من بی مِی ناب خوابِ شب نتوانم
بی بـــاده طــعام طــعم لب نتوانم

من بنده آن دَمم که ساقی ریزید
یک جام دِگر ولــی رُطب نتوانم

****

صبرکن عشق زمینگیرشود جانِ شما
یا دل از دیدنتان سیر شود جانِ شما
چون کبوتر به کجا می پری ای رقصنده
ترسم این بال وُ پرت پیر شود جانِ شما
همگی بُغض کنید بغض عجب می ترکد
خنده با خنده نمک گیرشود جانِ شما
یک جهان حسرت لبخند شما را دارد
بوسه بر بوسه به زنجیر شود جانِ شما
جاودان باش که جانانه شدن آئین است
نکند آینه دلگیر شود جانِ شما
خواب دیدی که شبی شعر روان می آید
ابن سیرین به تعبیر شود جانِ شما
لحظه اي یادِ غزلهای (طریقت) کردم
تو بمان تا به يقين ديرشود جانِ شما

خــُلدستان طریقت(یاد غزلهای :طریقت )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫خلدستان :شاعر (طریقت) انجمن ☫ ۩۩۩

گرچه می دانی که می خواهم تو را بسیار نیز
دست رد بر سینه ی من می زنی هــر بارنیز

تک نوازی ها برایت کرده ام با ساز عشق
دل شکستن ها فقط دیدم در این تکرار نیز

هر زمان که عطر و بوی بی محلی می دهی
آتشی هستم که افتاده است در نیزار نیز

دوست دارم زلف بازیگوش موهایت شوم
پشت گوش اندازی ام ؛ با دیدن اغیار نیز

زندگانی در کنارت می شود هموارتر
سخت شد این زندگانی بر در وُ دیوار نیز

شاعرِ شعرِ (طریقت) انتظارت می کشد
از شبِ شعر انجمن در حسرت دیدار نیز

خــُلدستان طریقت(زندگانی => این روزگار)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩☫ شاعر :باشد (طریقت )بودنم در خط آخر : اشعار ☫۩۩۩

دیگر نمانده حوصله‌ پایانِ آذر

آتش زبانه می کشد بر ،دردِ بی‌در

نامت شبیه زخمِ کاری ‌خورده بر دل

آتش بگیرد از تب تو جانِ پیکر‌

از دستِ تو آتش گرفته مرغ ققنوس ،

وقتی خیانت می شود چندین برابر

حتی اگر صحرا شود شب در شبیخون

سوگند باید ‌خورد تا از عشق نگذر

من زنده‌ام با معجزات دادگستر

بی تو شبیه خاطر‌اتِ خاک برسر

وقتی که بعدِ رفتن تو شهر خالی

صبحی نفس پُر می شود هنگام شب در

دستی نمانده تا بکشم روی زخم خویش

وقتی تو هم تیغی شدی هرشب سراسر

برگرد تا جان در بَــرت گیرم دوباره

شاعر (طریقت) بودنم در خطِ آخر

______________________________________
✍️محمّدمهدی طریقت

)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

در انجمن عشق غــزل تاب ندارد

عاشق شده ام چشمِ ترم خواب‌ ندارد

با آمدنت شاد کنی کلبه ی جان را

ویران شود آن‌کلبه‌ که مهتاب ندارد

کو؟ سجده گَهِ وعده ی ایام وصالت

غیر از خم ابرو چرا گوشه^ء محراب ندارد

گفتی که‌ رعایت شده آداب ادب را

عشق وُ هوس وُحادثه آداب ندارد

فردا که پسِ پنجره با گوشه ء چشمی

شد چک چکه : گلدانِ غزل آب ندارد

آن سرخ اناری‌که نشاندی شب یلدا

در فصل خزان دانه‌ی شاداب ندارد

از شعرِ(طریقت)شده این شهر چو شیراز

شیراز وُ اِرم غنچه‌ یِ جذاب ندارد

کاپیتولاسیون :

شاعر چو حدیث عشق بشنید
اول بگریست : بعد بخندید

فرهاد چو مار حلقه برجست
شیرین طلبید وُ سوی او مَست

یوسف که گرفته حلقه در بر
می دید عزیز مصر پیکر

محمود وُ اَیاز : جان فروشم
بی‌حلقهٔ او مباد گوشم

گویند ز عشق : شد طایی
شد مَحرمِ عشق : آشنایی

من جانبِ عشق می‌پذیرم
گر عشق نبود‌، من بمیرم

پروندهٔ عشق شد سرشتم
سر دفترِ عشق سرنوشتم

هرکس که بود ز عشق خالی
چون نست ملال نیست حالی

یارب به خدایی خداوند
ما را به کمالِ عشق پیوند

کز عشق به غایتِ خردمند
شیرینی زندگی شود قند

از چشمهٔ عشق غرقِ نورم
ازظلمت غیر دورِ دورم

هردَم ز شراب عشق مستم
عاشق‌تر ازین کنم که هستم

گویند کتابِ عشق واکن
لیلی‌طلبی جنون رها کن

یارب : به جمالِ روی لیلی
شاعر شده ام زیاده خیلی

از عمر ( طریقت) است بر جای
بستان و به عمر لیلی افزای

ﺧﺮ ﺟﺎﻧﻮﺭﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﺶ ﺑﺪﻭﻥ ﺷﺮﺣﯽ یک باﺭ ﺩﺭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﺧﺮ ﺑﯿﻦ 15 ﺗﺎ 40 ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ.ﺧﺮ ﺩﺭ ﻗﺮﺍﻥ یک باﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺪﻩﺷﺪﻥ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ یک باﺭ ﺑﺮﺍﯼ «ﺍِﻥَّ ﺍَﻧﮑَﺮَالاصوﺍﺕ لَصَوتُ ﺍﻟﺤَﻤﯿﺮ» ﺑﻪ ﮐﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

ﻻﻝ ﺷﻮﻡ ﮐﻮﺭ ﺷﻮﻡ ﮐﺮ ﺷﻮﻡ
ﻟﯿﮏ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺧﺮ ﺷﻮﻡ
.
ﻭ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﻪ ﺧﯿّﺎﻡ:
ﺧﺮ ﺑﺎﺵ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﺧﺮﯼ
ﻫﺮ ﮐﻮ ﻧﻪ ﺧﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﺎﻓﺮﺵ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
.
ﻭ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﺑﻬﺎﺭ:
ﺗﺎ ﺧﺮﻧﺪ ﺍﯾﻦ ﻗﻮﻡ ، ﺭﻧﺪﺍﻥ ﺧﺮﺳﻮﺍﺭﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ
ﻭﯾﻦ ﺧﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﺍﯾﺸﺎﻥ ﺁﻩ ﻭ ﺯﺍﺭﯼ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ
.
ﻟﮑﻦ ﺭﻧﺪﺍﻥ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺧﺮ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ
ﻣﻘﻠّﺪﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ‌ﺩﻫﻨﺪ، ﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﺎﻻﻧﺸﺎﻥ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭ
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪﺍﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺳﻮﺍﺭﯼ ﻧﻤﯽﺩﻫﻨﺪ، ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﭘﺎﻻﻧﺸﺎﻥ ﮐﺞ ﺍﺳﺖ.

‏(ﻧﻤﯽﺩﺍﻧﻢ ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﺁﻭﺍﺯ ﺧﺮ ﺧﻮﺏ ﻧﺒﺎﺷﺪ.‏)
ﺩﺭ ﭘﮋﻭﻫﺶﻫﺎﯼ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ، ﺧﺮ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﯿﻮﺍﻥ ﺧﺎﻧﮕﯽ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﯽ ﺍﺯ ﺳﮓ ﻭ ﮔﺮﺑﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﺎﻫﻮﺵﺗﺮ ﺍﺳﺖ.
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﮕﺎﻝ ﺧﺮﺳﻮﺍﺭ ﺩﺭ ﻣﺮﺯﺑﺎﻥﻧﺎﻣﻪ ﻫﻢ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺑﺎﻭﺭ ﺭﺍﯾﺞ ﺧﺮ، ﺧﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺍﺳﺖ! ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﯾﮏ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ! ﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﭘﺎﯾﺶ ﺩﻭ ﺑﺎﺭ ﺗﻮﯼ ﯾﮏ ﭘﻞ ﻧﻤﯽﺭﻭﺩ! ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺭﻓﺖ ﺻﺤﺮﺍ ﻭ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﯾﺎﺩ ﻣﯽﮔﯿﺮﺩ! ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺗﯿﺪ ﮔﺎﻭ ﺍﺯ ﺧﺮ ﺧﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ ﮔﺎﻭ ﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺳﻔﺮﻩ ﭘﻼﺳﺘﯿﮑﯽﺍﺵ ﻣﯽﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﻣﯽﻣﯿﺮﺩ ﻭﻟﯽ ﺧﺮ ﻧﻤﯽﺧﻮﺭﺩ! ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻠﯽ ﮐﻪ ﺧﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﯼﺍﺵ ﺑﺎﻻﯼ ﺑﺎﻡ ﺩﯾﮕﺮ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻧﻤﯽﺁﯾﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻫﻼﮎ ﻧﮑﻨﺪ! ﺍﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻤّﯽ ﺍﺳﺖ ....
ﺍﻟﺒﺘّﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺧﺮ ﻧﯿﺴﺖ، ﻣﺸﮑﻞ ﺁﻥ ﺧﺮ ﯾﺎ ﺧﺮﺍﻧﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻻ ﻧﺸﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ! ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻧﯿﺰ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻧﺴﯿﻢ ﺷﻤﺎﻝ:

۩☫من از تبار ایرانیانم (طریقت )زنده بمانی (غزلیات ) شعر ☫۩۩۩

۩۩خُلدِستان طریقت۩۩

۩خــُلدستان طریقت(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت

↘<<خطبه دوم

۩۩۩۩☫جز(طریقت )هیچ شمعی در شبستانم نسوخت / کفن پوش برقص ☫۩۩۩۩

دلخوش نباشید که مسکن فقط می‌سازیم. آب و برق را مجانی می‌کنیم برای طبقه مستمند. اتوبوس را مجانی می‌کنیم. دلخوش به این مقدار نباشید. معنویات شما را عظمت میدیم. شما را به مقام انسانیت می‌رسانیم. ما هم دنیا را می‌ آباد می‌کنیم و هم آخرت را.

واقعا دلخوش نباشید ...

ای باده نوش عشق ، زپیشم مَرو ، مَـرو
من مبتلای درد ، پریشم ، مَرو ، مـُرو

در کیش ما رسوم محبت(طریقت) است.
آری به رسمِ مذهب وُ کیشم مَرو ، مَـرو

پتیاره‌ی روزگــار نـامرد کفن پوش برقص
در مجلس بیرگان بیدرد کفن پوش برقص

سرمَــست شــدی ز خونِ مـــردان و زنــان
رقاصهء رقصنده توئی مردکفن پوش برقص

مردم کُــشیت چـــو کرد خوشنــود بخوان
خونخوارگیت چو مستی آوردکفن پوش برقص

در جُــور تو نیست بـی هــمانـــند بــبال
در ظلم تو نیست یک هماورد کفن پوش برقص

در مرتع اوقاف چـو آهو ی غزالان بچر
در بیشه‌ی شیر سگ ولگرد کفن پوش برقص

ح.(طریقت)

انجمن ابري ست از آفاق چشمانم ببین
ابـــر، بارانی ست از رگــبار بــــارانم ببین

شیشه دل در شب امواج غم خواهد شكست
نكته را از سينه سرشار توفانم ببین

در همه لوح ضميرم هيچ نقشي جز تو نيست
آنچه مي گويم تو در آيينه جانم ببین

آتش عشقت مرا خاكستری بردل نهاد
گر نداري باور از دنياي ويرانم ببین

پرده در پرده همه خنيانگر عشق توام
شور و شوقم را ببین خُنیاگری خوانم ببین

در تب عشق تو مي سوزد چراغ هستي ام
سوزشم را اينك از اشعار سوزانم بپرس

جز (طریقت)هيچ شمعی در شبستانم نسوخت
باري از شمع ار نبــینی، از شبستانم ببین

یک شب بگوشم هاتف ندا شد

گویا صدائی درد آشنا شد

گوشم مقامی از قرب می جُست

بر دل کلامی عین دعاشد

تا ربّنا شد گویا نمی شد

گشتیم وُ گشتیم، بی ادعا شد

بی ادعا شد، شاه وُ گدا را

بنگر کجا شد تا ،ناکجا شد

هموارِ رهوار ای بی خبر ها !

آن بی خبر را، اوج خدا شد

توحید مرزِ ایمان وُ کفر است

ایمان ، کُفرت بی انتها شد

ایمان وُ کفری بادا مبارک

این تازه بنیاد کی مبتلا شد

جایی که شرک است ایمان نگنجد

گر هست وُ باشد رنگ وُ ریا شد

رنجیدگان را درد آشنا شد

ح.(طریقت)

۩خــُلدستان طریقت( کفن پوش برقص )۩۩محمّدمهدی طریقت

✍️محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ قصه های(طریقت) مجموعه خلدستان:☫ ۩۩۩محمّدمهدی طریقت ✍️

هرگاه زیر چشم به بیگانه می کنی
خون مرا زِ جوش به پیمانه می‌ کنی

ای آنکه دست بر سر من می‌ کشی!مکش
نزد رقیب موی مرا شانه می‌ کنی؟

گفتی ولی نصیحت دیــوانگان مکن!
گفتم:، ولی نصیحت دیوانه می‌ کنی

ای شعر سنگدل که به آیینه سر زدی
در لانه ی شکسته‌ دلان خانه می‌ کنی؟

من شعر خودچگونه ببافم که عاقبت
چون رنگرَز شکایتِ پروانه می کنی

عشق است قصه های(طریقت)نه بیش وُ کم
این قصه را به جانِ خود افسانه می کنی

آنکه نگذاشت نعره‌ای بزنم
غــزلی را فــشرده در دهنم

من‌که یک عمر زخم خوردم از او
منِ من نیست، لاجرم که ، "منم"

بسکه با خود همیشه در جنگیدم
جای سالم نمانده بر بدنم

دل بریدم ز هرچه ، نیکوئی
باید از هرچه نیک دل بکَنم

بعد عمری عزا، خدا را شکر
ای (طریقت) سفید شد : کفنم

۱۴۰۴

۱۴۰۴

در سال نو رؤیای دیـــرین آرزو کن
در سفره^ء امسال هفت سین آرزو کن

سرتا به پا چونگل شدی باضرب سیلی
در صورتی گلدار رنگین آرزو کن

از لحظه ی زیبای تحویلِ کهن بوم
از چکمه وُ پوتین وُ از چین آرزو کن

تبریکی از شوق وُ شعف آید به سویت
بر صورتت لبخند شیرین آرزو کن

آئینه وُ شاخ نبات وُ شمع وُ سبزه
بر سفره هفت سین نسرین آرزو کن

شعر (طریقت) دلربا وُ دیدنی تر
دیوان(خلدستانِ) زرین آرزو کن

بر جــانور های جهانِ آدمّـیت
در عاقبت پایانِ ننگین آرزو کن

✍️محمّدمهدی طریقت

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه جدید )۩#✍ محمد مهدی

۩۩۩☫خلدستان (طریقت)دوباره ، دوباره ☫۩۩۩

امشب به لطفِ باده ، سرگشته ام دوباره
در خواب و در خيـالــم ، آکنده ام دوباره

از خاطرم نرفته ، زلفِ پریش وُ مویت
فرانه ی تو هستـم ، دیوانـــه ام دوباره

از گیسویِ تو مستم ، هر صبح و هر شبانگاه
گـــر شمع محفلی تو ، پروانــه ام دوباره

کاش اِمشبی توبامن، هم باده میشدی تو
در کــــویِ میگساران، مستانه ام دوباره !

از عیشْ قصِّه گفتم ،شعر و غزل سرودم
در بینِ آن غـــــــزل ها ، آواره ام دوباره

شد انجمن سبوئی ، لبریــز از حقیقت
شعرِ (طریقت)م من پُر ، باده ام دوباره !

#✍ محمد مهدی #طریقت

۩خــُلدستان طریقت(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩☫ شعر(طریقت ) م بتا زانکه خطا نمی کنی ☫۩۩

سنـگ دلا چــرا دگــر جــور و جــفــا نـمــی‌کـنی
جـــور و جــفــا بکـن اگـر ،مـهـر و وفـا نـمــی‌کـنی

زخـــم دگـــر بــزن بــدل مــرهــم اگر نـمــی‌نـهی
درد دگـــر بــده اگـــر خــســتـــه دوا نـمــی‌کـنی

عهد هر آنچه می‌کنی وعده به هر که می‌دهی
عـهـــد ز یــاد مــی‌بــری وعــده وفـــا نـمـی‌کـنی

تیــر غـمــم زدی بـجــان تـا کـه بـخــون نشـانیــم
شعرِ(طریقـت)م بـتـا ، زانـکه خطـا نمی‌کنی ،

سنـگ دلا چــرا دگــر جــور و جــفــا نـمــی‌کـنی
جـــور و جــفــا بکـن اگـر ،مـهـر و وفـا نـمــی‌کـنی

شعر:سوزان است نظم پارسی
هرکه خواهان است نظم پارسی
دل اگر تاریک ، روشن کوه نور
سَجع مُرغان است نظم پارسی
نامه هُدهُد فرآوان خوانده ای
از سلیمان است نظم پارسی
فرش و عرش وُانجمن برتافته
دل شبستان است نظم پارسی
دُرّ پنهان است شعر فارسی
راز پنهان است نظم پارسی
زلف بر باد مده ، گیسو پریش
دل پریشان است نظم پارسی
ای لبانت زندگی بخش جهان
مردن آسان است نظم پارسی
در(طریقت) شعر! غوغا می کند
مِهر مهمان است نظم پارسی

آهسته شب ها بی کسی پیوسته آغوشم کند
آوارگــی، دیوانگـــی همسـایـه بر دوشــم، کند

از ماجرای دوستی : صدها هزاران داستان
در هر هزار وُ یک شبی القصه در گوشم کند

آید زِ آن آغوشِ دور آن عطر پیراهن فروش
آن عطر پیراهن سروش هردَم سیه پوشم کند

هردم سیه پوشم ولی! از عشق مدهوشم، ولی
از دست نسرین ماه وَش چون سرکه در جوشم کند

خواهی جوابم را بده، خواهی جوابم را مده
من یک تماس خسته ام ترسم فراموشم کند!

از این که نسرین وَش توئی از غصه فرهادم هنوز
حافظ (طریقت) روز وُشب سعدیِ مغشوشم کند

***

شب چو در بستم و مست از مِیِ نابش کردم

ماه اگر حلقه به در کوفت جوابش کردم

دیدی آن تُرکِ خَتا دشمن جان بود مرا

گرچه عمری به خطا دوست خطابش کردم

منزلِ مردمِ بیگانه چو شد خانهٔ چشم

آنقدر گریه نمودم که خرابش کردم

شرحِ داغِ دلِ پروانه چو گفتم با شمع

آتشی در دلش افکندم و آبش کردم

غرقِ خون بود و نمی‌مرد ز حسرت فرهاد

خواندم افسانهٔ شیرین و به خوابش کردم

دل که خونابهٔ غم بود و جگرگوشهٔ درد

بر سر آتشِ جورِ تو کبابش کردم

زندگی کردن من مردن تدریجی بود

آنچه جان کَنْد تنم، عمر حسابش کردم

خــُلدستان طریقت(حکایت :شعر )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫ عشق است قصه های(طریقت)نه بیش و کم ☫ ۩۩۩

هرگاه زیر چشم به بیگانه می کنی
خون مرا زِ جوش به پیمانه می‌ کنی

ای آنکه دست بر سر من می‌ کشی!مکش
نزد رقیب موی مرا شانه می‌ کنی؟

گفتی ولی نصیحت دیــوانگان مکن!
گفتم:، ولی نصیحت دیوانه می‌ کنی

ای شعر سنگدل که به آیینه سر زدی
در لانه ی شکسته‌ دلان خانه می‌ کنی؟

من شعر خودچگونه ببافم که عاقبت
چون رنگرَز شکایتِ پروانه می کنی

عشق است قصه های(طریقت)نه بیش وُ کم
این قصه را به جانِ خود افسانه می کنی

باده:از بی تو بودنش آسان

دیگری را ستودنش آسان

گنج پنهان درون دل باشد

آشکارا نمودنش آسان

آنکه دل می ربود از همه کس

گوهر دل ربودنش آسان

بذر عشقی ربود از جانم

هر نگاهش، درودنش آسان

بند زنجیر زلف او شده است

بند بندم، گشودنش آسان

یار: دنیایی از غزل دارد

در دل اما سرودنش آسان

کوه کندن ز شور شیرین سهل

کوهکن بی تو بودنش آسان

شده محراب طاق ابرویش

از(طریقت) ، زدودنش آسان

۩خــُلدستان طریقت(غزل :آسان)۩

محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم (سعدی)

۩۩۩ ☫پیر(طریقت) می شوم با این ادب آنم غزل ☫۩۩۩

امشب اگر یاری کنی، بر دیده، افشانم غزل
شادی به دل می‌افکنم، دریای ایمانم غزل
می‌جویمت، می بویمت با آن که پیدا نیستی
می‌خواهمت، می‌ یابَمت هرچند پنهانم غزل
رِندانِ پند آمـــوز را در می‌گشایـــم اَنجمن
مُلایِ طاقت‌سوز را یک‌سر به زندانم غزل
یا عقلِ تقوی‌پیشه کن ازعشق می‌دوزم کفن
من شاهدِ اندیشه را از عقل عریانم غزل
شاعر که فرمان می‌برد ، نازِ تو با جان می‌خرد
پیرِ (طریقت ) می‌شوم با این ادب ، آنم غزل

✍️محمّدمهدی طریقت

۩۩۩☫غزلیات (طریقت) دوبیتی ،رباعی ☫۩۩۩

عشقم غزلم، حال مرا برده ای از یاد

استادِ اَزل : خاطره ها را به فنا داد

آن مصرعِ دُرّدانه که گفتی ...و شنیدی

معشوقهء فرزانه به من نامه فرستاد

با آن همه دلبستگی و عشق چه کردی

یک بار عبور تو به این انجمن خسته نیفتاد

یعنی به همین راحتی از عشق گذشتی

یک ذره دلت تنگ نشد خانه ات آباد

این بود جواب من دل خسته ی عاشق

انصارِ رقیبان شده ای از لج فرهاد

شیرین گله ای نیست خدا پشت و پناهت

استاد خودت باش دمت گرم دلت شاد

***

شمیم ِ شعر سرودم که، صبح برخیزد،

هزار وِلـوِلِــه در انـجـمن برانگیزد

كبوتر سحری شوقِ ، بال وُ پر دارد

خبر رسیده به آغوش صبح بگریزد

دهانِ غنچه‌ی نشكفته‌ی درسحرگا‌هان

سپیده طالع شعرِ سحر نیاویزد

فدای روح نوازشگر نسیم فرح

خوشم به جام شرابی پیاله می‌ریزد

تو هم مرا به نگاهی شكوفه باران كن!

یگانه بلبل وُ گل ، عاشقی نپرهیزد

لبی بزن به ترانه تو ، ای شكوفه‌ی صبح!

شعار وُ شعر (طریقت) به گُل درآمیزد!

۩۩۩☫ با می فروش اهل (طریقت)زدم قدم ☫۩۩۩

خــُلدستان طریقت(دوبیتی +رباعی :شعر )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

ن وَ القَلَمِ وَ مآ یَسطُرُون .

۩☫ رباب(طریقت)گنجینه /خلدِستان ☫۩

شبها دلم می گیرد وُ یاد تو در تن می کنم
اَمّا به یاد بودنت، طن تن تتن طن می کنم

خود را بغل می گیرم وُ، از بین این تاریکها
تنها به یادشعر تو، من میلِ رفتن می کنم

دُرد شراب وُ عشق رباب وُ کتاب نیز
فکر شباب وُ صوتِ جناب وُ عتاب نیز

ماذره ایم بروی خاک نقطه نقطه چین
مقصودِ مثنوی ،غزلی ناب ناب نیز

بایک کرشمه ربوده ست عقل و دین
آئین به هم زد است وِصال خراب نیز

محبوبه زنده میکند آشفتگی شباب
گاهی شتاب میدهدوُ گاهی عذاب نیز

از بسکه قد کشیده به بالا ی آسمان
معشوقه ماه می شود وُ آفتاب نیز

چشم خمار دارد وُ خمیازه می کشد
گاهی سکوت میکند وُ بی جواب نیز

کامش گرفته ام به دورکعت سر نماز
مِیِ نوش میکندکه بنوشی شراب نیز

بعد از اذان و ذکر(طریقت) نماز وصل
گنجینه دست وُدل تو ببوسم رباب نیز

محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫حکایت(طریقت) روایت برآستان جانان ☫ ۩۩۩

معشوقه ار یاری کند، مسلخ به توفان می کشم

آتش به دل می افکنم، دریا به هامان می کشم

می جویمش، می جویمش، با آن که پیدا نیستش

می خواهمش،می خواهمش،پیداوُ پنهان می کشم

در بَندِ صبرآموز را، در می گشایم ناگهان

آزادِ طاقت سوز را، یکسر به زندان می کشم

آن عقل تقوا پیشه را، از عشق می دوزم کفن

یاعاشقِ اندیشه را، از عقل عریان می کشم

بازآ که فرمان می برم، عشق تو با جان می خرم

اهلِ(طریقت) می شوم ، این می کشم ، آن می کشم

میاسای از آموختن یک زمان
ز دانش مَیَفگَن دل اندر گمان
چو گویی که فامِ خرد توختم
همه هر چه بایستم آموختم،
یکی نغزبازی کند روزگار
که بنشاندت پیشِ آموزگار

#فردوسی(۳۱۹-۴۰۳خورشیدی)

سال ۱۹۵۸ وقتی اصلاحیّۀ قانون اساسی سوئیس در مورد عدالت اجتماعی در حال بررسی بود ، رئیس مجلس در رستورانی شاهد اتّفاقی بود که مسیر بررسی را تغییر داد! و امروز سوئیس بالاترین سطح عدالت اجتماعی را در دنیا دارد! او می‌گوید: در رستورانی بودم ، در میز مجاور ، مردی يک ساندويچ برای دو پسر كوچكش گرفت و گذاشت روی ميز ، به اولی گفت : تو نصف كن ! و به دومی گفت: و تو انتخاب كن ! و من مات و مبهوت ِنحوۀ تربيت و عدالت اين مرد شدم ! چون اگر اولى عمداً نامساوى نصف كند ، دومی حق داشته ‏باشد كه اول انتخاب كند! فهمیدم که: نقش پدر، "قانون" است، پسر اول ، دولت و پسر دوم ، ملّت هستند و تا امروز این تجربه در همۀ أرکان سوئیس حاکم شده.

گفتم: این شیوۀ عادلانه‌ای است و شایسته است همه جا از جمله در ایران هم اجرا شود.

گفت: درست است،ولی در بعضی جاها این پسر اول (دولت ،البتّه قصد بدی هم ندارد ها)،ولی گاهی بنا به یک چیزهایی صلاح و مصلحت می‌داند نقش پدر(قانون) را کنار بگذارد و دلبخواه عمل کند!

گفتم: یعنی چه؟ باید کاملاً مطابق قانون عمل کند!

گفت: درست است،ولی گاهی دستوراتی از بعضی جاها می‌رسد که لازم‌الاجراست! مثلاً یک نمایندۀ مجلس می‌گوید: ما فقط دربارۀ یک سوم بودجه حقِّ تصمیم‌گیری داریم!!

گاهی دستوراتی آنی به نام عدالت آسمانی صادر می‌شود که لازم‌الاجراست!

روزی سه نفر پسربچه پیش ملاّنصرالدّین رفتند و گفتند :

ما 10 تا گردو داریم این‌ها را با عدالت بین ما تقسیم کن؟
ملا گفت: با عدالت آسمانی یا عدالت زمینی؟
بچه ها گفتند: عدالت آسمانی بهتراست. با عدالت آسمانی تقسیم کن.
ملا 8 تا گردو به اولی و 2 تا به دومی می‌دهد و دوتا پس گردنی محکم هم به سومی می‌زند!
بچه ها شاکی می‌شوند و می‌گویند: این چه عدالتی است ملا؟
ملا می‌گوید: خدا هم نعمت‌هایش را بین بنده‌هایش همین‌جوری تقسیم کرده است.

تصویر چهره ای زِ نکیسا کشیده ام
آیینه را درونِ کلیسا کشیده ام

از طره های زلف رها گشته در حریم
گیسوی خودبه عطر مسیحا کشیده ام

مانند لوتیان زِ عهد قدیم نیز
نالوتیان به شاید و اما کشیده ام

در امتدا راه فضیلت به غمزه ای
صد نیمه راه منزل حاشا کشیده ام

در بزم شب ترانه خود رقص می کنم
در محفلی که ماتَم دریا کشیده ام

چون گردباد سرزده از متنِ انجمن
این پرده را به دامن صحرا کشیده ام

با این غزل تغزلی از یارِ فتنه گر
با یک جرقه آتش بلوا کشیده ام

در امتدادِ نظم (طریقت) کرشمه ای
آدم ببین که صورت حوا کشیده ام

***

من و اندیشه های حاملِ نور
اسیر عقده های جور وآ جور
مردد می شوی در یک دوراهی
سرابی دلربا از زورِ بی زور

برگزیدم عاقبت، راه کج میخانه را

رای دادم روز وُ شب،من ساغر و پیمانه را

شور و حالی تازه دارم با رفیقان جدید

عاقلان گویند:( طریقت)شاعرِ ، دیوانه را

خــُلدستان طریقت(روزنامه:اعتماد)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩۩☫جنون اهل(طریقت )به میوه ،شیرین / شرح حال ☫۩۩۩۩

لَعبتی زیبا وُ معشوقه پریشانِ منی

عاشق این انجمن افسونِ چشمانِ منی

گوهرِ بخشنده ذاتِ مرا نشناختی

در کف آوردی ولیکن ‌لطفِ احسانِ منی

ارزشِ جان مرا، جانا ندانستی چرا

جوهرِ جانم تویی چون محو وُ حیرانِ منی

روز و شب در آتشی سوزان بسوزانی مرا

خاطرت می خواهم وُ شمعِ شبستانِ منی

شاعرم بر شاخسارِ شبنمِ انصارعشق ،

بلبلِ خوش‌نغمه^ء باغ و گلستانِ منی

از صفای باطن و دل شبنمی از رازِ عشق

همچو انصارِ (طریقت) چون غزلخوانِ منی

✍️محمّدمهدی طریقت

محمّدمهدی طریقت

۩۩☫( طنز (فغزلیات)سرود (خلدستان طریقت ☫۩۩۩

مثل تکرار قـند طنازی
هی بخندوُ بخند طنازی

در دماوند ،در خزر یا لوت
در ارس یا سهند طنازی

توی زنجان ِ یاکه رفسنجان
قله های بلند طنازی

گزمه هائی نشسته در مجلس
لایحه : بند بند طنازی

عید قربان وقت بسمل شد
آدمی گوسفند طنازی

از غم و شادیِ قضا رفته
در فضا شهروند طنازی

دفتر طنز:! لطفاَ آهسته
شک نکن کارمند طنازی

***

زینبی گفتا :خدایش را چنین

چندسالی ماندگارم در زمین

در جوابش :داد آن پروردگار

نیم قرن دیگری داری قرار

زینب ازفرصت بسی شادان شدی

رو بسوی زینت وُ حرمان شدی

پوست ازصورت کشیدی پشت گوش

عابران را بردی از کف عقل و هوش

نخ نما کردی دو ابرو چون کمند

دادی پیکان را ستاندی سمند

تیر مژگان را نمودی در کمان

رنگ مورا مثل شب شد بی گمان

با دو تا سرخاب لُپ های درشت

صورتش سرخ آمد وُ شد رو به رُشت

یک تتو بر ابروان ، خالی بلب

اهل آبادی همه در خوابِ شب

آن لب سرخ خدایی شد لبو

در هوسرانی شده مثل هلو

چاله زیبای زیر چانه اش

میبرد دل را بسوی خانه اش

آن دماغ گُنده ی همچون چُماق

شد بدست چون طبیبی پاک داغ

گونه را ماساژ داد وُ مشت وُ مال

تا شدی فرزانه ای کم سن و سال

روز دیگر ناگهان افتاد و مُــرد

از بزکهای خودش سودی نبُــرد

بردنش باگریه او را در بهشت

عاقبت در خشت باشد سرنوشت

رفت در نزد خدا با صد گله

گفت برای بنده بنهادی تله؟

پس چه شد آن وعده ی پایندگی

از چه افتاد م باین در ماندگی

حق بفرمودش توئی خیر النساء؟

پس چه شد آن سمعک و چوب عصا

اشتباهی گشته در کار اَجل

بی سبب افتاده ای تو در هچل

گفته بودم آنکه سیرت را نکوست

آورند اینجا پی دیدار دوست

گول صورت خورده این شیخ اَجل

زین سبب نامت شده در این غزل

گر نمی کردی چنین ناز آفرین

زنده بودی مدتی اندر زمین

ماهتابی ، آفتابی نازنین

آرزو کردم تورا در واپسین

آفرین ،برنازِ ناناز آفرین

سوی رب العالمین شد آخرین

🌱🍂
🌸
هی دَمبدَم خیال تو را می‌توان سرود
تعبیر سن وُ سال تو را می‌توان سرود

تقویم هفت روز هفته وهفت ماه وسال
البنه شرح وصال تو را می‌توان سرود

آدینه وار انجمنی پرده می‌کشد
در پردهء محال تو‌ را می‌توان سرود ،

هرشنبه ا ی به دام نگاهت بهانه وار
در خط وُ خال تو را می‌توان سرود

صبح دوشنبه پنجره آغوش می‌شود
درکوچه حس و حال تو را می‌توان سرود

امّاسه‌شنبه ها گرفته تر از ابر نوبهار
لبخند لعل لال تو‌ را می‌توان سرود

هرچارشنبه ای که دچارم به چاره ای
سرچشمه ی زلال تو را می‌توان سرود،

پنج‌شنبه ها به آینه ای عشوه می‌کند
دیوان فال تو را می‌توان سرود

آدینه ها نشسته به دیوار انتظار
در پرده ای جمال تو را می‌توان سرود

درمکتب توهم وُ تحریف شرح بزم.....
اینجا همان غزال تو را می توان سرود

خــُلدستان طریقت

(شعار:طنز)محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩☫ برآستان جانان (رعدی )آذرخشی ☫۩۩۩

من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان

که من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان

که شنیده است نهانی که درآید در چشم

یا که دیده است پدیدی که نیاید به زبان

یک جهان راز در آمیخته داری به نگاه

در دو چشم تو فرو خفته مگر راز جهان

چو بسویم نگری لرزم و با خود گویم

که جهانی است پر از راز بسویم نگران

چه جهانیست جهان ،نگه آنجا که بود

از بد و نیک جهان هر چه بجویند نشان

گه ازو داد، پدید آید و گاهی بیداد

گه ازو درد همی خیزد و گاهی درمان

نگه مادر پر مهر، نمودی از این

نگه دشمن پر کینه، نشانی از آن

گه نماینده مستی و زبونیست نگاه

گه فرستاده فر و هنر و تاب و توان

بس که در راز جهان فرو ماندستم

شوم از دیدن همراز جهان سرگردان

یاد پر مهر نگاه تو در آن روز نخست

نرود از دل من تا نرود از تن جان

چون شدم شیفته روی تو ، از شرم مرا

بر لب آوردن آن شیفتگی بود گران

نارسیده به زبان ، شرم رسیدی به سخن

لرزه افتادی هم بر لب و هم بر دندان

من فرو مانده در اندیشه که ناگاه نگاه

کرد دشوارترین کار ، بزودی آسان

تو به پاسخ نگهی کردی و در چشم زدن

گفتنی گفته شد و بسته شد آنگه پیمان

من برآنم که یکی روز رسد در گیتی

که پراکنده شود کاخ سخن را بنیان

به نگاهی همه گویند به هم راز درون

وندر آن روز رسد روز سخن را پایان

به نگه نامه نویسند و بخوانند سرود

هم بخندند و بگریند و برآرند فغان

بنگارند نشانهای نگه در دفتر

تا نگهنامه چو شهنامه شود جاویدان

خواهم آن دم که نگه جای سخن گیرد و من

دیده را برشده بینم به سر تخت زبان

من مگر با تو نگفتم سخن خود به نگاه

تو مگر پاسخم از مهر ندادی چونان ؟

بود آن پرسش و پاسخ همه در پرتو مهر

ور نه این راز بماندی به میانه پنهان

مردمان نیز توانند سخن گفت به چشم

گر سپارند ره مهر هماره همگان

بی گمان مهر در آینده بگیرد ، گیتی

چیره بر اهرمن خیره سر آید یزدان

به نگه باز نما هر چه در اندیشة توست

چو زبان نگهت هست به زیر فرمان

ای که از گوش و زبان ناشنوا بودی و گنگ

زندگی نو کن و بستان ز گذشته تاوان

با نگه بشنو و برخوان و بسنج و بشناس

سخن و نامه و داد و ستم و سود و زیان

گوهر خود بنما تا گهری همچو تورا

به گهر مادر گیتی نفروشد ارزان

۩۩۩ ☫ برآستان جانان (غزل )طریقت ☫ ۩۩۩

شاد،شادم غزلی تازه همینم غزلست

باده را باز رساندی به یقینم غزلست

قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تو

بسرایم ، بنوازم ، بنشینم غزلست

گله ای نیست من وُ فاصله ها میسازیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم غزلست

ماهتابی! تو در آن آئینه خورشیدی

نور می تابد وُ اینجاست زمینم غزلست

من همین قدر که با حال و هوایت گرمم

برگی از باغچه ی شعر بچینم غزلست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

من (طریقت)شده ام شعر ترینم! غزلست

طریقت(جدید ) محمّد مهدی طریقت

خودم اینجا دلم در پیش دلبر
خدایا این سفر کی می رود سر

خدایا کن سفر آسون به فایز
که بیند بار دیگر روی دلبر

اردی بعشق می دهد از آبروی عشق

می پیچــد از ســرِ هر پیـــچ بـوی عشق

حس می کنی و نفـس می‌کشی رفیـق

عطری که می‌وزد امشب ز کوی عشق؟

بــس کـن نشستن و بیــــرون بیـا کمــی

وقتش رسیـده بیایــی به ســـوی عشق

هــر شب به اشـک، وضــو گَر گــرفته ای

یــک شب نمــاز بخوان با وضـــوی عشق

بلبـــل ببیــــن، که با شــــور و اشتیـــاق

مــی پـــرســـد از همه راز مگـوی عشق

اردیبهشــــت اگــر عــاشـــق‌ ات نـکــــرد

آواره باش تـو در جــست و جــوی عشق

بگـــــذار ماجرای (طریقت) درین بهار

حســـرت شــــود بـه دلــت آرزوی عشق

۩۩۩ ☫ باشعر اشعار/ طریقت )(دوبیتی) ۩۩۩

دو فنجان مهربانی امشب از عشق

به جای کیک وُ شیرینی لب ازعشق

مکانی پشت جنگل ها شب از من

بـه هنگام همـآغوشی تب از عشق

با مستی آغوش وُ لب وُ خنده نَمی
از شادی بی شائبه وُ عشق یَمی
من باشم وُ عشق وُ موسیقی باد
ایوان وُ غروب وُ قهوه ی تازه دَمی

ح(طریقت)محمّدمهدی طریقت

۩۩☫ برآستان جانان (رعدی )آذرخشی ☫۩۩۩

من ندانم به نگاه تو چه رازیست نهان

که من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان

که شنیده است نهانی که درآید در چشم

یا که دیده است پدیدی که نیاید به زبان

یک جهان راز در آمیخته داری به نگاه

در دو چشم تو فرو خفته مگر راز جهان

چو بسویم نگری لرزم و با خود گویم

که جهانی است پر از راز بسویم نگران

چه جهانیست جهان ،نگه آنجا که بود

از بد و نیک جهان هر چه بجویند نشان

گه ازو داد، پدید آید و گاهی بیداد

گه ازو درد همی خیزد و گاهی درمان

نگه مادر پر مهر، نمودی از این

نگه دشمن پر کینه، نشانی از آن

گه نماینده مستی و زبونیست نگاه

گه فرستاده فر و هنر و تاب و توان

بس که در راز جهان فرو ماندستم

شوم از دیدن همراز جهان سرگردان

یاد پر مهر نگاه تو در آن روز نخست

نرود از دل من تا نرود از تن جان

چون شدم شیفته روی تو ، از شرم مرا

بر لب آوردن آن شیفتگی بود گران

نارسیده به زبان ، شرم رسیدی به سخن

لرزه افتادی هم بر لب و هم بر دندان

من فرو مانده در اندیشه که ناگاه نگاه

کرد دشوارترین کار ، بزودی آسان

تو به پاسخ نگهی کردی و در چشم زدن

گفتنی گفته شد و بسته شد آنگه پیمان

من برآنم که یکی روز رسد در گیتی

که پراکنده شود کاخ سخن را بنیان

به نگاهی همه گویند به هم راز درون

وندر آن روز رسد روز سخن را پایان

به نگه نامه نویسند و بخوانند سرود

هم بخندند و بگریند و برآرند فغان

بنگارند نشانهای نگه در دفتر

تا نگهنامه چو شهنامه شود جاویدان

خواهم آن دم که نگه جای سخن گیرد و من

دیده را برشده بینم به سر تخت زبان

من مگر با تو نگفتم سخن خود به نگاه

تو مگر پاسخم از مهر ندادی چونان ؟

بود آن پرسش و پاسخ همه در پرتو مهر

ور نه این راز بماندی به میانه پنهان

مردمان نیز توانند سخن گفت به چشم

گر سپارند ره مهر هماره همگان

بی گمان مهر در آینده بگیرد ، گیتی

چیره بر اهرمن خیره سر آید یزدان

به نگه باز نما هر چه در اندیشة توست

چو زبان نگهت هست به زیر فرمان

ای که از گوش و زبان ناشنوا بودی و گنگ

زندگی نو کن و بستان ز گذشته تاوان

با نگه بشنو و برخوان و بسنج و بشناس

سخن و نامه و داد و ستم و سود و زیان

گوهر خود بنما تا گهری همچو تورا

به گهر مادر گیتی نفروشد ارزان

۩۩۩ ☫ برآستان جانان (غزل )طریقت ☫ ۩۩۩

شاد،شادم غزلی تازه همینم غزلست

باده را باز رساندی به یقینم غزلست

قانعم،بیشتر از این چه بخواهم از تو

بسرایم ، بنوازم ، بنشینم غزلست

گله ای نیست من وُ فاصله ها میسازیم

گاهی از دور تو را خوب ببینم غزلست

ماهتابی! تو در آن آئینه خورشیدی

نور می تابد وُ اینجاست زمینم غزلست

من همین قدر که با حال و هوایت گرمم

برگی از باغچه ی شعر بچینم غزلست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز

من (طریقت)شده ام شعر ترینم! غزلست

طریقت (جدید ) محمّد مهدی طریقت