریقت(قصاید+نکته ء آن )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

در انجمن قدر غزل با غزلی دم شده است

مابین جـهان فاصـله ها کم شده است

عنوان غزل :قصیده چشمک زده است

پایان غزل:، قضیه محکم شده است

در مجلس عشق ، محفلی برپاشد

بزم ادب است وُ ، قافیه خم شده است

خَـم گشتن قافیـه ردیفــش : با من

این قافیه در ردیف : عالم شده است

بعد هم پشت همین انجمن خاک آلود

چشم من محو ضریحی که نمی دیدم شده است

خواستم گریه کنم بلکه بر این زخم عمیق

گریه مرهم بشود ، خون جگر مرهم شده است

شعریعنی :، عطش آمد به سراغم ، گفتم :

به فدای لب خشکت ! همه جا زمزم شده است

آنقدر دور غزل چرخ زدم رقصیدم

حرکاتی که بدین گونه مُـکرّم شده است

روی آن صحنه خودم یاد لبت افتادم

طپش شعر ،چنین واژه نم نم شده است

زنده ماندم که غلامی به سلامت برسد

شاعری شعر سراینده در هم شده است

من مسلمان شده ی مذهب لا مذهبیم

که درآن عاطفه با عشق چه توام شده است

سال ها پیر شدم در قفس دولت کفر

شعر وُدیوان قفس،محکم محکم شده است

کاروان دل من بس که به ماتم رفته است

تار و پود غزلم جاده ی ابریشم شده است

سال ها شعر وُ غزل ترد شداز جمع ادب

خون دل خوردن عشاق چه همدم شده است

شاعرِشعر(طریقت)شده سوی ملکوت

زین سخن در ملکوتست که :در هم شده است

حاصل از خاتمه : این قافیه تکثیرم کرد

شاه بیت غزلم قافیه ”قائم” شده است …

#خــُلدستان طریقت(صفحه جدید)۩#محمد مهدی #طریقت

( خلدستان )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم.

موضوعات مرتبط خلدستان: اشعار ، مناسبت ملی ، غزلیات ، خاطرات ، قصاید ، آثارچاپ شده ، مطالب دردست چاپ
برچسب های خلدستان : شاعرِشعر , طریقت , شده سوی ملکوت , قصاید

۩۩۩ ☫ آن ذوقِ همایونِ(طریقت)که زسر رفت ☫ ۩۩۩

با "شعر وُغـزل" مایهء "اُمید" دوباره
دیوانِ ادب "سایه ی نُــومید" ‌‌نظاره

در محفل رندان شَوَم مست نگاهت !
شیپور چیان خــوش بنوازید "نَقـاره"

***

اِقبالِ من از وسوسه های تو بدر رفت

از بختِ بد این فصلِ جوانی بهدر رفت

عمرِ من ِ دلباخته با ناز تو سر شد

اِمروز وصال تو به فردای دگر رفت

میخواستم ازعشق سخن را کنم آغاز

ذهنِ تو به سودای هوس رو بخطر رفت

هر گاه که از دیدنِ آن روی تو گفتم

افکار همه خَم شدوُ تا زیر کمر رفت

حرف از دل وُ دلدار که شد بال گرفتی

شد ساعت پرواز،به امّا و اگر رفت

دل داده و جان باخته را کو دل وُ جانی ؟

تا جان تو را دید ، تمنّابه نظر رفت

بینِ من و تو آنکه ضرر کرد، ضرر کرد

روزی که ازین سینه سپررفت سفر رفت

یک روز نشد راحت و آسوده بنالم

از فکرو خیالِ تو دلم سوی قمر رفت

در ماتم تو شمع شدم سوختم اما

فکر تو به دنبالِ بسی سود و ضرر رفت

در گوش من از عشق نگو قصه که دیگر

عصر من و ناکامیِ دوران حجر رفت

آن مرغ هما آمدو رقصید وُ ندیدی

آن ذوق همایونِ(طریقت)که زِسر رفت

محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ شعر وصال شاعر نهج البلاغ را ☫ ۩۩۩

هركاج يادگار بهاریست باغ را
امّا به تیر تيز بزن زاغ باغ را

بايد به ابروان تو ايمان بياورند
بانخل های سربه فلک درعراق را

عطر وصال می رسداز کوچه كوچه ها
رنج فراق می درَد این اشتیاق را

رعدم كه داد مي‌زنم و زَجه می‌كشم
آئینه وار هق هق شمع و چراغ را

رنج فراق رفت ازین نظم پُر فسون
شعر وصال شاعر ، نهج البلاغ را

دوباره میکده را فتح باب خواهم کرد
منم که یک شبه ترک شراب خواهم کرد

بیا به میکدهء ما وُ از حساب نترس
چو پیرِمیکده آخر حساب خواهم کرد

اگرچه جامعه ای را شعف نگهداری
برای کسبِ ترقّی شتاب خواهم کرد

نگو کتاب مفید است اگر کسی خواند
هزار مفسده رابا حجاب خواهم کرد

کسیکه صاحب ذهنی خراب می آید
تمام مجلسیان را خراب خواهم کرد

نبود قابل باور، کسی چه می داند
زمانه زاغ و زغن را عقاب خواهم کرد

برای خورده شدن،گَلِه گوسفندان را
دروغ بر سر منبر مجاب خواهم کرد

به فکر راه نجاتم بدست پیرمغان
دوباره نقش پلیدان بر آب خواهم کرد

۩۩۩ ☫ اشعار (طریقت) قصاید : گوش می کنید ۩۩۩

تا کنون شعر کسی را به غزل بافته ای؟
ذکر نیکوی کسی رابه عسل ساخته ای؟

تا کنون گشته که از شوق کسی مست شوی؟
یا دل و دین به دو تا مـوی سیه باخته ای؟

تا کنون بوده که از یاد کسی دست شوی؟
راستش بوده که از خاطره دلسرد شوی؟

هی بگیری دل خود باز بر آن چسب زنی!
کودک درد شدی تا به شبی مرد شوی؟

کودک درد شدم من به شبی مرد شدم
تا که پاییز شود سرد شدم زرد شدم

هی گرفتم دل خود های بر آن چسب زدم
از خودم از همه از خاطره دلسرد شدم

دل دیوانه ی من گم شده ولگرد شده
کودکی بود خداییش ولی مرد شده

.
گفت دیده ست تو را گرچه تو نشناخته ای
موی پُرچین(طریقت)به غزل بافته ای؟

***

آواز عاشقانه ی ما گوش می کنید

حق با سکوت بود، ندا گوش می کنید

دیگر غزل هوای سرودن نمی کند

تنها بهانه بهر صــدا گوش می کنید

سربسته ماند بغض گره خورده در قفس

آن گریه های عقده گشا گوش می کنید

ای داد، ازین فراق که با دل وفا نکرد

فریاد از عزا که عزا گوش می کنید

آن روزهای خوب که دیدیم وُ خواب بود

خوابم پرید و خاطره ها گوش می کنید

«بادا» مباد گشت و «مبادا» به باد رفت

«آیا» ز یاد رفت و «چرا» گو ش می کنید

فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند

نفرین و آفرین و دعا گو ش می کنید

تا آمدم که فـکر خـــداحافظی کنم

آمد تــرانه خــدا گوش می کنید

زین انجمن به سیرِ ثبوتی فرا رسد
یارب : گذار در ملکوتی فرا رسد

بر گیسویِ تغزل اگر شانه می‌کشد
شیواییِ دو دستِ قنوتی فرا رسد

ترکیبی از طراوتِ گل‌های مریم است
با سفره‌ی معطرِ قوتی فرا رسد

بگذار با ترانّهء مستانه گل کند
این پنج روزه با جبروتی فرارسد

ما راهیانِ وادیِ سبزِ حلاوتیم
آسوده‌ایم چون برهوتی فرارسد

وا می‌نهیم خستگیِ خاطرات را
در سایه‌سارِ هپروتی فرا رسد

تصنیفِ سیرِ ساده‌ی سردارِ انجمن
شعرِ(طریقت) از ملکوتی فرا رسد

یارب! مباد زین‌غزلِ انجمن شبی
خُنیاگری به فخر سکوتی فرا رسد .

۩خــُلدستان طریقت( صفحه جدید )محمد مهدی طریقت

گفتم: بنی بشر را گفتا : یگانه آدم
گفتم: که آشيان کو گفت آشيانه آدم

گفتم:به گورِ بهرام شوق ترانه ام نيست
گفتا: بيا به گلشن شورِ ترانه آدم

گفتم: بهانه ای نيست تا پر زنم به سويت
گفتا :تو بال بگشا یکصد بهانه آدم

گفتم: به فصل پيری ،گل کرده کارم اینجا
گفتا : جوانه سرزد چون دانه دانه آدم

گفتم :زِ خانمانم در عاشقی شد از دست
گفتا :به کار خودباش تدبير خانه آدم

گفتم :به جرم شادي جور زمان مرا کشت
گفتا: چو کشتگان باش جور زمانه آدم

گفتم: ز عشقبازی هرگز نشان نديدم
زد بوسه بر لبانم گفتا :نشانه آدم

گفتم:کتاب اول از آشيانه دورست
تاب از کتاب سر زد گفت :آشيانه آدم

گفتم: ز مهربانان صد انجمن گريزآن
گفتا:دوصد (طریقت) شعرِ شبانه آدم

۩خــُلدستان طریقت( شعر شبانه )۩۩ محمّدمهدی طریقت

در ادامه مطلب شعرِشبانه => برآستان جانان تقدیم به محضر ادب دوستان )