شاهد شعر (طریقت ) کن دعا سوی خدا(طریقت)شرح حال =>اَمن یجیب /اشعار ☫۩۩

نظم وُ احساسِ غریبِ واژه های گم شده
پشتِ آن رَسمِ عجیبِ واژه های گم شده

راه وُ تاریکی شب ‌،این جاده ها لغزنده اند
وضعِ ویرانی رقیبِ واژه های گم شده

شهر آشوبی دلی سردرگریبان خاطره
خاطراتی شد : طبیبِ واژه های گم شده

جنگلی شد پر درختانی بلند هفت آسمان
سایه در همسایهء مردِ حبیبِ ، واژه های گم شده

ذهنی از ابهام دارد ، لکنتی آن لعنتی
آدم وُ حوآ فقط یکدانه سیبِ ، واژهای گم شده

خواب را آشفته و کابوس را از بختکی
عجز را دارد نجیبِ ، واژه های گم شده

شعرِ تنهایی من شد آن ، دعای ِ پُر فروغ
آیه ی "اَمَن یُجیبِ " ، واژه های گم شده

اشتیاقی در سرودن، یا حبیبی در جنون
واژه ها درجیب "جیبِ "، واژه های گم شده

توسنی آرام ، می خواند مرا وحشت زده
از کلاغان میرسد بانگ "نَعیبِ"واژه های گم شده

شاهد شعر (طریقت) کن دعا سوی خدا
شعر ما نظمِ قریبِ واژه های گم شده .

)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫پیر(طریقت) مراپیردانا (طریقت) نهاد ☫۩۩۩

شنیدم که شوریده‌ای مازیار
چو فرهادِ شیرین بسی بی‌قرار

به شعرش دهان پُرشکَر داشتن
جمال رخش در نظر داشتن

شب از شوق او سوختن شمع‌وار
ز دریا گُــهر ریختن بر کنار

نهال غمش رُسته از گلستان
ننالیده پیش کس از نا کسان

میان سرشکش همه سروران
چو کاهی که افتد به آب روان

ز طوفان آتش حذر کرده ایم
که آهی ز دل برنیاورده ایم

ز دنیا وُ عقبا مرادش یقین
که با دوست گردد شبی درکمین

شبی رفت ناگه نگارین عشق
به رَسم عیادت به بالین عشق

بپرسید سرگشته‌ی خویش کو
نیآمد جوابی که درویش کو

چو آواز جانان نبودش به گوش
درآورد اعصاب خود را به جوش

که من کیستم آخر اندر جهان
که آیی تو در ‌اندرون ناگهان

مرا نیم‌جانی‌است اکنون قفس
فدای توباشد مرا یک نفس

روان پیرِ دانا (طریقت) نهاد
ببوسید جانان حقیقت ، بداد .

۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫شمیم :خلدستان (طریقت) مستی رقصندگان+افسانه ☫ ۩۩۩

بر لـوحِ دلـم عکسِ تو چون ماه غزل شد
در انجمنی جا زده‌ام، شـــاه غزل شد

صدبار کشیدم به ورق نقشِ کمینگاه
هـــر بـار، ندانــم که چــرا مـاه غزل شد

مـاننـد دمـــاوند، سحرسلسله جنبــان
ای سلسله جنبان ،سحرگاه غزل شد

با رسم ادب بر سرِ کویت، همه قربان
عیدِ همه قربانیِ در ، راه غزل شد

لب‌های تو هرچند شکربار، رقم خورد
سوغات من اینار ، به اکـراه غزل شد

ای شاه به‌درگاهٔ تو یک عمر،نشستم
آگاهیم افزود ، به ناگاه غزل شد

دیدم که شبـی، آمده‌ای بـر لبِ ایـوان
فریاد زدم، نـالهٔ جــانـکاه غزل شد

چون شاعرِ بیچاره (طریقت)غزل افکند
آگاه نمی گشتم از آن گاه، غزل شد

***

کجایی؟ ای ز جان خوشتر، مِیِ خوشرنگ ، می خواهم

بیا در من خوشی بنگر، که ساز وُ چنگ می خواهم

نگارا، بر سرکویت ، بهار آمد چمن خوش رنگ اگر بینی

تمامِ چشمه ها جوشان زلال از سنگ می خواهم

غزل چون مهر بگسستی، غمی در خانه بنشستی

غزل با جوشن پولاد گون جنگ می خواهم

تو با عیش و طرب خوش باش، من وُ این انجمن کافی

گلستان ها وُ بستان ها گلِ صدرنگ می خواهم ،

مرا چون روزگارِ جهل ز وصل تو جدا افکند

زِ جوی مولیان بگذر، تو را اورنگ می خواهم

بمانم واله وُ حیران میان خاک وُ خون غلتان

گلستان را هزاران غنچهء دلتنگ می خواهم ،

هزاران گل ، دو صد بلبُل : به جامِ مُل

گلی در دست وُ دلبر،مست چه پیشآهنگ می خواهم

مرا گویا: شدی عاشق، نه ای وصل مرا لایق

تو را چون نیستم در خور،نه دیگر ننگ می خواهم

غزل گفتم به ناگاهی، بریزم بر سرِ لشکر

نکردی گفت من باور، تو را سرهنگ می خواهم

(طریقت) میسراید جان غزل ‌گوید ز خُلدستان :

مرا!:ای جامِ جان خوشتر ، میِ خوشرنگ می خواهم

۩۩☫برآستان جانان :آخر آبان (نامسلمان ) کامل ☫۩۩۩

اولِ آبان چرا، دارو و درمان نیستی؟
آخر آبان مگر بر عهد و پیمان نیستی؟
آنقدر آشفته‌حالم مثل گیسو شانه ات
شکرِکامل می‌نمایم چونکه لیلون نیستی
می‌زنم بر سیم آخر، می‌کنم ناناز را
تا نگویندم رقیبان، مرد میدان نیستی
اینکه می‌گفتی از اول عاشق و دیوانه‌ام
من شهادت می دهم در لایِ، قرآن نیستی
خواب را از دیده‌ام بگرفته‌ آن رؤيای تو
من نمی‌دانم چرا آبانِ آبان نیستی
مطمئنم، من تو را با شعر درچنگالِ خود
می‌نمایم صید، می‌دانم هرآسان نیستی
مـاده ای از مادگی پروای بی حاصل مکن
یاکریمِ قصهٔ بی دین، نامسلمان نیستی
آخر آبان که می‌آید، تو زیبا می‌شوی
شاعرِ شعر (طریقت) زیر باران نیستی
_____________________________________

در فراقش نیست یا رب زندگانی راستی
سخت رویی فلک یا سستی پیماستی

در (طریقت)، بعد چندین شب، شبی خواهم ربود
می‌شنیدم در شکر خوابی که خود رویاستی

***

شال تو قرمز شد وُ فصل شتا نزدیکتر

کیف تو مشکی چشمانست امّا تیزتر

چتر تو شد صورتی،گاهی بهانه در بهار

این زمان با آن همه شام و نهارت بیشتر

پا پتی نان می‌گرفتم از سر کوچه دو تا

چکمه ها تا ساق زانو افتخارت بیشتر

من کلاهم ساده بود وُ یک پر قو هم نداشت

تو کلاهت از پر طاووس جنت بیشتر

در خزان خرمن گرفته بهر زیبایی به دشت

نخل نَر در بر گرفته : التماست بیشتر

***
آسمان دارد اُبهّت یک مه زیبا ستی

شمس را گفته نیا بیرون که نورماستی

شاعرِ اهلِ(طریقت)رفته در دشت وُ دَمن

گفته "خُلدستان " سرای شاید وُ امّاستی

***
پاییــــزِ دل‌انگیـــزم و همــــرنگ بهارم کامل
مگذار که با حسرت و غم جان بسپارم کامل

شیـرین شده‌ای، با منِ فـرهاد نشینی لیلا
بردی تو به این شیوه و فن صبر و قرارم کامل

آن روز که در دامِ تو افتـــاده‌ام ای مهتاب!
یک لحظه من از یادِ تو آرام ندارم کامل

امروز ز عشقت نشدم عاشق و شیدا شیرین
یک عمر به دردت منِ بیچاره دچارم کامل

از شـــوقِ تـو، تا آمـده‌ام بـر لبِ ایـوان معشوق
چشمانِ شکـربارِ تو بنمود شکارم کامل

دیوار مکش یکسره بر صحن و سرایم بگشا
تا بـادِ صبـا بـوسه زنـد لبِ زارم کامل

بگـذار به آخـــــر برسـانــم غـــــزلـ عشق
امشب بنشین تا سحر ای ماه! کنارم کامل

۩۩☫ مجموعه اشعار +طنز تلخ وُشیرین: (طریقت)خُلدستان ☫۩۩

لبنانِ شور انگیز در شب ها چه زیباست
ما را زمین کربلا یعنی : همین جاست

امروز نیروگاه ما اندر عراق است
لبنان عزیزم کشوری نزدیک ِ دریاست

گل کرده نیروگاه برق باروشنائــی
آنجا چراغانی شده جشنی که برپاست

بیهوده روشن می کنی قبر شهیدان
در کشور ما روز وُ شب قبر تو پیداست

یخچال خاموش است وُخاموشی صوابست
یخچالِ خالی را خموشی گفتگوهاست

دیروزمان را با غروری پوچ گشتیم
اینجا بزن آنجا بزن : آینده ماراست

دور از نوازش های تلخِ مهربانت
دستان من در انزوای خویش تنهاست

بگذار شعر طنز را مردم بخواند
این ماستمالی های تلخ ازماست با ماست

فیه ما فیه: در این دنیا اگر همه چیز فراموش کنی باکی نباشد. تنها یک چیز از یاد مبر. تو برای کاری به دنیا آمدی که اگر آن به انجام نرسانی، هیچ کار نکرده‌ای.
از آدمی کاری بر‌آید که آن کار نه از آسمان بر‌آید و نه از زمین و نه از کوه‌ها، اما تو ‌گویی کارهای زیادی از من بر‌آید، این حرف تو به این ‌ماند که شمشیر گرانبهای شاهانه‌ای را ساطور گوشت کنی و گویی آن شمشیر را بیکار نگذاشته‌ام، یا در دیگی زرین شلغم بار کنی یا کارد جواهرنشان به دیوار فرو بری و کدوی شکسته‌ای به آن آویزی. این کار از میخی چوبین نیز بر‌آید. خود را این شیوه ارزان مفروش که بسی گرانبهایی!

بهانه ‌آوری که من با افعال سودمند روزگار ‌گذرانم. دانش ‌آموزم، فلسفه و فقه و منطق و ستاره‌شناسی و پزشکی ‌خوانم، اما این‌ها همه برای تو است و تو برای آن‌ها نه. اگر نیک بنگری، در‌یابی که اصل تویی و همه این‌ها فرع. تو ندانی چه شگفتی‌ها و چه جهان‌های بیکران در تو موج ‌زند.
آخر این تن اسبِ توست و این عالم آخور اوست؛ غذای اسب، غذای سوار نباشد.

محمّدمهدی طریقت

۩خــُلدستان طریقت

(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩☫برآستان جانان (حافظ)معتقدان ☫۩۩

آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست
چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست

گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی
او سلیمان زمان است که خاتم با اوست

روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک
لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست

خال مشکین که بدان عارض گندمگون است
سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست

دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران
چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل
کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست

حافظ از معتقدان است گرامی دارش
زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست

حافظ

جلوه ی روی نکوی تو عیانست هنوز

دیده بر چهرۀ ماهت نگرانست هنوز

هر کجا پای نهادم اثر عشق تو بود

جلوه‌گر روی تو در ملک جهانست هنوز

پرده‌دار حرم وصل تو بودم همه عمر

لیک رخسار نکوی تو نهانست هنوز

ذره‌ای نیست که از مهر تو باشد خالی

در دل ذره فروغ تو عیانست هنوز

کعبه و قبلۀ آمال دل و جان منی

عرش دل مسکنت ای مونس جانست هنوز

مرغ شیدای دلم محو گل روی تو شد

همه شب تا به سحر، نعره زنانست هنوز

هر که در کوی خرابات گذارد گامی

مست و بیخود ز می رطل گرانست هنوز

محو و فانی بنگر شاعـرِ (خُلدستان ) را

پاکبازِ حرم پیر مغانست هنوز

۩ ☫برآستان جانان (طریقت )جادوی چشمان ☫۩۩۩

نگـاهـت صنعتی دارد زِ ایهام

دل از دل می بـــرد آرام آرام

چو مژگان سیــاهت می رباید

دل از دلدادگان هـرروزِ ایام

همانند غــزل در چشم هایت

طمع چون می کند از بهر فرجام

گـرفتارت شود صیدِ کمـین گاه

به شادی افکنی همگام خوشكام

غزل بایــد چنان غرا سرایم

به گرداگرد چشمانت در احرام

ز جادوی دو چشمانت(طریقت)

چو اِیهامی ، دلآرامی ، دلآرام

۩۩۩☫ اشعار/آقای(طریقت) بخدا چائتان از دهن افتاد ۩۩۩

پانزدهم دسامبر، روز جهانی چائی

در انجمنِ شعر مسیرش به من افتاد
ناخــواسته در تیـر رَس انـجمن افتاد

در تیر رس من گره انداخت به ابرو
آهسته کمان وُ سپرم از سخن افتاد

بی دغدغه ، وُ هیچ نبردی شدم آرام
در دام دو اَبـرو وُ دو شمشیر زن افتاد

می‌خواستم از او بگریزم ، ولی افسوس
این کهنه رکاب از نفس از تاختن افتاد

لرزید دلم مثل همان روز که چشمم
در کشور بیگانه به یک هموطن افتاد

درگیر خیالات شدم راهزنــی گفت:
آقای(طریقت)بخدا چائتان از دهن افتاد

۩ ☫ اشعار:دوبیتی /خُلدستان (طریقت) پاینده باد ☫ ۩۩۩

ای که ناحق می زنی بر ریشهء شیرین ما

در قمار عاشقی معشوقه ات دیرین ما

فکر کردی عشق را افسانه می دانند و بس

تکه های جان فرهادی شده غمگین ما

قصه وُ افسانه ها خود را دلیلی بوده است

ان بتی کز دین بنا کردی شده آئین ما

خواب دیدی طفلک دیوانه را گُم کرده ای

کن عجب !:از منطق وُ ایمان فولادین ما

عشق یعنی ملتی در هفت خانی از بلا

زخم ها دارد به دل این چشم زهر آگین ما

قصهء دلدادگی با دلبری ها پا گرفت

شعر شیرین (طریقت) راحت بالین ما

شیوهء مکر تو از حیلهء شیطانی ماست

گرچه تقصیر دلی بود که زندانی ماست

من اگر قصه تقدیر نوشتم نه عجب !

عاقبت سهم جهان نقد پشیمانی ماست

انقلابی رفته در: مـاتحتِ خلق روزگار
شادمانی میخرد ، ماتم فروشد کردگار
من گلی نورسته بودم در زمــانِ یادگار
اَرّهء نجّارشد پروردگارا در دُکانـم مـاندگار

حکایت پاره شدن است: قدیمی ها می گفتند : با سر بِری کلاهت پاره میشه ، با پا بِری کفشت پاره میشه ، دوتا اصفهونی با هم دعوا می کردند :(فحش بده ، فحش بستون = پیرهن گِرونس )حکایت این روزگار انقلاب صادر شده و چیزی برای ملت باقی نمانده نه از اسلام ناب محمدی(ص) خبری هست ، نه از شعار های ابتدای انقلاب اثری باقی ، روایتِ ارّه دوسر شده جلو می رود( مّیّ بُرّدّ )به عقب برمی گردد(پـّاّرّرّرّهّ) می کند . چاره ای نیست ((السکوت مِفتاح السلم))سکوت کلید سلامتی است ، لابُد دیگران نمی فهمند (طوش خودمن رو میکشه بیرونش مردم)

شـعرِ من ‌را چون تو تفسیرش‌ کنی "فرخنده" باد
"بوسـه‌هایت" تا اَبَــد بر جـــانِ من "تــابَنــده" باد

بادهِ "خوش آهنگ" خنیاگر به جان " سازنده" باد
دفتر شعرِ(طریقت)،تا اَبد ،دیـوان من" پاینده" باد

چو با ابلهان می شود همنشین تو او را به چشم بزرگی مبین

سزد گر شود خوارو درمانده کین زِ نزد همه دوستان رانده بین

محمّدمهدی طریقت

۩خــُلدستان طریقت(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

یلدا : میان سفره فسنجان مرا روآست

جوجه کباب وُ گوشت فراوان مرا روآست

اِمشب زشادی دیدار روی مــــرغ

شبها گذشته جوجه ی بریان مرا روآست

هرگزنشدزمانه اگربرمـراد خلق

اینک مرادخویش ز دوران مرا روآست

حالا که گوشت گاو گرانست نازنین

مرغی کنار سفره ی الوان مرا روآست

قند وُشکر گران شد وُ انصاف ناپدید

یلدا :لبی زغنچه جـانان مرا آست

باشدبرنج وروغن و ماهی لذیذتـر

خوشبوترین برنج زلنجان مرا رو آست

گرشد نخودگران و عدس هم اگرنبـود

ماساژ دادنی به صاحب دکان مرا روآست

از بس که میوه گشته گران در دیار ما

چندین صنم زمیوه ی بستـان مرا رو آست

گرهندوانه در شب یلدا نخورده ام

یک قاچ از آن به فصل زمستان مرا روآست

گرپرتغال وسیب بود نرخ شآن گران

لیسی برآن دو لیموی عمان مرا روآست

عمری شدم زخوردن خربوزه من معاف

یک بوسه آه از لب و دندان مرا روآست

هرگزنچیده ام چوهلوئی زباغ وصل

بوسیدنی زسیب زنخدان مراروآست

هرچند انار ساوه نخوریدیم ای دریغ

آب لبو زملک صفاهانم آرزوست

جیگر اگرچه باز نـگردد نصیب ما

یک شیشه ی گلاب زکاشان مرا روآست

گرشدپیاز وسـیب گران ترز زعفران

ای محتــکر چغندر ارزان مرا روآست

چندان پنیـروماست گران شدکه بعدازین

نان وپنیر گوشـه ی زندان مرا روآست

ازخوردنی مپرس که ما را نصیب نیست

یلدائیان :که مشت به سندان مرا روآست

چون مِک زدن به کشور ایران لاجـــــرم

دیوانه ای به کشور ایران مرا روآست

رفت آبروی مذهب وُ دین ز اهل این دیار

زائیدنِ هر آنکه مسلمان مرا روآست

مال منال اگرچه به یغما همی برند

باردگر عدالت قرآن مرا روآست

معشوقه : دیده اگرچه روانست اشک هجر

محبوبه جان : دو دیده گریان مرا روآست

از بــس که حقه باز فراوان شده به شهر

در گوشه ای زخلوت رندان مرا روآست

مردان : اگر بهشت می روند کو ؟

یلدا : بـرای دیدن جانان مرا روآست

امروزاگربه طنز (طریقت) عمل نکرد

یلدا برای وعده ی رضوان مرا رو آست

۩۩☫ طنز تلخ: (طریقت)خُلدستان ☫۩۩

لبنانِ شور انگیز در شب ها چه زیباست
ما را زمین کربلا یعنی : همین جاست

امروز نیروگاه ما اندر عراق است
لبنان عزیزم کشوری نزدیک ِ دریاست

گل کرده نیروگاه برق باروشنائــی
آنجا چراغانی شده جشنی که برپاست

بیهوده روشن می کنی قبر شهیدان
در کشور ما روز وُ شب قبر تو پیداست

یخچال خاموش است وُخاموشی صوابست
یخچالِ خالی را خموشی گفتگوهاست

دیروزمان را با غروری پوچ گشتیم
اینجا بزن آنجا بزن : آینده ماراست

دور از نوازش های تلخِ مهربانت
دستان من در انزوای خویش تنهاست

بگذار شعر طنز را مردم بخواند
این ماستمالی های تلخ ازماست با ماست

فیه ما فیه: در این دنیا اگر همه چیز فراموش کنی باکی نباشد. تنها یک چیز از یاد مبر. تو برای کاری به دنیا آمدی که اگر آن به انجام نرسانی، هیچ کار نکرده‌ای.
از آدمی کاری بر‌آید که آن کار نه از آسمان بر‌آید و نه از زمین و نه از کوه‌ها، اما تو ‌گویی کارهای زیادی از من بر‌آید، این حرف تو به این ‌ماند که شمشیر گرانبهای شاهانه‌ای را ساطور گوشت کنی و گویی آن شمشیر را بیکار نگذاشته‌ام، یا در دیگی زرین شلغم بار کنی یا کارد جواهرنشان به دیوار فرو بری و کدوی شکسته‌ای به آن آویزی. این کار از میخی چوبین نیز بر‌آید. خود را این شیوه ارزان مفروش که بسی گرانبهایی!

بهانه ‌آوری که من با افعال سودمند روزگار ‌گذرانم. دانش ‌آموزم، فلسفه و فقه و منطق و ستاره‌شناسی و پزشکی ‌خوانم، اما این‌ها همه برای تو است و تو برای آن‌ها نه. اگر نیک بنگری، در‌یابی که اصل تویی و همه این‌ها فرع. تو ندانی چه شگفتی‌ها و چه جهان‌های بیکران در تو موج ‌زند.
آخر این تن اسبِ توست و این عالم آخور اوست؛ غذای اسب، غذای سوار نباشد.

محمّدمهدی طریقت

۩خــُلدستان طریقت

(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

☫ برآستان جانان:سرود :خلدستان +طریقت / باران ☫۩۩

مثال اشک من امشب چه بی امان باران

میان انجمن امشب، چو کهکشان باران

نسیم یاد فرح بخش می وزد امشب

به محفلی که دلم، سبز وجاودان باران

به هر ترانه سرودم تَرب وزید آنجا

زلال نام نکویت، به هر زبان باران

تمام عالم هستی بعشق می پویند

به جویبار عوالم چه نغمه خوان باران

اثر به موقف معراج می رسد امشب

کنایه های دعا سوی آسمان باران

از آن زمان که (طریقت)سرود ( خُلدستان )

شعار بزم بلندش چه بیکران باران

اگرچه انجمن شهر این زمان لنگ است

دلم برای عزیزان عجیب دل تنگ است

خیال می کنم آن روزهای گرمِ تموز

بنای عشق گمانم زِ شیشه وُ سنگ است

اگرچه دورِ فلک گردشی کند هرگاه

قیاس فاصله ها، دور ،دورِ اَلدَنگ است

شبیه :تفرقه بنداز ، گشته دورِ کنون

بنای رفع خطر: بر قراری جنگ است

نیا به خواب من انگار روز روشن نیست

بساط خارجیان پرده های پُررنگ است

مرامِ اهل(طریقت )ندایِ شوق امید

شعار رفته زخاطر شعور کمرنگ است

خــُلدستان طریقت(حکایت :روایت )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩☫ شاعر /شعر مشکوک (طریقت )غزلخوانی افسانه معشوق اشعار ☫۩۩۩

من پُر از اشعارم وُ تو شاعر ِ بارانی من

عاشق ِ لحن ِ توام حینِ غزلخوانی من

هنرت، شاعری ات، طبعِ بلندت شده است

شغل ِ محبوب ِ همه یـار دبستانی من

هرکسی دید تورا بی سرو سامان شد و رفت

مثل ویران شدن دولت سامانی من

شک نکن گر ببرد عطر تو را روزی باد

فکر یوسُف برود از سر کنعانی من

آنچنان منظره ی ساحل ِ تو دیدن داشت

که دگر محو تو شد کشتی ِ یونانی من

این ترافیک خبر می دهد از آمدنت

باز بیرون زده ای شاعر ِ تهرانی من

شعر مشکوک زیاد است ،(طریقت) بسرا

شعر معشوق تو پر می شود ای جانی من...

( صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت

۩۩۩ ☫ گذرکردم دراشعارطریقت ☫۩۩۩

وفا را زور و بازوئی نمانده
به عالم از صفا بوئی نمانده

جهان طرح جفا بگشوده یعنی
دگر از خُلق ها خوئی نمانده

چوآتش سوخت بستان قِدم را
که از خاکسترش سوئی نمانده

فقط موئی به مو آویخت جانم
ابَد را تا اَزل موئی نمانده

اَجل می تاخت اَندر نسل آدم
زاخلاق حسن خوئی نمانده

گذر کردم در اشعار (طریقت)
جگر می خورد دلجوئی نمانده

۩۩☫قیمت(عمده)تکی☫۩۩۩

🔹زنی شوهرش فوت کرد. او دختری زیبا از شوهر داشت و در سن ازدواج، بسیاری از جوانان راغب ازدواج با دختر زیبا بودند، ولی مادر، شیر بهایی هنگفت به مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان شرط کرده بود و بر شرطش اصرار داشت😁

🔸جوانی خوش سیما نیز عاشق دختر شده بود ،ولی ۲۰ میلیون بیشتر نداشت. پدرش را مطلّع نمود. پدر گفت: پولی را که داری بیاور تا برویم خواستگاری. جوان گفت : اما پدر، مادرِ دختر ۱۵۰ میلیون شرط کرده! پدرگفت : می رویم و می‌بینی چگونه می شود😏
🔹پدر و پسر جهت خواستگاری نزد مادر رفتند. پدرِ پسر به مادر دختر گفت: پسرم عاشق دختر شماست و این ۱۰ میلیون هم برای شیربها! مادر گفت : ولی من ۱۵۰ میلیون شرط گذاشتم!🙄
🔸پدر گفت: صحبتم را قطع نکن و این هم ۱۰ میلیون دیگر تقدیم به تو جهت ازدواج با من😍
مادر عروس لبخندی زد و گفت: علی برکت الله☺️

🔹جوانان شهر اعتراض کردند و گفتند: شرط این گونه نبود؟😟
مادر عروس گفت: قیمت تکی با عمده فرق می کنه!!😉

🔺سازمان مدیریت ازدواج آسان😂

۩۩۩ ☫ اشعار:شهریاران را (طریقت) مصلحت انگیز شد : ۩۩۩

نازنین دیــر آمدی چون نوبت پاییز شد
قالب شعرم سـر آمد گوئیا لب‌ریز شد

زادهء اُردی بعشقم تیر وُ مردادم گذشت
بُرج شهریور دَمارِ عشق حلق آویز شد

مهر، با بی‌مهری وُ نامهربانی سر‌رسید
نیمه ی لیوان برایم پیش ازین ناچیز شد

بی تو عمرم درمَثل توفانِ پاییزی گذشت
بی تو باران باز یاران را خیال انگیز شد

ای عزیزان یادِ یاران در دل پاییز سرد
شعر باران در فضا پیچید وُ عطر آمیز شد

"آمدی جانم به قربانت ولی دیر آمدی "
شهریاران را (طریقت) مصلحت انگیز شد

‍

از شعر وُ سرود من دربارهء سودایی

وقتی که عطش خیزد ازسینهءدریایی

تاریخِ پُرازعشقت صد فتنهء خون دیده

ای ماه خراسانی!خورشید بخارایی!

خط لب تو از مصر،خالش زِکجا؟از هند

" ای روی دلآرایت روشنگر زیبایی "

اشعارِ(طریقت) هم ،هردَم به زبانی نو

در گوش تو می پیچد مثلِ شب وُ لالایی

۩۩ ☫برآستان جانان (عشق خوشبحالی)جشن شعبان ☫ ۩۩۩

در شعرِ پُرتقالی من نیستی هنوز
پایان خشکسالی من نیستی هنوز

دلتنگ توست رَک به رَکِ تار وُ پودِ من
نقش وُ نگار قالی من نیستی هنوز

هستی دوای مرحم وُ درمانِ دردها
فکر شکسته بالی من نیستی هنوز

ای صد هزاروُ یکشبِ ما می رسی زِ ره
در کوزه سفالی من نیستی هنوز

ای صد هزار وُیکشبِ فاجعه رُخ می دهد هنوز
ای عشقِ خوشبحالی من نیستی هنوز

آقا نیا ، نیا راستش را بخواهی هیچ وقت به دنبالِ آمدن آقا ( مهدیِ موعود ) نبوده‌ام. همه‌ی «اللهم عجّل...»های من یا دروغ بوده یا از سر نفهمی. چه بسا امروز و الان و این لحظه نیز در اوج یکی دیگر از نفهمیدن‌هایم قرار دارم.من، مهدی یا منجی را نه به خاطر آنکه از کعبه یا هر جای دیگری ظهور خواهد کرد در کالبد یک انسان ظهور می‌کند و با لشگری از پیروانش دنیا را فتح می‌کند و عدالت می‌گستراند، دوست دارم؛نخیر! بلکه معتقدم او که بیاید، مفهوم جدیدی از زندگی، دوست‌داشتن و عشق را ارائه می‌کند و نسخه‌ای به‌روز شده از حقیقت را برای‌ عالم به ارمغان خواهد ‌آورد.آقا نیا نیا چون آنقدر آقا زیاد وجود دارد که تشخیص آقا ازاین آقایان ممکن نیست دوست دارم تصویری که بشر از خدای اسلام و خدایانِ سایرِ ادیانِ آسمانی و زمینی برای خود ساخته و آن را به جای خدا قرار داده را کنار بگذارم و تنها به خدایی آقا مهدی، برای بشر می‌خواند، بیندیشم. خدایی که توجه به او می‌تواند رنج‌ها و آلام بشر را تسکین دهد و انسان را به آرامش برساند. و چه بسا در پرتو این آرامش است که عدالت و آزادی و هر چه جهانی از انسان‌ها به دنبال آن‌اند، محقق خواهد شد.

نمی‌دانم آقا ازپسِ این همه آقای کذائی برخواهد آمد که نه در جسم می‌گنجد و نه در روح ؟ و هم‌اکنون همچون ما نفس می‌کشد یا نه؟ امّا مهدی (منجی) را یک اندیشه و معرفت ناب می‌دانم که می‌خواهد مرا از نفهمیدن‌هایم، تردیدهایم، شگفتی‌هایم و اضطراب‌هایم که آقایان کذائی بوجودآورده اند رهاکند و حقیقت را نشانم بدهد. انتظار برای ظهور یا پیدایشِ آن آقا مدتی ‌ست آشفته‌ام کرده،

از هنرمندان شنیدم آشنایت نیستم!

دوستانت را بیاور تا بگویم کیستم!

سیلیِ هم‌صحبتی از نارفیقان سخت نیست

چــون تو بی مِــهری کنی می‌ایستم

گفته اند:از اشک‌ِ شمع وُ قدرت کم‌طاقتی‌

در خودم آتش به پا کردم بسی بگریستم

چون شکست آینه، حیرت صد برابر می‌شود

بی‌سبب خود را شکستم تا ببینم چیستم

زندگی در برزخ وصل و جدایی ساده نیست

کاش با اهلِ(طریقت) بعد از این می‌زیستم

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
من از مراد کذائی( علیه انتظار ) بکوشم

خبر آمدنش داد به فریاد نیآئــی آقا !
می رسد لحظه میــعاد، نیآئــی آقا !

منتقم میرسد و روز ظهور ش، حتماً ،
کِی شود فاطمه دلشاد، نیآئــی آقا !

حرم خاکی خورشید و قمرهای بقیع ،
عاقبت می شود آباد، نیآئــی آقا !

مثل مشهد، وسط صحن مصلا بزنیم ،
هــمه جــا پنجره فولاد، نیآئــی آقا !

لذتی دارد عجب، گر که به ما، میگوید :
آفـــرین! دست مریزاد! نیآئــی آقا !

ازپسِ این همه عآقا شما برنمی آئـــی آقا<<>>ما که گفتیم شما! بر! نمی آئــی آقا !

۩ خــُلدستان طریقت(صفحه جدید )محمد مهدی طریقت۩۩

تجربه نشان داده تاریخ مصرف شعار ها به سر رسیده و جامعه امروز گول شعار های دروغین را نخواهند خورد . پس اصول دین هنگامی در عرصه جامعه اجرا خواهد شد که فروع دین به مصلحت کنار گذاشته نشود . حکومت وقتی اسلامی می شود که رهبران و عوامل آن مقید به رعایت اصول و فروع در ظاهر و باطن خود باشند .

۩۩☫اهل(طریقت )ار شوی به زشراب وجام می ☫۩۩

ای به نگاه مست تو ، من به فدای روی تو
تا تونگاه می کنی ، پا نکشم ز کوی تو

گرچه زبانه می کشی آتشِ عشوه ات مرا
بر دو جهان نمی دهم یک سر تار موی تو

اهلِ(طریقت)ارشوی، به ز شراب و جام می
کی ز سرم برون شود یک نفس آرزوی تو

خــُلدستان طریقت(تاریخ مصرف+فروع دین )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫ شاعر اهل (طریقت) شعر در دفتر نوشت ☫۩۩۩

هر کسی یاری درین ویرانه دارد من تو را
یاوری یاری در این میخانه دارد من تو را

هرکه مستی می کند با دلبر نازک اَدا
در کنارش ساغر وُپیمانه دارد من تو را

دیده ام عشاق بامعشوقه های بیشمار
آرزو دارد دل دیوانه دارد من تو را

هرکه عاشق می شود با جادوی فتانه ای
در بغل معشوقه ای فتانه دارد من تو را

در طواف عاشقی باید بسورم دَمبدَم
شمع وُ گُل پروانه دارد من تو را

هرکسی دریک ستاره بخت خود را دیدوُبس
ماهتابِ آسمان افسانه دارد من تو را

عاشق اهل(طریقت)شعر در دفتر نوشت
هرکسی یک دلبر جانانه دارد من تو را

کاش می شد باردیگر حلقه بر در کُفتن

با صدای نظم خود آهنگ محشر کُفتن

بیخبر رفتی و هرشب دل سراغ از تو گرفت

گفتمش ای بی وفا، با عشق خنجر کُفتن

کاش هنگامیکه درطوفان عشقت دل شکست

ساحلم بودی و در عشق تو لنگر کُفتن

مـن دلـم را آشیـانت کرده بودم، بی ثمر

در کنـار دفتر تنهـایی ام سر کُفتن

کاش روزی را کـه درتاریخ تاریکی فزود

صفحه ی تاریخ را تاریک دیگر کُفتن

انجمن راهم خبـر می دادی و در انتها

می سرودی زندگی تعطیل آخـر کُفتن

شعر(خُلدستان) من دارد هویدا میشود

کاش بودی در غزل برطبل دیگر کُفتن

جاده ی انسانیت در پیش رو باریکتر
مَـعبر شمشیرتیز وُ روبــــرو باریکتر

ازپلِ تاریک وُ تیز وُ نازکی هر کس گذشت
می شود خندان ولیکن از دو سو باریکتر

تنگنای محشَر کبراست اینک پیش رو
می شود هر دَم مسیر گفتگو باریکتر

من اگر کوتاه می سازم ،صراط شعر را -
گردن آن کس که دارد آبرو، باریکتر

کاش مردان حقیقت را کنم، پیدا ولی -
درشریعت قله های جستجو باریکتر!

از رگ گردن (طریقت) می شود نزدیکتر
تیزیِ شمشیر دارد پُل زِ مو باریکتر!

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

به گزارش همشهری آنلاین، سردار میریان در برنامه زنده تلویزیونی صبح بخیر ایران گفت: زمان جنگ کدام فرمانده جنگ، خانواده‌اش پیش صدام زندگی می‌کرد؛ امروز نزدیک ۴ هزار فرزند برخی از مسئولان در آمریکا و اروپا و کانادا زندگی می‌کنند. کسانی که از بچگی در خارج دارند تربیت می شوند، هیچ مسئولیتی در آینده کشور نباید بگیرند.

۩۩۩ ☫:برآستان جانان (سعدی)حکایات حکیمانه☫ ۩۩۩

۩#خلدستان طریقت: ( شعرِ تر :نزدیکتر )۩ محمد مهدی طریقت

۩۩۩ ☫ سخن بشنوده ام اکنون ،که (خلدستان) برین دارم (طریقت )شاعر بود ۩۩

من از خاکم که در راه وطن رو بر زمین دارم
ز ســودای بتــان داغِ غلامی بــر جبین دارم

ز مردن غم ندارم، لیک روزی کز اَجل میرم
فراموشت نخواهم کرد چون در دل ، همین دارم

فدا کردم دل وُ دین را که از عشقت همین مانده
همین جانی که آن هم بهر روز واپسین دارم

مرا گویند کاندر وصل او خوش باش، چون باشم؟
که چون هجران شبان روزی جنینی در کمین دارم

بسی گفتند با اهل(طریقت) منزل از مهر بتان بر کن
سخن بشنوده ام اکنون، که (خُلدستان ) برین دارم

خــُلدستان طریقت( صفحه :خلدستان طریقت)۩# محمد مهدی طریقت

۩۩☫ اشعار:غزل /طریقت/☫۩۩۩

با زبان شعــر از دنیـــا شـکایت ‌کرده ام
بالب خندان ازین مردم، حکایت ‌کرده ام
از گِلِ آدم مــرا شاید پدید آورده‌اند
قبل ازین از مادرم حـوا روایت ‌کرده ام...
‌ جان شیرین را فدای عشق می باید کنم ،
من به هر کس دشمنم باشد عنایت ‌کرده ام
سرگذشتم بسکه غمگین است در این روزگار
اشک می‌ریزم،ولی، اینجا رعایت کرده ام
‌ بهترین نعمت سکوت من سلام وُ والسلام
سعی در طِیِ (طریقت) بی نهایت ‌کرده ام ...

پدر عشق بسوزد که در آمد پدرم
بی تو دنیا به درک بی تو جهنم به سرم
کفر مطلق شده ام
دایره ای بی وترم

اینجا ردیف باده ها چون ماه باشد
شـاعـر ز سِرِ باده ها آگـاه باشد
باید بگیرد وزنِ ابیاتش دو دستی
شاید سر راهش ، مثالِ چاه باشد
با قرن ها تنهایی وُ باده پرستی
با رنج فردوسی کمی همراه باشد
باید که گُل کارَد ولی اصلا نباید
عمر عزیزِ باغبان کــوتاه باشد
هر باغبان دنیایِ پُر امید دارد
هرگز نباید باغ تاکش آه باشد
ساقی برای روزهای سخت دوران
باید همیشه در رکاب شاه باشد
من راضیم درگاه مارا کاش میشد
اهل(طریقت) شاعرِ دلخواه باشد

ح. (طریقت)

۩خــُلدستان طریقت(صفحه قصاید ) محمّدمهدی طریقت

بترس از خدا و ميازار کس
ره رستگاری همين است و بس
کنون اي خردمند بيدار دل
مشو در گمان پای درکش ز گل
ترا کردگارست پروردگار
توی بنده و کرده کردگار
چو گردن به انديشه زير آوری
ز هستی مکن پرسش و داوری
نشايد خور و خواب با آن نشست
که خستو نباشد بيزدان که هست

خــُلدستان طریقت(حکایت :جشن فروهر )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

شعرگاهی نیست :مـا را محفلی پیدا شده
منزلی درساحلی چو ن ساحلی پیدا شده

سال‌ها باید چو مجنون در بیابان سر کشید
دشت وُ صحرا در بیابان ، محملی پیدا شده

وحشت لالایی از همصحبت بد خوشتر است
سر به صحرا می‌نهم چون عاقلی پیدا شده

می‌توانی سال‌ها با دیو وُ دد محشور شد
جهل را عریان بر چون جاهلی پیدا شده

نعل وارونه ، کلید فتح ، از یک آهن است
تن به طوفان ‌داده ای هم منزلی پیدا شده

گر کند غربال صد ره ، دور گردون زیرخاک
نیست چالاکی چو من بی‌حاصلی پیدا شده

رتبه‌ی گفتار ما ، طوطی شیرین سخن است
طوطیِ شیرین سخن ،روشندلی پیدا شده

دانه درهر شوره زاری ریختن بی‌ فایده
صبر کردم سر زمین قابلی پیدا شده

هیچ دردی نیست نگشاید به آه آتشین
دامن دل گیر هر جا مشکلی پیدا شده

خُلد وُ خُلدستان من هرگز مران بر ناقصان
منزل اهل (طریقت) کاملی پیدا شده

گنج شایگان دارد ، دانه‌ی در گوشی
عمر جاودان بخشد چشمه‌ی غزلنوشی

می‌رود دلم از هوش دل به ناز می‌رقصد
گیسوی دلاویزش روی مرمر دوشی

بلبل از کجا دارد ، در بهار گلشن ها
عالمی که من دارم در بهار آغوشی

نغمه ساز خاموشم ، مست فارغ از هوشم
تا مدام می نوشم ، می ز لعل خاموشی

شعرِ جوهر کلکی بر زبان من جاری
دانه‌ی دری گردید بهر زیور گوشی

آنکه نازها دارد ، چون نیازها دارد
با کرشمه ی نازی، دلبرا ببر هوشی

کن تو شام تارم را بامداد نوروزی
آفتاب رخسارت ، جلوه‌ی بناگوشی

شاعرِ (طریقت ) را بَه،! چه دلنشن است این
در کتابِ( خُلدستان ) کی سزَد فراموشی

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه آذر1402)۩# محمد مهدی #طریقت

۩☫خلدستان (طریقت )خوش آمدید(بحر طویل) یلدا شعر ☫۩۩۩

یِ وجب مانده که پاییز به یلدا برود
روشنایی چه قشنگ از شب یلدا برود

***

یلدا : میان سفره فسنجان مرا روآست

جوجه کباب وُ گوشت فراوان مرا روآست

اِمشب زشادی دیدار روی مــــرغ

شبها گذشته جوجه ی بریان مرا روآست

هرگزنشدزمانه اگربرمـراد خلق

اینک مرادخویش ز دوران مرا روآست

حالا که گوشت گاو گرانست نازنین

مرغی کنار سفره ی الوان مرا روآست

قند وُشکر گران شد وُ انصاف ناپدید

یلدا :لبی زغنچه جـانان مرا آست

باشدبرنج وروغن و ماهی لذیذتـر

خوشبوترین برنج زلنجان مرا رو آست

گرشد نخودگران و عدس هم اگرنبـود

ماساژ دادنی به صاحب دکان مرا روآست

از بس که میوه گشته گران در دیار ما

چندین صنم زمیوه ی بستـان مرا رو آست

گرهندوانه در شب یلدا نخورده ام

یک قاچ از آن به فصل زمستان مرا روآست

گرپرتغال وسیب بود نرخ شآن گران

لیسی برآن دو لیموی عمان مرا روآست

عمری شدم زخوردن خربوزه من معاف

یک بوسه آه از لب و دندان مرا روآست

هرگزنچیده ام چوهلوئی زباغ وصل

بوسیدنی زسیب زنخدان مراروآست

هرچند انار ساوه نخوریدیم ای دریغ

آب لبو زملک صفاهانم آرزوست

جیگر اگرچه باز نـگردد نصیب ما

یک شیشه ی گلاب زکاشان مرا روآست

گرشدپیاز وسـیب گران ترز زعفران

ای محتــکر چغندر ارزان مرا روآست

چندان پنیـروماست گران شدکه بعدازین

نان وپنیر گوشـه ی زندان مرا روآست

ازخوردنی مپرس که ما را نصیب نیست

یلدائیان :که مشت به سندان مرا روآست

چون مِک زدن به کشور ایران لاجـــــرم

دیوانه ای به کشور ایران مرا روآست

رفت آبروی مذهب وُ دین ز اهل این دیار

زائیدنِ هر آنکه مسلمان مرا روآست

مال منال اگرچه به یغما همی برند

باردگر عدالت قرآن مرا روآست

معشوقه : دیده اگرچه روانست اشک هجر

محبوبه جان : دو دیده گریان مرا روآست

از بــس که حقه باز فراوان شده به شهر

در گوشه ای زخلوت رندان مرا روآست

مردان : اگر بهشت می روند کو ؟

یلدا : بـرای دیدن جانان مرا روآست

امروزاگربه طنز (طریقت) عمل نکرد

یلدا برای وعده ی رضوان مرا رو آست

۩خــُلدستان طریقت(یلدا: خُلدستان طریقت )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫ اشعار (خلدستان طریقت) تضمین☫۩۩۩

دل از همه بُریدم تا مهربان بمانی

نامهربان! چرا ؟! پس با این وُ آن بمانی

بهتر ز من به کویت خُنیاگری نخواند

ترسم نوای بلبل ! بی نغمه‌خوان بمانی

داری لطافت گُل ! کو آشناتر از مُل ؟

حیف است ماده بلبل! بی همزبان بمانی

هم جنسِ لامُروت ! از راه صلح بازآ

لامصبی که گفتم ، لا،لا! همان بمانی

گر مهربان نبودم می‌گفتمت به نفرین

چون من قفس چشیده یا بی نشان بمانی

دور از قفس خدایا! معشوقه هم نوایم

محبوبه شاهبازم! بی‌آشیان بمانی

ای دل! مباد این عمر بی‌عشق او سرآید

تضمین! تا سحرگاه آتش به جان بمانی

تمرین لفظ وُ معنی خوش باشد از تو حافظ!

با این غزل (طریقت) شِکرفشان بمانی

۩خــُلدستان طریقت(غزل: خُلدستان طریقت )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩ ☫ اشعار:دوبیتی /خُلدستان (طریقت) پاینده باد ☫ ۩۩۩

ای که ناحق می زنی بر ریشهء شیرین ما

در قمار عاشقی معشوقه ات دیرین ما

فکر کردی عشق را افسانه می دانند و بس

تکه های جان فرهادی شده غمگین ما

قصه وُ افسانه ها خود را دلیلی بوده است

ان بتی کز دین بنا کردی شده آئین ما

خواب دیدی طفلک دیوانه را گُم کرده ای

کن عجب !:از منطق وُ ایمان فولادین ما

عشق یعنی ملتی در هفت خانی از بلا

زخم ها دارد به دل این چشم زهر آگین ما

قصهء دلدادگی با دلبری ها پا گرفت

شعر شیرین (طریقت) راحت بالین ما

شیوهء مکر تو از حیلهء شیطانی ماست

گرچه تقصیر دلی بود که زندانی ماست

من اگر قصه تقدیر نوشتم نه عجب !

عاقبت سهم جهان نقد پشیمانی ماست

انقلابی رفته در: مـاتحتِ خلق روزگار
شادمانی میخرد ، ماتم فروشد کردگار
من گلی نورسته بودم در زمــانِ یادگار
اَرّهء نجّارشد پروردگارا در دُکانـم مـاندگار

حکایت پاره شدن است: قدیمی ها می گفتند : با سر بِری کلاهت پاره میشه ، با پا بِری کفشت پاره میشه ، دوتا اصفهونی با هم دعوا می کردند :(فحش بده ، فحش بستون = پیرهن گِرونس )حکایت این روزگار انقلاب صادر شده و چیزی برای ملت باقی نمانده نه از اسلام ناب محمدی(ص) خبری هست ، نه از شعار های ابتدای انقلاب اثری باقی ، روایتِ ارّه دوسر شده جلو می رود( مّیّ بُرّدّ )به عقب برمی گردد(پـّاّرّرّرّهّ) می کند . چاره ای نیست ((السکوت مِفتاح السلم))سکوت کلید سلامتی است ، لابُد دیگران نمی فهمند (طوش خودمن رو میکشه بیرونش مردم)

شـعرِ من ‌را چون تو تفسیرش‌ کنی "فرخنده" باد
"بوسـه‌هایت" تا اَبَــد بر جـــانِ من "تــابَنــده" باد

بادهِ "خوش آهنگ" خنیاگر به جان " سازنده" باد
دفتر شعرِ(طریقت)،تا اَبد ،دیـوان من" پاینده" باد

چو با ابلهان می شود همنشین تو او را به چشم بزرگی مبین

سزد گر شود خوارو درمانده کین زِ نزد همه دوستان رانده بین

محمّدمهدی طریقت

۩خــُلدستان طریقت(خطبه دوم )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم