برآستان جانان : بدون شرح =>از انتقال پول نفت تا حجاب

♻️🔰✔️🚦🏳️🔔🟩🟢✅ مجیدرضا حریری، رئیس اتاق بازرگانی ایران و چین می‌گوید:

حدّاقل ۱۵ نفر از تراستی‌ها (افراد مورد اطمینان نظام برای انتقال پول نفت) فرار کرده‌اند و میلیاردها دلار ثروت ملّی را برده‌اند!

گفتم: معرّف‌ها و ضامن‌های آنان چه کسانی هستند و چرا با آن‌ها برخورد نمی‌شود؟

گفت: متاسّفانه کسی جرات نمی‌کند دربارۀ برخی از چهره‌های شاخص و متنفّذ افشاگری کند و تخلُّفات آنان را به اطّلاع عموم برساتد. وگرنه اگر این 15 نفر فاسد اکنون گریخته‌اند و از دسترس دستگاه قضایی خارج شده‌اند،حتماَ معرّف‌ها و ضامن‌هایی معتبر دارند که میلیارددلار ثروت بیت‌المال را به آنان سپرده‌اند!

گفت: فعلاً افشای جرم و معرّفی مجرم خود جُرم است و قابل پیگیری است!

گویند در قرن دوم هجری، در مدینه شاعر و مدیحه‌سرایی دائم‌الخمر به نام ابن‌هرمه بود، که روزی به بغداد نزد منصور دوانیقی (خلیفۀ عباسی) آمد و شعری در مدح او خواند، منصور خوشش آمد و او را تکریم کرد و گفت: از من چیزی بخواه. گفت:

به کارگزارت در مدینه بنویس که هرگاه مرا مست بگرفتند حد بر من جاری نسازند.

منصور گفت: ابطال حدود را راهی نیست. چیزی دیگر بخواه.

اما ابن‌هرمه اصرار کرد. سرانجام منصور به کاتب خود گفت:

به کارگزار مدینه بنویس هرگاه ابن‌هرمه را نزد تو مست آورند، وی را هشتاد تازیانه زن و آورنده‌اش را صد تازیانه.

از آن پس ابن‌هرمه مست در کوچه‌های مدینه راه می‌رفت و کسی متعرّضش نمی‌شد.
_______________________________-
عذاب حجاب!

سَری سَقطی( از عارفان نامی) گفت:
بارخدایا،هر چه عذابم کنی فرمان توراست، امّا به حجاب عذابم مکن! که طاقت حجاب تو ندارم!

( تفسیر ادبی و عرفانی کشف الاسرار خواجه عبدالله انصاری )

انجمن در آینه از بی تو بودن داد کرد
اشک شد بر دیده وُ بر روی دامن داد کرد

شب نگاهش را به اشک اختران آراسته
پشت ابری ماه هم با آه وُ شیون داد کرد

ماه وقتی دید بر گیسوی شب زنجیر را
بر سر ابر سیه افتاد وُ روشن داد کرد

چای داغ نیمه شب ها مونس تنهایی ام
قند در فنجان شکست و با لب من داد کرد

از فراز قله ها جغدی به تنهایی نشست
در فنای جفت خود با،ناله کردن داد کرد

شبنمی با بوی عطری روی گل ها می نشست
خاک گلدان خیس شد با هر شکفتن داد کرد

دشت پر گل بود شب بو تا نبودت را شنید
عاقبت دیدم به یاد گل نچیدن داد کرد

خاطرات شعر با اهلِ (طریقت) یک صدا
نامِ نیکت را شنید وُ، از شنُفتن داد کرد
***

سبکِ، آرایش چشمان تو دیدن کردم
نوش بی نیش لبان تو مکیدن کردم

بین انواع نواها شده ، موسیقی شاد
خنده ی توست که یک عمر شنیدن کردم

سبک چشمان تو را فرشچیان پردازد
نازِ تن ناز چه اندازه کشیدن کردم

گلِ شهناز ، که هنگامِ شکفتن زیباست
جز گل بوسه که از روی تو چیدن کردم

گر نسیمی بوزد فصل بهاران وُ خزان
روسری وا کنی وُ شوقِ وزیدن کردم

چهره ات نرم ،دو چشمان تو آهوست نگار
تپه ماهور تنت باز چریدن کردم

عاشقان مهر به آفاق نمی تاباند
پس چرا من هوسِ اینهمه دشمن کردم

می شوی قصه و در ذهن (طریقت) باقی
وصف چشمان تو هنگام لمیدن کردم
۩خــُلدستان طریقت(غزل : نام نیک فرزانه )۩
______________________________________

صد بار به حصر وُ بند وُ زندان شدن
در روی زمین صد فلک اَلآن شدن
تا قلّۀ قاف خیط وُ داغان شدن
زان به که دمی همدم نادان شدن
****

دستور بده : تا ز کلامت سخنی تازه بخوانم

ماءمور بده : ،تا به تمنای تو آوازه بخوانم

پائیز شده : تا که بهار آید و هنگامه ی باران

تعبیرغزل های پر احساس پُر از سازه بخوانم

دل دیوانه به پا خیز که مهمان آمد

عاقلی کن تو شبی مهلت درمان آمد

چند وُ چون: از کرم دوست نگهدار مگر

کاندرین:" چون وُ چرا " ثروت چندان آمد

گوشه ی چشمی اگر یار کنون اندازد

شاعرِ شهد (طریقت) زِ بدخشان آمد

با بزرگان ادب باده گساری کردی
تا دو پیمانه ز ما رفع خُماری کردی

نیست معلوم که تاکی به جهان می مانی
بهر موعود چرا روز شماری کردی

ما که محکوم فنائیم چرا آمده ایم
روزِ سر مست شدن باز چه کاری کردی

ما ندیدیم ز دولت کمکی در همه عمر
از چه بر مجلسیان ناله وُ زاری کردی

چون به ذلّت گذرد عمر گرانمایه مبین
اشک حسرت زدو تاچشم که جاری کردی

این جهان مثل قفس ساخته شدبرهمگان
همچو مرغی به قفس عیش بهاری کردی

ما بجز غصّه چه خوردیم ز دلدار هوس
در جهان خوش گله از دستِ نگاری کردی

غصّه از دل بزداید به دو جامی غم را
بهر ساقیِ (طریقت) چه نثاری کردی

...زمینی که با تکبر بر آن گام می‌گذارید، ملک موروثیِ هیچ قدرت و حاکمی نیست. خاک، داراییِ ثبت‌شده در دفاتر هیچ کارتل اقتصادی و ارثیه‌ی هیچ خاندان اشرافی نیست. زمین خانه‌ی مشترک تمام جانداران است، و ما تنها رهگذرانی کوتاه‌مدتیم که با دَمی می‌آییم و با بازدمی در آغوش اَبدیت آرام می‌گیریم.

با این‌همه، خطابِ این واژه‌ها مستقیماً به شماست؛ به شما که پشت دیوارهای ضخیم و میزهای صیقلی سنگر گرفته‌اید و می‌پندارید نبض جهان میان انگشتان شما می‌تپد. به شما که با لغزش آرامِ خودنویسی بر کاغذ، مرزها را جابه‌جا می‌کنید و با نجواهای محرمانه‌ی تلفنی، هزاران سفره را در آن سوی اقیانوس‌ها از نان تهی می‌سازید.

برای وقاحت خویش ویترینی از واژه‌های فاخر ساخته‌اید: کشتار را «تأمین امنیت» می‌نامید، غارت را «توسعه» می‌خوانید و بوی تندِ طمع را با عطر «منافع ملی» می‌پوشانید. اما واژه‌ها، هرچقدر هم زرورق داشته باشند، بوی خون را از دست‌ها پاک نمی‌کنند.حافظه‌ی خاک، گرچه دیر به سخن آید، اما دقیق است؛ صدای لرزانِ قدم‌های ستمدیده را از سنگینیِ چکمه‌های ستمگر بازمی‌شناسد.

تهوع‌آورترین پرده‌ی این نمایش آنجاست که با همان دست‌های گرم از خون، برای جهان «اعلامیه‌ی حقوق بشر» می‌نویسید. حقوق انسان را با جوهر نمی‌نویسید؛ آن را با خونِ خشک‌شده بر کاغذهای براق امضا می‌کنید. این اعلامیه‌ها مرهم زخم نیستند؛ دستمالی برای پاک کردن دست‌های آلوده‌اند. پارادوکس شرم‌آوری است: با یک امضا نان را از گلو می‌بُرید و با امضایی دیگر ژستِ پاسداری از کرامت انسانی می‌گیرید.

وقتی سقف خانه‌ای بر سر کودکی فرومی‌ریزد، نامش «خطای محاسباتی» نیست؛ قتل عمد است. وقتی ثروت سرزمینی در حساب‌های پنهان انباشته می‌شود، نامش «مدیریت سرمایه» نیست؛ چپاول است. و وقتی کارخانه‌ها به جای ابزار زندگی، افزارهای کشتار می‌سازند، آنچه جریان دارد تجارت نیست؛ صنعت مرگ است.

شاید بگویید دست‌های شما مستقیماً به خون آلوده نیست. اما آنان که چکمه بر گلو می‌گذارند، تنها سایه‌های کشیده‌ی اراده‌ی شما هستند. نان از دهان گرسنه قاپیده می‌شود، در چرخ‌دنده‌های بانک‌ها و پارلمان‌ها شسته می‌شود و سرانجام به شکل الماس و ویلا در زندگی شما ته‌نشین می‌گردد. شما نان را در کوچه نمی‌دزدید؛ آن را با آرامش یک جراح، در اتاق‌های هیئت‌مدیره از مریِ یک ملت بیرون می‌کشید.

اما تصاویری هست که هیچ ترازنامه‌ای قادر به پنهان کردن آن نیست.

تصویر اول: کودکی در کنار پدر و مادرش، غرق بازی کوچکِ خود است؛ با فنجان‌های اسباب‌بازی برای آن‌ها چایِ خیالی می‌ریزد و در میانه‌ی همان بازی، ناگهان در شکسته می‌شود و چکمه‌پوشان هجوم می‌آورند. کودک، هراسان، خود را به گوشه‌ای می‌کشاند و کِز می‌کند. در کسری از ثانیه، رَگبار گلوله سکوتِ خانه را می‌دَرَد؛ پدر و مادر بر زمین می‌افتند و کودک، مات و بی‌پناه، به جهانی خیره می‌ماند که در چند شلیکِ پیاپی از هم دریده و به قتلگاه بَدل شده است. او فقط نگاه می‌کند؛ روحِ خانه را در برابر چشمانش تیرباران کرده‌اند. نه اعتراضی، نه التماسی و نه حتی گریه‌ای؛ فقط چشمانی خشک و خیره که در همان لحظه تا ابدیت میخکوب می‌شوند. در ذهنِ او تصویرِ سربازان ثَبت می‌شود، اما حَقیقت در جای دیگری است: درست در همان لحظه، شما در برج‌های شیشه‌ایِ خود قهوه می‌نوشید و پیروزی‌های سیاسی‌تان را جَشن می‌گیرید.

تصویر دوم: کودکی بیرون از خانه، غرق در بازی‌های کوچک خویش است که ناگهان غرش آسمان را می‌شنود. خانه، مأمن و خاطراتش در میان آوار و دود گم می‌شود. او نمی‌داند چه رخ داده؛ فقط اشک می‌ریزد و نگاه می‌کند. آن خلبانی که بمب را رها کرده یا آن اپراتوری که دکمه‌ی شلیک موشک را فشرده، تنها مجریِ فرمانی معطر به امضای شماست. در آن لحظه، زمان مکث می‌کند تا جهان شهادت دهد: آن کودک را نه انگشتِ روی ماشه، بلکه امضای دوردستِ شما یتیم کرده است.

تصویر سوم: کودکی که نانش را قاپیده‌اند. اینجا دیگر سخن از انفجاری ناگهانی نیست؛ اینجا زمان به جای گذشتن، بر تن او ساییده می‌شود. گرسنگی قاتلی صبور است؛ مانند آوار فرود نمی‌آید، بلکه ثانیه به ثانیه کودک را از درون می‌خورد. او در سکوتی ممتد، شاهد ذوب شدن خویش است. هر ساعت که می‌گذرد، بخشی از رمق چشمانش در پای ترازنامه‌های تجاری شما قربانی می‌شود. او نمی‌میرد؛ قطره‌قطره تمام می‌شود. نگاه او تقویمِ رنجی است که امضای شما ورق می‌زند؛ رنجی که در آن هر دقیقه‌اش به اندازه‌ی یک عمر دردناک طولانی است.

رنج پاسپورت ندارد و اشک کودک تابع هیچ پرچمی نیست. پیش از صدور فرمان بعدی، تنها سی ثانیه در برابر آینه بایستید. مدال‌ها، پست‌ها و عناوین را کنار بزنید و به آن چشم‌ها خیره شوید. اگر هیچ لرزشی در نگاهتان نیفتاد، حقیقتی تلخ را بپذیرید: شما به ماشین‌هایی برای بلعیدنِ ماده تقلیل یافته‌اید.

تاریخ در پایان این راه غبارآلود تنها یک پرسش خواهد داشت: در برابر آن نانی که قاپیدید، کدام بخش از روح خود را فروختید؟

و من، به عنوان یکی از ساکنان موقت زمین، این واژه‌ها را نه بر کاغذ، که بر حافظه‌ی زمان می‌نویسم. روزی فرزندانتان از شما خواهند پرسید آن ثروت کلان چگونه با اشک یتیمان نمک‌سود شد. آن روز آسان نخواهد بود؛ زیرا در ترازنامه‌ی نهایی جهان نه طلا جابه‌جا می‌شود و نه قدرت—تنها ردِّ عریانِ کنش‌های انسانی باقی می‌ماند.

اگر هنوز چشمِ بینایی برای دیدن آوار و گوشِ شنوایی برای شنیدن سکوت مرگبار این کودکان داری، پیش از آنکه خاک بر دهان همه‌ی ما بنشیند برخیز. دست‌هایت را از این ترازنامه‌ی خونین بشوی، ابراز ندامت کن و از جهانیان—و بیش از همه از همان چشم‌های خیره—عذرخواهی کن. این را نه به عنوان خواهش، بلکه به عنوان تنها دریچه‌ی بازمانده برای بازپس‌گیریِ شرافتت بپذیر؛ شاید این آخرین فرصت تو برای بازگشت به جرگه‌ی انسان‌ها باشد.

____________________________

و به یاد داشته باش:

هم مرگ بر جهانِ شما نیز بگذرد

هم رونقِ زمانِ شما نیز بگذرد

وین بومِ محنت از پیِ آن تا کند خراب

بر دولتِ آشیانِ شما نیز بگذرد

بادِ خزانِ نکبتِ ایام ناگهان

بر باغ و بوستانِ شما نیز بگذرد

آبِ اجل که هست گلوگیرِ خاص و عام

بر حلق و بر دهانِ شما نیز بگذرد

— سیفِ فرغانی

بدون شرح :

در مصلا می شود "آقای گندمگون"یافت
آیه های محشرِ " والتین و الزیتون"یافت

اهلِ گندمزار را لیلی وُ مجنون می شود
باقیات الصالحات از"لیلی وُ مجنون "یافت

۩۩۩☫اشعار :بدون شرح(طریقت) دی+قصیده ☫۩۩۩

سوره طه

رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي‌ (25)

وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي‌ (26)

وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي‌ (27)

 يَفْقَهُوا قَوْلِي‌ (28)

 پروردگارا! سینه ام را [برای تحمل این وظیفه سنگین] گشاده گردان،﴿25﴾

و کارم را برایم آسان ساز،﴿26﴾ 

و گِرِهی را [که مانع روان سخن گفتن من است] از زبانم بگشای،﴿27﴾

 [تا] سخنم را بفهمند،﴿28﴾

مثل شـراب تازه که جـز درد سر نـبود         عشق تو سود داشت ولی بی ضرر نبود
هرگز خبر به گرمی داغی نمی رسید        اخــبــار تـــازه بـود ولــیــکن اثــــــر  نـبود 
افتاده ام به مردن و دارو نمانده است        بیــماری ام که بعد تـو قــرص قــمــر نـبود
آه ای نهال سرو ، درختی بزرگ  باش         پَــروردمَـت بـه خـونِ جگـر  بی ثـمـر نبود 
خیراتِ بوسه کردم وُ  خلقی گناه کار         ایـن کار خـیر مـاحـصـلـی غـیـر شـّـر نـبود 
آمد صـــبا و نی لبک  آورد سوی من               امـّا دریــغ قــاصــدکـــی را  خـبر نـبود 
دردا بزرگ تر شده دردم که خمره ای            صد ساله سر کشیده ام اما شکر نبود
افسانه وار قصه عشقی که باتوداشت          فـــرزانه  بـود ظاهـــر او  بیـشتر  نـبود
با رفتن تو آخر این قصه خوش نـــشد            چــون  شاهنامه بود  ولی   نامور نبود

منه پا در مسیری که پر از تشویش وُ آفات
نخور زهری که تدبیرش پر از رنج مجازات

میان باغ گل تا مخمل آلاله ای دیدی
نبند آسان دل خود را که دل کندن مکافات

تمام فرصت عمری که با دلدادگی طی شد
بنای آب و رنگ بی نظیری از مراعات

برای خون دل هایی که پای عاشقی افتاد
اگر نام نشانی مانده این هم از کرامات

تقلا می کند صید گرفتار و نمی داند
که ازادی و این پرپر زدن ها در منافات

شب و مهتاب و آواز شباویزان چه کم دارد؟
برای خانه ی ویرانه الباقی اضافات

مرا بعد از (طریقت) گشته در بازار بی مهری
محبت در دل مه پیکران باشد خرافات

***

یک معجـزه پشتِ این غزل پنهانست
در"بوسه^ء" (طُ) بسی عسل پنهانست

"دی" آمـده بـا کنایه^ء رقـصِ"سـپیده"
آیــاتِ "خــزانْ" روزِ اَزل پنهانست

عشق یعنی : این دوبیتی شد غزل
عشق یعنی : شد غزل، ضرب المثل
عشق یعنی: یــادِ دورآنِ ، نخست
عشق یعنی: یک غزل مِثلِ عسل
زمستان مبارک

یادش به خیر دلبر روشن ضمیر عشق
دلــدار ما ، دلاور مــا ، دلــپذیر عشق

یاری که در کشاکش گرداب‌ِ لحظه ها
دستی زِ دستِ بسته‌ی او دستگیر عشق

یادش دوید در دلم و چون نسیم نم
بگذشت و تازه کرد سراسر کویر عشق

ما را هوای اوست درین برگ ریز مهر
پر می‌کشد ز سینه ،تو گویا زِ گیرعشق

صیاد ما که بخت و کمندش بلند باد
پرسیده هیچگاه که : کو آن اسیر عشق؟

صبح است روی دوست چراغی زِ ماهتاب
او را چه غم که سلسله برپا امیر عشق

بس نقش ها زدند ولی روز آزمون
یک از هزارشان نشد آن بی نظیر عشق

تیر دعا رهاست در این آسمان کجاست
مرغ دلی که سینه سپارد به تیر عشق

روزی به سر نیامده شامی بپای خاست
زود آمدست وُ دیر رسیده است دیر عشق

فریاد ما ز دشنه ی دشمن نبود دوست
خنجر برون کشید و بر آمد نفیر عشق

آنان که لاف دایگی وُ مادری زدند
خوردند خون ما وُ بریدند شیر عشق

آنــجا که باغبان کمر سرو می‌ بُـرد
و ز باغ می‌بُرد همه عطر وُ عبیر عشق

شـعرِ روانِ مـن تو ، به آییــنه‌ای ببین
بر روی و موی بیدبن سر به زیر عشق

می‌گفت: پیر ما به (طریقت) که روز سخت
شعرم قصیده ای ست "طریقت" به پیر عشق

چون عقل را به گوشه‌ی میخانه باختیم
عشق تو ماند در همه حالی دبیر عشق

۩#خــُلدستان طریقت (صفحه جدید )۩#محمد مهدی #طریقت

<<ادامه مطلب

بدون عنوان (بدون شک) بدون شرح => بدون دونه

اَلا فرزانه موهای تو رنگه

به حموم می‌روی وقتِ تو تنگه

زِ حمام اُمدی خیلی قشنگه

از این پس کار مُن کار تفنگه

‌

اَلا پروانه موهای تو نرمه

به حموم می‌روُم آبش چه گرمه

تو از حموم میای وقتِ بزمه

نگاهت سر به زیر و سرخ شرمه

‌

نگاهِ عاشق افسون تو داره

مثالِ برق چشمون تو داره

همون ماهی که خورشید از تو داره

زلیخا میلِ مجنون تو داره

‌

هلال ماه تو خوش آب وُ رنگه

چقدر گوشواره یارم قشنگه

رقیبِ ماجرا همیشه منگه

نمی بینه که اینجا هفت سنگه

‌

چشاش انگار که آهوی رمیده

لباشم همچون نباتِ شاخه چیده

دلم رو بسته یارو وَرپریده

به سرخی لبش قدم خمیده

‌‌

لبت قند وُ عسل، چشمش سیاهه

دو گونه وای گرم وُ دل بخواهه

خداوندآ: مثالِ دُختِ شاهه

چشام خاره براش وُ دل تباهه

‌‌

به خونه‌ام اومدی نازِ تو قربون

شکستی دلبرم رازِ تو قربون

همه می‌گن دلدارِ تو قربون

خدا باشد نگهدارِ تو قربون

‌‌

دل بی‌تاب من ماهیِ دریاست

دلم از عشق چون کشتیِ دریاست

به تنگ ماهیان آبیِ دریا ست

شبا چشماش مهتابیِ دریاست

‌‌

بیا تا آخر دنیا برقــصـــیم

من و تو جابجا یک جا برقـصیم

به هر سازی زنی درجا برقصیم

از این دریا به اُون دریا برقصیم

‌

بیا تا سر کنم با تو جوونی

بیا بانوی عشق وُ مهربونی

داره بارون می‌باره آسمونی

هوائی لک زده از همزبونی

‌‌‌

بیا تا قصه هامون دلنشین شه

تو با عطری که داری همنشین شه

نذار اینجا کسی هم جانشین شه

فضا پیمای ما بی سرنشین شه

‌‌

نگاهت مرهم هر درد وُ رنجه

صدای پر ز مهرت رنج وُ گنجه

لبات فتانه اما کنجِ دِنجه

هوس، پر آب وُ گس زیبا ترنجه

‌‌‌

نمی‌دونم کجایم یا کدومم

که بی تو قصه‌ای نیمه تمومم

به پایان خوش وقتِ حمومم

که بی تو زندگی بوده حرومم

‌‌‌

تو فانوس شب تار دلی یار

تو درمونی و بیمار منی یار

بگیر دست منو ای مهربونم

نشونِ یارِ غمخوار غمی یار

‌‌

به جز تو چشم من یاری نبیناد

بذار قلبم برام دائم نشیناد

تو باشی در کنارم شاد بیناد

تموم آرزو بنیاد بیناد

‌‌

تو لبخندی بزن غصه بمیره

دلم صد سال تو دامت اسیره

خدا یار و نگهدار امیــره

دلم از دو دنیا سیرِ سیره

‌‌‌

دلم تنگه برای دیدن عشق

برای دیدن و بوسیدن عشق

نوازش کردن و مالیدن عشق

کنارت بودن و بوییدن عشق

‌‌‌

شَوم قربون اون قدِ بلندت

فدای خنده‌‌ های همچو ، قندت

به گیسوی نکیسا وُ کمندت

که دائم می شوم من کارمندت

‌

تو باشی خونــ‌مون کاخ بلوره

نباشی آسمون تاریکِ نوره

توباشی غم نباشه دورِ دوره

دل من تا اَبد سنگِ صبوره

‌‌‌‌

دلم از عشق تو شد پاره پاره

که بی تو زندگی چاره نداره

تموم زندگی شد سنگِ خاره

که بیعاری شده یک راه چاره

‌‌

به جز شادی دگر چیزی نبینم

دلم رو صد گره افتاده بینم

دلم صد پاره دینِ مبینم

تو برگردی سر راهت نشیتم

‌‌

زند هر شب غمت سنگی به شیشه

کمینگاه غمت یک تیشه می‌شه

تموم آرزوم در پشتِ گیشه

تو بودی ناز پیوسته همیشه

‌‌‌‌

منو هر جا که هستی هی دعا کن

دل تنگ من مرا هی هی صدا کن

رخ ماهت : بسوی ما نگا کن

بیا و حرف دل رو برملا کن

‌‌‌

تو که باشی نگات آروم جونه

برات شعر و غزل جونم بخونه

نشونی جز تو از دنیا نمونه

که فرهادِ تو در عالم جوونه

‌

نمی‌دونم چرا دنیا پگاهه

گمونم صبح وُ پشت وُ پناهه

بذار دستِ مو در دستِ شاهه

دلِ شا دُخت برده اِشتباهه

‌‌

نمی‌دونم چه رازی تو نگاته

که قلب من همیشه مبتلاته

تو رو می‌بینم و دنیا باهاته

دلم در تاب وُ تب چون زیرِ پاته

‌‌‌

شبم تاریکه وُ شامِ تو می‌خوام

من از دنیا فقط کامِ تو می‌خوام

بیا ساقی بده جامِ تو می خوام

که آرامش رو در دامِ تو می‌خوام

‌‌‌ ‌

سرم را روی پاهات جابجا کن

چی بود اون خواب خوش را تابتا کن

صدای مهربونت را ندا کن

میونِ قلب من گلخنده وآ کن

‌ ‌

صدات آرومه و لحنت چه نازه

درِ میخونه هم چارتاق بازه

دلم بی‌تابِ هنگامِ نمازه

" اذان" گفتند : شاید همنوازه

‌‌‌

تو ماه کامل طوی شبامی

تو رویای خوش طو لحظه‌هامی

شدم یک رود جاری طوی دریات

طو رویائی تو خوابم باز بامی

‌‌‌‌‌‌

تویی خورشید گرم و نازنینم

نگام کن تا رخ نازت ببینم

مثال غنچه تازه شکفته

بذار ذرات نورت رو بچینم

‌‌

تو گنجی تو دل ویرونه من

دلم می‌خواس بشی دیوونه من

توی شیرین‌سخن، خندان و زیبا

تو باشی کاخ می‌شه خونه من

‌‌‌‌‌

صدات مثل یه لالایی قشنگه

یه دنیا عاشقی با تو یه رنگه

بذار دستامو تو دستات بمونه

ببین دور از تو قلب من چه تنگه

‌

تو آغوش منی تو فصل سرما

تو آرومی کنارم وقت گرما

به دور از چشم بد باشی همیشه

تو لبخند منی در جمع غم‌ها

‌

دلم تنگه واسه بوی تنت باز

همون عطری که می‌پیچه تو این ساز

بیا جونم که دل بازم هوایی است

بیا ای نازنین، ای محرم راز

‌‌‌

بیا تا گرم و راحت باشه خونه

که بی تو زندگیم سرد و خزونه

بیا تا خونه‌مون رنگی بگیره

‌‌بذار افسانه از ما جا بمونه

‌

دو چشمم جز جمالت کی ببینه

مبادا غصه‌ تو قلبت بشینه

مبادا بگذری از روی سینه

که یار اول و آخر همینه

‌‌بدون عنوان (بدون شک) بدون شرح => بدون دونه

به خونه‌ام می‌رسی چشمات قشنگه

لبت پر رمز و راز و شوخ و شنگه

شنیدم زمزمه‌ هنگامِ جنگه

دلم ای دوست بی تو تنگ و تنگه

انجمن :، با یاد شیرین مثلِ شِکَر می‌شود
واے اگر باران ببارد ، روزِ محشر می‌شود

بوته‌ے یاسے مگر..؟ یا دشتے از آلالہ ها
با خیالت ،نازنین "ایران" معطر می‌شود

اے نگاهت ماه‌تر ، از غربتِ آبان ماه
آسمانم با دو چشمانت منوّر می‌شود

راز وُ رمز اختلاست را نمی‌دانم ولی
با دُلارت نبضِ قلبم چندبرابر می‌شود

لمس ڪن گلبرگِ جانم را، در آغوشت تنم
مثل روحِ شاهدان، آزاد وُ پرپر می‌شود

اشتیاق خنده‌هایت بی‌قرارم می‌ڪند
نقش لبخندت بہ چشمانم چہ دلبر می‌شود

بر لبت هر بار می‌گویے عزیزم ؛ دلبرم ؛
در هوایت، مرغِ بے بالم، ڪبوتر می‌شود

نیستی ؛ اما (طریقت) هست شعرم را ببین
با غزل هایم ، نگاهم دیدنی‌تر می‌شود

ڪاش بودی ، روح بی وجدان نا‌ڪس اَنقریب
جمله آثارِ زمانت جور دیگر می‌شود

طلیعه سر زده هنگام رَستن است اِمروز

به زین اسب رهائی نشستن است اِمروز

نه کاخ ظلم مانده نه بیغوله ستم زیرا
سر حصار جهان بر شکستن است اِمروز

صدای رشته زنجیر اگر چه می آید
طلسم حلقه برای گسستن است اِمروز

اگرچه میله زندان بهای آزادی است
اساس فلسفه اش روی جَستن است اِمروز

بساط حقه و تزویر اگر چه پابرجاست
دکان رنگ و ریا رو به بستن است اِمروز
♤♤♤

***

قهوه‌ات سرد شد،

مثل خوابی که

هیچ‌کس

برایش تعبیر پیدا نکرد.

*در تنگنایِ رحم…
نطفه‌ای بی‌نام می‌لرزد.

و من… هنوز باکره‌ام،
اما هزار مرد از من گذشته‌اند.

بندِ نافم را بریدند
پیش از آن‌که نفس بکشم،
و نامم را گذاشتند زن —
تا هر تخت، دهانم ببندد.

گلوله‌ای در سرم شلیک شد،
از جنسِ هیس…
از جنسِ تکرار.

می‌خواهم فریاد بزنم…
اما صدا
از استخوان برمی‌گردد.

من زنی‌ام
که رحمش را به سکوت دوخته‌اند،
اما هنوز…
در هر زخم،
طفلی از آگاهی می‌زاید.

#فرزانه_ایروانی**

۩۩۩ ☫ایرانِ ویران :بدون شرح(طریقت)درد دل => بدون عنوان ☫ ۩۩۩

۩۩۩ ☫شعر :مستِ صادق درطریقت:خلدستان (بدون شرح پیمان نیستم ☫۩۩۩

فاش گویم عاشقم هرگز پشیمان نیستم

پهلوان عشقم و سام و نریمان نیستم

دین من عشق است و ایمانم بغیر از عشق نیست

از چه کافر خوانیم ؟ بی دین و ایمان نیستم

لذتم از عاشقی جز عاشقی کردن نبود

گر وجودم سوخت و عمرم پشیمان نیستم

عاشق آفاق و انفس عاشقم برهرچه هست

تاجبخش کائناتم سنگ و سیمان نیستم

پاکبازم بی نیازم فارغم از ناز و آز

دوستدار دوستی جز با کریمان نیستم

زندگی را عهد بستم تا ابد مستی کنم

مستِ صادق در (طریقت)نقض پیمان نیستم

****

تشبیه لبــــــــــانت به عسل ؛ غیر مجاز است
معشوقه گـــــرفتن به بغل ؛ غیر مجاز است!

وصف بـــــدن و گیسوی بی روسریِ تُــــــو ؛
آوردنِ سیــــــــنه به غزل ؛ غیر مجاز است!!

تُو دختــــــــــر همسایه‌ی زیبای منی ، حیف
دیـــــــدارِ تُو با اهل محل ؛ غیر مجاز است!

گر "گِرل فــــــــریندم"شده‌ای ، وای به حالم
با زاهـــد و فتواش جدل ؛ غیر مجاز است!!

نیـــــروی عجیبی ست میــان من و معشوق
این جـــــــــــاذبه از روزِ ازل غیر مجاز است

می‌بوسم و می‌بوسی و هستیم چه شـــادان
بر روی زمیـــن رد و بدل غیر مجاز است؟!!

لب بر لب من شو ، که لبـــانت....نه ولش کن
این کارِ تُ ، تا "تیر"و"زُحل"غیر مجاز است!!

مژگانی ! ازین پس نگو از بــــاده و مشروب
اشعار تُــــو و شیخ اجل ؛ غیر مجاز است!!!

یک بوسه نه ، صد بوسه بده در ملاء عــام
کی گفته (طریقت) عسل غیر مجاز است؟!!

****

(مهر :=>مستِ صادق ، بدون دروغ +پائیز)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

اِمروز با انبوهی از غم‌هایِ پوچی
پیدا شدم در بینِ آدم‌هایِ پوچی
اَشعار من مشتی دوبیتی های لوطی
عمری‌ست می نالم زِ نالوطی‌هایِ پوچی
****

***

دلِ رسوا شده" اصرار به حاشا دارد
"چشمِ دلداده" ولی میلِ تماشا دارد

"ماه" پیش تُو کم آورد ،همین جاذبه را
بی‌گمانْ در نظرم صورت زیبا دارد!

"شاهِ شمشاد قَدان، خسروِ شیرین‌دهَنان!"
"حافظ" این‌شعبده از قامت رعنا دارد!

۩۩۩☫ با می فروش اهل (طریقت)زدم قدم ☫۩۩۩

در غیابت دلم هربار به خود می‌لرزید
تن من منحصراً میل به گرمایت داشت

۩۩۩ ☫شعر :طریقت:خلدستان (بدون شرح انجمن ☫۩۩۩

نیست جز انجمنی ، تکیه‌گهی در نظرم
انجمن نیست به ويرانهٔ خود، می‌نگرم
لعل تو آب حیات است به چاهِ زمزم
من از اِسکندر دوران چه سان در گذرم
عاشقت با خم ابروی تو گردیده اسیر
"پدر عشق بسوزد، که در آمد پدرم"
عاقبت چوب ستم بر دل شیدا زده ای
غزلی هدیه دهم، زلف چلیپا بخرم
گیس با روسری وُ صورتِ خرسند مبند
لذت از صورتِ خرسند کجا؟، من ببرم
سَرِ سرگشته، چرا سر به بیابان ننهد؟
شبِ هجران تو بگرفته همه دور و برم
لب تو جام عقیق‌است پر از بادهٔ ناب
نتوانم که من از بادهٔ صهبا گذرم
مصلحت گشت که دیوانهٔ رخسار شوم
انجمن نیست، ز احوال دلم بی‌خبرم

حالی رسید و آسمانم انجمن شد
باران می بارد گمانم انجمن شد

کام ازتو اول بغض بود و بعد از آن اشک
کام دلم، پس دیدگانم انجمن شد

جان جهان بودی وصد چندان دمیدی
با قلبت ای بخت جوانم! انجمن شد

جانانه هستی تا اَبَد دُرّدانه گنجی
جانی تو و من جاودانم انجمن شد

در شیشه می کردند عشق، از روز اول
تا روز آخر، استکانم انجمن شد

در باغ خواهش‌های من روییدی اما
آنقدر بالیدی که جانم انجمن شد

پیش گل سرخ تو، برگ زرد من کیست؟
آه ای بهاری که خزانم انجمن شد

در تلگرام وُ واتسآپ : تکرار کردم
تا در حکایت : داستانم انجمن شد

آیینه ها را در روایت : می نشاندم
تا در نهایت این جهانم انجمن پر شد .

من لاغر وُ تو ساغر ما را که برد خانه
هرچند تو را گفتم کم خور دو سه پیمانه

خوانسار : همه مجنون ، هشیار نمی‌بینم
شیرین تر از فرهاد : شوریده وُ دیوانه

لَختی به سپاهان شو تا پیرِ مغان بینی
چون نصف جهان باشد بی‌صحبت جانانه

هر گوشه یکی مستی دستی زده بر دستی
و آن انجمن باقی کـــو ساغر شاهانه

چون وقف خراباتی دخلت می وُ خرجت می
زین وقف خراباتی هشیار تو دُرّ دانه

ای لوطیِ نالوطی بر بربط دوران زن
با مستی مامستان: افسون من افسانه

میخانه برون رفتم مستیم فزون تر شد
در هر دو جهان مضمر صد گلشن و کاشانه

در کشتی بی‌لنگر کژ می‌شد وُ مژ می‌شد
در حسرت او بودم :من عاقل وُ فرزانه

گفتم ز کجایی تو لبخند زد وُ پاسخ :
نیمیم زِ خُلدستان نیمیم زِ پروانه

نیمیم ز چای وُ حِل نیمیم کمی فلفل
نیمیم لب دریا نیمی همه دردانه

گفتم که رفیقی کن با من که منم شاعر
گفتا که تونشناسم من خویش ز بیگانه

من بی‌دل و دستارم در خانه خمارم
یک سینه صفا دارم : عبدالله رندانه

در حلقه البرزی هم مسلک زندانی
این پند ننوشیدی از خواجه کامرانه

بی کینه چنان خوبی کی شهر بیآرائی
برخیز سواری کن با اُشتُـرِ حنانه

چون یوسف خوانساری بخشی زِچه پرهیزی
اکنون به (طریقت) گُو صد فتنه فتانه

(مهر :=>مشاعره، مشاجره +پائیز)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫شعر :دوبیتی :خلدستان (بدون شرح)مثنوی ☫۩۩۩

پائیز زمانِ، ریزشِ انسان‌ها!

دنیای عوارض است وُ این امکان‌ها

مهر است و گلایلی پَکَر می‌رقصد

امروزه بهشت است به گورستان‌ها !!

دوبیتی (خلدستان) مثنوی

آمده پاییز : بادی می‌وزد

از درخت آویز مهری سرخ و زرد‌‌‌‌

می‌وزد بادی خنک، عشقی لذیذ

می‌چکد باران کجدار وُ مریز ‌‌‌‌

زادروز ایزد مهر و وفاست

سالگردِ اینچنین روزی شفاست‌‌‌‌

دستبند انجمن ماری ببست

مهربانی شد مهار ما به دست

‌‌‌‌هفتمین هفته رسیده از قرار

هفت روز از ماه هفتم سال مار

‌‌‌‌جمع دهگان و یکانش هشت باد

هم به سن و هم به سالی بر نهاد‌‌‌‌‌

هم به روز مهرگان، در سالروز

اینچنین اسرار جمع ماه و روز‌‌‌‌

جشن مهر و مهرگان آغاز شد

مثنوی رازی به قلبم ساز شد

‌‌‌‌آسمان هفتم وُ مهر یقین

جشن نور است در این سرزمین‌

‌‌هفت رنگ نور در چشمان خلق

مثل یک رنگین‌کمان بر جان خلق‌‌‌‌

شهر‌بانوی زمین و آسمان

زندگانی می شود امن و امان

‌‌‌چشم بد از سرزمینم دور باد

هر حسودِ اهرمن هم کور باد

‌‌‌‌‌هفت بار آن چشم شیطان کور کن

سنگ بر ننگش بزن شر دور کن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

هفت سنگِ آسیاب است این سراب

بعد ازاین هر چشمه می باید پر آب‌‌‌‌‌

در طواف زمزمِ چشمش شدم

هفت بار این راه را مشکش شدم ‌‌‌‌‌

آن خداوند زمین و آب و رود

چشمه‌ بر چشمان او کرده ورود ‌‌‌‌‌

تور در دست چپ و ماهی به راست

تاج وُ تخت پادشاهان کرده راست‌‌‌‌‌‌

《هفت شهر عشق را عطار گشت》

قافیه هشت بار شد ایران ـ رشت ‌‌‌‌

هفت بار ایران در چله نشست

شور جنگ آورد در پستوی دشت

‌‌‌‌ساز خوش‌آوا دلاویز وطن

کو شفاعت می کند همراز تن‌‌‌‌‌‌‌

باز شد مهراب او بیدار شو!

در نماز و در نیازت کار شو‌‌‌‌

خواب چون رفتم صدایم را شنید

چشم‌های بسته‌ام رویش بدید‌‌‌‌

آنچنان زیباست آن بانوی مست

‌جلوه‌ای از چشم او فرجام دست‌‌‌

مهربان چون شوخ ، رقصنده به سور

خوش‌صدا آواز خواند در سرور‌‌‌‌

باوفا و راستگو و نیک‌نام

باوقار و ساده و خورشیدفام‌‌‌‌

همچو مریم پاک و زیبا و سپید

اینچنین لیلای خوشرویی که دید‌‌‌‌

ای خوشا ایران ، خوشا گنج وجود

رنج و درد و کینه را از میهن زدود‌‌‌‌‌

دوست میآید (طریقت) مهمان

در حقیقت رنگِ پاییزی ّ فشان

خــُلدستان طریقت

(مهر :دوبیتی=>مثنوی +پائیز)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

مذاکرات رسیده‌است در وطن حوالیِ تن

دوباره شرط پس از شرط خشکسالیِ تن

مگر که خواب و خیالی توهماشـدم ورنه

که آب می‌خورد از کاسه‌یِ سفالیِ من؟

همیشه منـظرم از دور دیدنی‌تر بود

خود اعتراف کنم بوریاست قالیِ من

مرا مثال به چیزی که نیسـتم زده‌اند

خوشا به من؟ نه! خوشا بر منِ مثالیِ من

به هوش باش که در خویشتن گم‌ات نکند

هزار کوچه‌یِ این شـهرکِ خیـالیِ من

اگرچه بود و نبودم یکی‌ست،باز مباد

تو را عذاب دهد گاه جایِ خالیِ من

هوای بی تو پریدن نداشتم، آری

بهانه بود همیشه شکسته‌بالیِ من

تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت

چه بی‌جواب سؤالی‌ست بی‌سؤالیِ من

***

۩۩۩ ☫شعر :دوبیتی :خلدستان (بدون شرح) غزل ☫۩۩۩

ساربان آهسته ران پیوسته جانم رفته است

چارپایان بار بر پشتندـ یارم رفته است

گر به صد منزل فراق افتد میان جان و دوست

همچنان از این جهان ، هم این و آنم رفته است !

***

رفتیّ و همچنان به خَیال منی مُحاق

گویی که در برابر چشم منی اجاق

چندان که جهد نمودم ، اطاله بود

کوشش چه سود (طریقت) در این اتاق ؟!

خــُلدستان طریقت(مهر1404 +انجمن خلدستان )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩☫دوبیتی (طریقت)اشعار ☫۩۩

این دهر که می‌باشد گاه از تو وُ گاه از من

پاینده نخواهد ماند خواه از تو وُ خواه از من

این کاخ سلاطین را هر دَم به کسی دادند

جاوید(طریقت)دان خواه از تو و خواه از من

۩۩۩ ☫ اشعار(طریقت)دوبیتی ✍️ ۩۩۩

با شاعـران بادهء فرهاد رفته ایم

درروزگــار درد وُ غم از یاد رفته ایم

ما راویانِ قصه ی برباد رفته ایم

بنیاد داد را به قیمت آزاد رفته ایم

ح(طریقت)

بزرگترین :دستآورد: آخوند+خمس=>خزانه مملکت )سهم امام زمان ) ۩۩۩

برای بررسی کاهش یا افزایش ارزش خرید حقوق طی دوره سی‌ساله از سال ۱۳۷۲ تا ۱۴۰۲، از معیار تبدیل به طلا استفاده می‌کنیم.
محاسبه اول:در سال ۱۳۷۲ حقوق من به عنوان یک معلم حدود ۳۶,۰۰۰ تومان و قیمت سکه نیز ۱۲,۴۰۵ تومان بوده‌است.بنابراین ارزش حقوق در سال ۱۳۷۲ معادل ۲.۹ سکه طلا بوده است.آخرین حقوق در سال ۱۴۰۲ حدود ۱۲.۰۶ میلیون تومان و قیمت سکه ۳۳ میلیون تومان است یعنی ارزش خرید یک ماه حقوق معادل ۰.۳۷ سکه است.

بنابراین، از سال ۱۳۷۲ تا ۱۴۰۲ ارزش حقوق از ۲.۹ سکه به ۰.۳۷ سکه کاهش یافته که کاهش ۸۸ درصدی را نشان می‌دهد.
محاسبه دوم:حقوق از ۳۶ هزار تومان در سال ۱۳۷۲ ب ۱۲.۰۶ میلیون تومان در سال ۱۴۰۲ رسیده که افزایش ۳۳۵ برابری حقوق طی سی سال را نشان می دهد.ارزش سکه نیز از ۱۲,۴۰۵ تومان در سال ۱۳۷۲ به ۳۳ میلیون تومان در سال ۱۴۰۲ افزایش داشته که نشانه افزایش ۲,۶۶۰ برابری است.پس نسبت افزایش حقوق به افزایش ارزش سکه طی سی سال، برابر ۰.۱۲۵ است که آشکارا کاهش ۸۷.۵ درصدی قدرت خرید حقوق طی سی سال نشان می‌دهد.

نتیجه:برای حفظ ارزش حقوق معلمان، حقوق معلم تازه استخدام در سال ۱۴۰۲ باید ۹۶,۵ میلیون تومان باشد تا قدرت خرید حقوق او معادل قدرت خرید حقوق یک معلم تازه استخدام در سال ۱۳۷۲ باشد.

حکمِ بالنده به دل ارج گرانی دارد

چه نیازی به ریا چرب زبانی دارد

هر که رسوای غم عشق شد و دربدری

به خدا در دل خود باغ جنانی دارد

عاشق صادق و حرمت شکنی ممکن نیست

گر چه در سینه دو صد درد نهانی دارد

لذت عشق همان سوختن و ساختن است

سوختن در دل عاشق هیجانی دارد

گرچه موسی به تنش رخت شبانی پوشید

گرگِ موسی به دلش شوق شبانی دارد

کودکی ها و جوانی به غم و درد گذشت

در غم عشق دلم شور جوانی دارد

از زمانی که (طریقت) غم پیری دارد

هم چنان در دل خود خانه تکانی دارد
+++++++++

ای قلم هستی بسی زیبا گهر
برگرفته علم از تو بال و پر

هیچ می دانی که والایی قلم
چونکه یزدان برده با نامت قسم

دست در دست بزرگان جای تو
آفرین بر رتبه ی والای تو

با تو قرآن خدا تحریر شد
با قلم هر آیه آیه ای تفسیر شد

شرح حال قرن و اعصار کهن
ثبت دفتر کرده این زیباسُخن

بر فراز علم جا دارد قلم
بیرق اندر ماسوادارد علم

ای (طریقت)نغمه هادارد قلم

در شکست ظلم ها دارد علم

آدرس (لینک ) ایتا :https://eitaa.com/joinchat/1632567634C9c73a7c494

خــُلدستان طریقت(مذهب:اصول تارخ مصرف +دین )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ ایران (معلم) در جهان ☫ ۩۩۩

یک معلم بازنشسته مسن

به دیدن پسرش به اروپا رفت.

پسر یک نشان کوچک روی

یقه کت او نصب کرد و گفت

حالا تنها هم میتوانی بیرون بروی

پدر هرجا میرفت احترام میدید

هنگامی که پیاده عبورمیکرد

از خیابان، ماشین ها به احترامش

می ایستادند در فروشگاه ها

و مغازه ها برایش صندلی می‌گذاشتند .

می دانید روی نشان چه نوشته بود ؟

فقط یک جمله :

«او یک معلم است»

خبر(اطلاعیه)

۩۩۩ ☫ بزرگداشت مقام معلم ☫ ۩۩۩

ای معلّم خانه‌ات جاوید باد
عزتت در قرب حق تائید باد

قامت جان، معنی آزادگی
در حریم اقدس دلدادگی

عمر را در جستجوی راه حق
نام توجاوید بادآ مستحق

راز عشق و عاشقی سر داده ای
بی‌خبر را در خبر آورده ای

در مصاف عاشقی بشتافتی
ساحت عین‌الیقین بشکافتی

با نوای هاتفی آمد به گوش
هی دمآدم گفته ای اینک بکوش

در صفات دلبران دل باختی
نوح گشتی باز کشتی ساختی

باز بگشائی تو بند از پای ما
بُغض‌ها را وا کُنی از نای ما

پرچم آزادگی برداشتن
جای ذلّت تخم عزّت کاشتن

صبح شد برخیز آهنگ سحر
بانگ آزادی بزن بانگ ظفر

تا برآید دست حق از حبس و حصر
برگشاید قفل زندان را به عصر

ای قلم در دست تو چون پیکان تیز
پتک سنگین بر سر ظا لم ستیز

بر سیاهی‌ها زدی بانگ خروش
شرح صدرت شد هماهنگ سروش

مطلع این آفتاب روشنی
صف شکن درظلمت اهریمنی

از(طریقت) گلخنی روشن شود
گلخنی با شعر ما گلشن شود

چون تویی آموزگار عشق و دین
تا ابد تابد به ما نور یقین

۩ஜ۩۞۩ஜ۞ஜ۩۞۩ஜ۞.۞ஜ۞ஜ۩۞۩۞۩ஜ۩۞۩ஜ۞ஜ۩۞۩ஜ۞

منزلت معلمان در جمهوری آخوند پروری

متوسط درآمد یک معلم در کمترین حالت 7 هزار پوند بیشتر از حداقل متوسط دستمزد سالانه در این کشور است.براساس طرح جدید دولت بریتانیا حقوق پایه معلمان این کشور بیش از 6000 هزار پوند در سال افزایش خواهد یافت.

وب‌سایت دولتی "به سمت تدریس" نیز، حداقل حقوق معلمان در انگلیس و ولز -به استثنای لندن-را حدود 23 هزار 720 پوند در سال اعلام کرد. حداقل این حقوق در لندن نیز به 29 هزار 664 پوند در سال می‌رسد.

به گزارش اکونومی، حداقل دستمزد در بریتانیا در سال 2019 مبلغی حدود 16 هزار و 612 پوند در یک سال برآورد شده است. در واقع متوسط درآمد یک معلم در کمترین حالت 7 هزار پوند بیشتر از حداقل متوسط دستمزد سالانه در این کشور است.

به گزارش عصر ایران به نقل از بی‌بی‌سی، براساس اعلام وزرات آموزش بریتانیا حقوق معلمان در این کشور به بیش از 30 هزار پوند بین سال‌های 23-2022 می‌رسد. این موضوع می‌تواند باعث جذب فارغ‌التحصیلان بیشتر در این حرفه شود.

اتحادیه آموزشی بریتانیا اعلام کرد که این طرح برای جذب فارغ‌التحصیلان جدید در این بخش لازم است.

در روز جمعه، بیش از چند میلیون پوند برای ارتقای سیستم آموزشی و مدارس انگلستان -در طول سه سال آینده- اختصاص یافت. در این میان "ساجد جاوید" وزیر خزانه‌داری بریتانیا نیز اعلام کرد علاوه بر هزینه‌های مرسوم، مبلغی حدود 400 میلیون پوند را صرف آموزش نیروهای بین 16 تا 19 سال برای پرورش و جذب معلمان جدید خواهد کرد.

بریتانیا قصد دارد نسل جدیدی از معلمان را جذب کند/ بی‌بی‌سی

"مری بوستد" دبیر کل اتحادیه آموزش ملی، در این باره گفت: افزایش حقوق معلمان برای جذب افراد جدید در این حرفه اقدامی "کاملا اساسی و لازم" است.

او افزود: برنامه تعلیم معلم در 6 سال گذشته فراموش شده بود و اینک در اولویت‌های اول قرار دارد. او افزود دولت باید از ترفندهای ویژه و جذاب‌تری در آموزش معلمان بهره ببرد.

بوستد در این باره گفت: بیش از نیمی از معلمان با تجربه بریتانیا در 10 سال اول کار خود فعالیت حرفه‌ای را ترک کرده و در طرح جدید راه‌کاری برای حفظ معلمان با تجربه کنونی در نظر گرفته نشده است.

وزارت آموزش بریتانیا اعلام کرد: نخست‌وزیر عملیاتی شدن این طرح را تضمین کرده و در این شرایط حقوق پایه همه معلمان بریتانیا افزایش خواهد یافت.گوین ویلیامسون وزیر آموزش و پرورش بریتانیا نیز مقدمات برنامه بررسی افزایش حقوق معلمان را آغاز کرده و خواستار بررسی نظرات و پیش‌بینی‌های اعضای این حرفه است.وی در این باره گفت: قصد داریم استعدادها را در این حرفه جذب کنیم و با بزرگترین موسسات در جذب استعداد رقابت کنیم.

بـــیا نیـــــه :کنگره اتحادیه‌های کارگری بریتانیا (TUC) با انتشار بیانیه‌ای به کارزار عفو بین الملل برای آزادی فوری اسماعیل عبدی، معلم و فعال صنفی زندانی، پیوسته و از همگان دعوت کرده که دوستان و همکاران‌شان را تشویق به حمایت از این کارزار کنند.

در همین رابطه، دبیر کل کنگره اتحادیه‌های کارگری بریتانیا، فرنسیس اوگریدی در اوائل ماه جاری نامه‌ای به سفیر جمهوری اسلامی ایران در بریتانیا نوشت و خواستار آزادی اسماعیل عبدی شد.

در این نامه، از مقامات جمهوری اسلامی همچنین درخواست شده که به سوء استفاده از نظام قضایی برای سرکوب کسانی که به طور مسالمت آمیز از حق آزادی بیان و حق آزادی تشکل استفاده می کنند، پایان دهند و حقوق افراد را برای تشکیل و پیوستن به اتحادیه های مستقل کارگری به رسمیت بشناسند.

پیشتر در ماه فرودین هم، یک اتحادیه عضو کنگره با نام اتحادیه‌های مدیران مدرسه و معلمان زن (NASUWT) «جایزه همبستگی بین‌المللی» خود را به اسماعیل عبدی اعطا کرد.

ای (طریقت)رَمز عشق وُ عاشقی درکار شو

خوشتر از جانان مستی نیست ایامی هنوز

خنده ی خورشید را هر صبح دانی چیست رمز ؟

گوید از عمرت گذشت ای بی خبر خامی هنوز

✍️محمّدمهدی طریقت

بدون شرح: تصاویر خبری =در دنیا چه می گذرد ؟ ادب چیست ؟؛ لزوماً هماهنگ با ثروت نیست تا هر پول داری حتما مودب هم باشد، نیز لزوماً هماهنگ با ایمان هم نیست تا هر مومنی حتما مودب هم باشد و روشن است که ادب با سیاست هم پیوستگی ندارد تا هر مسئول و صاحب منصبی حتما فرد مودبی باشد. اتفاقاً میدان سلائق سیاسی یکی معرکه های پر خطری است که وقتی برانسان میگذرد عریان کننده بود و یا نبودِ “ادب” است.

تظاهرات حامیان فلسطین در مقابل سفارت آمریکا در شهر مادرید در اعتراض به نسل کشی اسرائیل در غزه/ زوما

رژه جشن روز "سن پاتریک" در لندن/ رویترز

۩۩☫ حکایات (طریقت) قدرت=مطهرات ☫۩۩

دوازده اردیبهشت یکم می روز جهانی کارگران است. همچنین این روز یعنی دوازده اردیبهشت برابر با شهادت مرتضی مطهری و روز گرامیداشت مقام معلم است. اگر فرض کنیم نیروی کارایرانی همگی دارای مهارت والبته تحصیلات درسطوح فنی حرفه ای و آموزش عالی باشند می توان گفت که همگی شاگران مکتب معلمان عزیر وسرافراز کشورمان هستند.تلاقی این دو مناسبت با هم را به فال نیک می گیریم واز دولت ومجلس تقاضا داریم که حقوق این دو قشر که سرمایه های عالی کشورمان محسوب می شوند را رعایت ودر اولویت برنامه هفتم توسعه خصوصا در مباحث بودجه ای برای تامین رفاه وآسایش آنان قرار دهند.ذکر این نکته لازم است که هر دوبخش در سنوات گذشته متحمل خسارت های شدید معیشتی شده اند. دوواقع دو بخش کارگری که با صنایع کشور درارتباط است و مقام معلمان که خاص وزارت آموزش وپرورش است هر دو دچار مباحث اصل 44 شده اند و این خصوصی سازی به انحراف رفته باعث شده تا معیشت آنان دچار خسارت های شدیدی گردد.ترمیم خسارت های معیشتی با همسان سازی حقوق های فعالین وبازنشستگان ونیز افزایش های سنواتی قابل جبران است. اگر دولت ومجلس براین باور باشند که تورم کاری برزندگی اقشار مختلف مردم کرده است که باید جبران شود چرا که کاهش تورم وبی ارزشی پول ملی کاری بزرگ وبلند مدت است که البته نیازمند اراده است.

واضح می توان گفت برای حفظ ارزش پول ملی تاکنون اراده ای در کار نبوده واینگونه که پیداست به این زودی ها کسی به اهمیت این اراده پی نخواهد برد هر چند توجه به این مسئله یک توجه امنیتی ، اجتماعی واقتصادی است که می تواند به بازگشت اعتماد مردم منجر شود.متاسفانه از سال گذشته تاکنون مقامات دولتی و نمایندگان در مجلس به این نتیجه نرسیده اند که سطح دستمزد وحقوق ملت باید همسان با تورم افزایش پیدا کنند. چرا که در سالهای گذشته دولت ها چنان به این مهم بی توجه بوده اند که اینک باید اعتبارات سنگینی را لحاظ نمود تا تراز مالی این بخش ایجاد شود. بطور قطع در سالیان گذشته به نرخ تورم در کمیته های کارگری ، کارفرمایی ودولت برای تعیین دستمزد کاران بی اعتنایی شده است وهر چند مجلسیان وکلای ملت هستند وروی رای جامعه کارگری بسیار حساب می کنند اما درعمل حامی این قشر نبوده اند. دولت نیز بیشتر سمت وسوی کارفرمایان را گرفته وانگار تنها رسانه ها هستند که می توانند سالی یکبار یاد آوری کنند که آقایان حقوق کارگران را رعایت کنید و مطابق با نرخ تورم نرخ رشد دستمزدها را نیز اعمال کنید .

در مورد معلمان نیز شان آنان رعایت نشده است واگر اجتماعی برای دریافت مطالبات اندک خود داشته اند با صف پلیس مواجه شده اند واحیانا شماری از معلمان بازداشت وروانه زندان شده اند. باید پذیرفت که معلمان شمع علم ومعرفت هستند واز سطح آگاهی های مضاعفی برخوردار می باشند لذا مطالبات آنان در حدی است که نباید با پلیس پاسخ آنان را داد واگر احیانا کسانی دراین حوزه نفوذ کرده اند وقصد دارند مطالبات صنفی را یساسی کنند باید از طرق خاص خود که دستگااهای امنیتی است برخورد لازم صورت گیرد چه آنکه در تمامی صنوف احیانا تحرکات سیاسی وجود داشته ودارد.

بنا را براصلاح می گذاریم وانشالله تاکنون هیچکدام از معلمان ما در کشور چنین نیتی نداشته اند و باید پذیرفت که خود دولت باعث می شود این تجمعات صنفی صورت گیرد وقتی توجه به مطالبات معلمان را کشدار می کند و گذر زمان باعث می شود جمعیت معلمان دست به تجمع در خیابان بزنند وچون درگذر معیشت عصبی به توان دو هستند باید با آنان نرمش ومدارا نمود و موضوعات اقتصادی آنان را به سهولت ودرکمترین زمان ممکن حل نمود.

غیر از تشکل های صنفی معلمان ویا کارگران ، این نمایندگان مجلس هستند که به عنوان وکیل الرعایا باید به مسائل آنان توجه کنند چرا که بزرگترین ومهمترین تشکل صنفی همین مجلس شورای اسلامی است که بعضا آنقدر گرفتار حوزه سیاست ومسایل غیر مرتبط هستند که مسائل مرتبط را به فراموشی می سپارند.

بطور مثال مجلس بی نهایت درحوزه بین المللی مداخله دارد و شاید حدود 90درصد مباحث مجلس پیرامون حوزه بین الملل است که البته باید از سوی وزارت امور خارجه مطرح ومورد توجه قرار بگیرد اما نطق ها تماما سمت وسوی حوزه بین الملل است تا حوزه های داخلی و انتخابیه نمایندگان . متاسفانه این اپیدمی به شوراهای شهر وروستا نیز سرایت کرده آنجا که نمایندگان شهر وروستا نیز بجای پرداختن به حوزه های تخصصیخود نطق های آتشین خودرا معطوف به حوزه بین اللملل می کنند!

در هر صورت امیدواریم که تا روز چهارشنبه یک خبر خوش معیشتی هم به معلمان وهم به کارگران داده شود تا دلشان شاد و اعتماد های رفته دوباره باز گردد

نیکـی به تمـــام خلق آیـیــن مـــن است

خدمت به بشر، مایه ی تسکین من است

آئین (طریقت) وُ جهـان بینـی من:

تقلید نمی کنم :خِرد دین من است

به لب های پر از لبخند سوگند

کلامی دلنشین چون قند سوگند

از آن روزی که قدرت شد مُـطهر

به سر شور وبه دل پیوند سوگند

(دوبیتی :طریقت)

۩۩☫دوبیتی (اشعار )طریقت☫۩۩۩

برآستان جانان (بدون شرح)میرزا ادیب شاعر ونویسنده پاکستانی (1999) در یکی از کتابهایش چنین نوشته است :در دهه 60 جهت یافتن شغلی مناسب راهی دهلی شدم روزی در خیابان از اتوبوس پیاده شدم دستم را که در جیب فرو بردم آه از نهادم برخواست دزد همه ی 9 روپیه ای که در جیب داشتم با نامه ای را که برای مادرم نوشته بودم به سرقت برده بود.... در نامه نوشته بودم مادر مهربانم من کارم را از دست داده ام و این ماه نمی توانم مبلغ 50 روپیه ای که هر ماه جهت هزینه زندگی برایت می فرستام ارسال کنم، چند روز بود نامه را در جیب داشتم اما هزینه پست آنرا نداشتم و اکنون دزد آنرا با خود برده بود 9 روپیه پول زیادی نبود ولی برای کسی که شغل و درآمدی نداشت ارزش 9 هزار را داشت،روزها گذشتند و من بیکار ، روزی نامه ای از مادرم دریافت کردم ، از باز کردن پاکت نامه هراس داشتم ،می ترسیدم مادرم مرا به خاطر بی کفایتی در تأمین هزینه زندگیش توبیخ کرده باشد . به هر حال نامه را باز کردم و شگفت زده شدم مادرم نوشته بود حواله 50 روپیه ای تو را دریافت کردم چقدر انسان بزرگی هستی، با اینکه کارت را از دست دادی ولی بازهم برایم پول فرستادی از خود گذشتگی تو شگفت انگیز است و کلی برایم دعای خیر کرده بود

هاج وواج مانده بودم چه کسی این پول را واسه مادر من حواله کرده بود چند روزی گذشت وجوابی نیافتم تا اینکه نامه ای ذیگر دریافت کردم .در نامه نوشته شده بود : من آدرس خونه ات را از پشت پاکت نامه مادرت گرفتم 41 روپیه را بر 9 روپیه ات نهادم و به ادرسی که بر پشت نامه بود حواله زدم من بعد از اینکه پولهایت را به سرقت بردم نامه ات را باز کردم مادرت را با مادر خودم مقایسه کردم دیدم فرقی بین مادر تو و من نیست با خود گفتم چرا باید گناه گرسنگی مادر تو را بر دوش بکشم به همین خاطر مبلغ مورد نیاز مادرت را کامل کردم و برایش فرستادم

من کسی هستم که جیب تو را زدم مرا ببخش

گاهی وقتها شرافت دزدان بیشتر از کسانیست که مدعی انسانیتند اما مردم را گرسنه می یابند اما باز هم به فکر بدبخت کردن آنها هستند

***

سحر ساقی در میخانه وا کرد
ز جامی کام میخواران روا کرد

ز لب مینای می را مهر برداشت
لبالب ساغری در کام ما کرد

"شراب وُ جام"را چندان به پیمود
که جانرا مطلق از قید ریا کرد

دلم کز منزل کبر و ریا خاست
نشیمن در حریم کبریا کرد

درآمد از درآن ماه دل افروز
ز مهرش خلوت دل با صفا کرد

زِ (خُلدستان طریقت)دردِ هجران
به داروخانه اش دارو ،دوا کرد.

۩۩☫درخت باغ بهشت وگناه تکراری (اشعار )طریقت ☫۩۩۩

درخت سیب و غزل، اشتباه تکراری
قسم به عصروُ زمان سربراه تکراری

قسم قسم که تو حوا شوی و من آدم
دوباره روز و شب وُ وعدگاه تکراری

گناه شاعرِ این شعر بی در وُ پیکر
شعار این غزلِ رو به راه تکراری

پناه خستگی روزگار در بُن بست
میان این همه طوفان، پناه تکراری

تو شاعرانه‌ترین رکعت غزل هستی
برای قافله ای قبله گاه تکراری

دوباره وسوسه ناز چشم تو بر خاست
درخت باغِ بهشت وُ گناه تکراری

۩۩☫دوبیتی (خاتم الانبیاء)حرام فرنگی ☫۩۩۩

۩۩۩ ☫ خلدستان(طریقت ) روایت : ضرب المثل غزل ۩۩۩

پیغام آشنا، نفَسِ روح‌پرور است

هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای؟

من در میان جمع و دلم جای دیگر است

شاهد که در میان نبود، شمع گو بمیر

چون هست، اگر چراغ نباشد منور است

ابنای روزگار به صحرا روند و باغ

صحرا و باغِ زنده‌دلان، کوی دل‌بر است

جان می‌روم که در قدم اندازمش ز شوق

درمانده‌ام هنوز که نزلی محقر است

کاش آن به خشم‌رفتهٔ ما آشتی‌کنان

بازآمدی که دیدهٔ مشتاق بر در است

جانا! دلم چو عود بر آتش بسوختی

وین دم که می‌زنم ز غمت، دود مجمر است

شب‌های بی توام، شبِ گور است در خیال

ور بی تو بامداد کنم، روز محشر است

گیسوت عنبرینهٔ گردن تمام بود

معشوق خوب‌روی، چه محتاجِ زیور است؟

سعدی! خیال بیهده بستی، امید وصل

هجرت بکُشت و وصل هنوزت مصور است

زنهار از این امید درازت که در دل است

هیهات از این خیال محالت که در سر است

گاهی اوقات بدون توجه به اصل و ریشه ی ضرب المثل در محاوره های روز مره بدون اگاهی از آن استفاده می کنند : به عنوان مثال : پیش میآید که کسی این ضرب المثل را استفاده کند "چی بود وُ چی شد"و حکایت این ضرب المثل اینگونه است که یک روز، باربری در بازار طهران پیش خود فکر می کرد وآرزو میکرد ”کاش مادرم که به بیماری لاعلاج دُچار است میمرد“ و پدرم زن بیوه ای "خوشگل "میگرفت و آن زن بیوه صاحب دختر جوانی بود که من با آن دختر دوست می شدم و عشقبازی میکردم و دست آخر هم با وی ازدواج میکردم از قضا روزی بر اثر یک تصادف به جای مادر، پدرش دار فانی را وداع گفت و پس از چندی مادرش با یک مرد سبیل کلفت ازدواج کرد ومرد گردن کلفت هر روز بعد از خلوت کردن با مادر و مرتب کردن اوضاع از پسرک التماس دعائی در گوشه و کنار سراغ از پسرک را می گرفت .... پسر که در بازار باربری می کرد قبلاً بالا و پائین می پریدو بشکن می زد و می گفت : اگه بشه چی میشه!! بازارین دیدند پسرک باربر در گوشه ای غمگین نشسته و دست روی دست می زند که : "چی بود و چی شد " حالا حکایت مردم ایران است که نزدیک به نیم قرن پیش پشت سرِ آخوند ها نماز می خواندند و طلب اسلام ناب ناب می کردند و اکنون چار قوه در پشت پرده با عمو اسماعیل و آب ریکا دارند پنچری مردم را به حول و قوه الهی می گیرند و دلار هی بالا می رود و باسن مردم پاره می شود زیرا حقوق بر اساس سکه رایج مملکت است و مجارج بر اساس عرف بین الممل .... " چی بود وُ چی شد " .... پسرک طهرانی کجائی که یادت بخیر !

محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ دوبیتی (طریقت) لبخند سپید برف وباران داری ☫ ۩۩۩

لبخند سپیدِبرف وُباران داری

پویایی گردشِ بهاران داری

گویاست که درجمالِ گلخندۀ باغ

در خاطره ات زِ یادِ یاران داری

آیت الکرسی برای برف در بهمن سلام

این دوبیتی را برای صرف در بهمن سلام

بارش رحمت هزار وُچارصد را پشت سر

میسراید این (طریقت)حرف در بهمن سلام