ای کشته ی فتاده به سحرای خیزران
گُـم کردمت میان غـــزل های بیکران !

خشکیده است طبعِ غزل ها بدون تو
گل کرده بود با تو غزل های دیگران ...

ساز وُ دُهل (افزایش حقوق) کارمندان +بازنشستگان (حقوق آخوند ها ودیگران بی نهایت

مسعود میرکاظمی رئیس سازمان برنامه و بودجه در حاشیه جلسه امروز (یکشنبه، 24 مهر) کمیسیون کمیسیون برنامه و بودجه، اظهار کرد: دولت لایحه‌ای برای ترمیم حقوق در ماه‌های باقیمانده سال ارائه کرده بود که مجلس شورای اسلامی تغییراتی در متن لایحه ایجاد کرد؛ در جلسه علنی امروز مجلس، تصویب شد که لایحه برای بررسی بیشتر به کمیسیون ارجاع و با مشارکت دولت نهایی شود.

وی با بیان اینکه افزایش حقوق، مشمول کارمندان دولت و بازنشستگان لشکری و کشوری می‌شود، افزود: جزئیات این لایحه در نشست امروز کمیسیون مورد بررسی قرار گرفت و درباره موارد اختلافی توافق شد.

رئیس سازمان برنامه و بودجه ادامه داد: تلاش شد که سقف بودجه رعایت شود، هر چند امروز مقداری از سقف بیشتر شد، اما دولت انعطاف نشان داد تا این موضوع حل و لایحه مذکور در صحن مطرح شود.

میرکاظمی درباره میزان افزایش حقوق، توضیح داد: حقوق شاغلان یک میلیون تومان و حقوق بازنشستگان نیز 900 هزار تومان‌ افزایش می‌یابد، برای عائله‌مندی 200 هزار تومان و برای هر فرزند 100 هزار تومان به حقوق اضافه خواهد شد، البته موضوعی تحت عنوان پرداخت بیشتر از 900 هزار تومان به بازنشستگان مطرح است که جمع‌بندی شد.

رئیس سازمان برنامه و بودجه درباره زمان اجرایی شدن افزایش حقوق کارمندان و بازنشستگان کشوری و لشکری، گفت: نظر این است از آنجا که مبلغ افزایش، بیشتر شده، از مهر ماه این موضوع اجرایی شود.

۩۩۩ ☫ای ماه محرم زجمال تو هویدا ☫ ۩۩۩

ای ماه محرم ز جمال تو هویدا

ای مظهر آزادگی از نسل توپیدا

ای جان جهان تشنه لب کربُبلا ها

ای لعل لبت آب بقا، رهبر و مولا

ای حُسن رخت آئینه ذات الهی

ای سرو قدِسایه فکن شاخه طوبی

ای عشق تو افکنده شرر در همه عالم

ای لطف تو باشد به سر خلق بهر جا

ای برتر از اندیشه و افکار خلایق

ای متصل غیب توئی اصل تولا

ای دین خدا از تو بسی یافته رونق

ای نور ولا گشته ز روی تو هویدا

هم شاهد و مشهود وشهید ابن شهیدی

سرور به شهیدان جهان والی و والا

جوشان به جهان خون تو تا روز قیامت

ثاراللهِ خوبان توئی روشن دلها

ای رهبر آزاده وآزادهء عالم

این نهضت آزادگی از نسل توپیدا

۩۩۩ ☫ خُلِدستان طریقت ☫ ۩۩۩

لیلا ترا بوسیدمت وقتی که چشمت خواب بود
وقتی که شعر اندیشهء زیبایی مهتاب بود

از لابلای دفترت، شعرم صدا میزد تو را
وقتی قلم از دوریت آماده و بی تاب بود!

انگار بوی زندگی پیچیده در کاشانه ام
ماهی سرخ عاشقی دربستر قلّاب بود!

گلهای یاس و نسترن از دیدنت بشکفته اند
نیلوفری زنبق ؛ گَلایل ، شقایق شاداب بود

کامل تو را بوسیدمت، من از میان قاب عکس
لیلی :لب شیرین تو، خوش مزه وُ نایاب بود

کامل (طریقت)انجمن شعر و شرابِ عاشقی

لیلا ردیف وُ قافیه پیوسته آبِ آب بود

دید مجنون را شبی لیلی به خواب
کاسه ای در دست خودرا خیس آب

گفت لیلی:چیست ای شیدای من؟
در جوابش گفت مجنون :وای من

ساغر اشک است اینکه آب نیست
شیشه ء جام است اما ناب نیست

آنکه می گویند این افسانه است

دسترنج هق هق جانانه است

سوختم در آتش بیداد تو

ریختم هر قطره اش با یاد تو

ابر بودم تشنه ی لیلا تبار

بس که باریدم تو را دریا کنار

صبر اگر روزی مرا افسون کند

لیلی ام را تشنه ی مجنون کند

سالک وابسته ی اومی شوم

در حریم قدسی اش مومی شوم

۩خــُلدستانطریقت( صفحه جدید ) ۩۩محمد مهدی طریقت ۩

۩۩ ☫ فردوسی :سخن (طریقت )وادی ایمن ☫ ۩۩۩

.... تمجید و بزرگداشت فردوسی ،در فرهنگ و ادبیات فارسی ، بزرگی ابوالقاسم فردوسی در طول تاریخ یادآوری شده . به چند مورد _ برای تکرار مجدد ، و بمنظور ادای احترام به فردوسی_ اشاره می کنم:
سعدی:
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت بر آن تربت پاک باد

میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است

انوری:
آفرین بر روان فردوسی
آن همایون نژاد فرخنده

او نه استاد بود و ما شاگرد
او خداوند بود و ما بنده

طریقت:نگار
اخترشیرین سخن فردوسی طوسی نگار

دفتر شعر و ادب، از زمره ی طوسی نگار

اول از بالای کرسی بر زمین آمد سخن
با(طریقت) فرش را در عرشه ی طوسی نگار

رهســپار وادیِ روزِ اَلســـتم در اَلست ،

ترک دین هرگز نباید کرد: ای آتش پرست

اینچنین دادی تمام هستی ات را با دو دست

سخت وُ سنگین می شود در وادی ایمن نشست

دهخدا که خود یکی از بزرگان فرهنگ‌فارسی است، در مورد فردوسی می گوید:
یکی از بزرگترین امتیازهای فردوسی ، ایمان به اصول اخلاقی، انسانی و متعالی است، فردوسی هرگز لفظ رکیک و سخن ناپسند در کتاب خود نیاورده ، اندرزهای گرانبهای او گاه با چنان بیان موثری سروده شده که خواننده نمی تواند خود را از تاثیر آن برکنار دارد.

۩۩۩☫من به در گفتم (طریقت) بشنود ☫۩۩۩

پیش از این ها حال دیگر داشتیم * هرچه می گفتند باور داشتیم

مابه شعری ساده عادت داشتیم * پیشه در گنج قناعت داشتیم

حاکمان زهر هلاهل خورده اند * مِهرورزان مُهر باطل خـورده اند

باز بحثِ آهنِ تفتیده است * برعقیل آن مرتضی خندیده است

کوازآن حرفی کزآهن مانده است*

شمع بیت المال روشن مانده است

با خودم گفتم تو شاعر نیستی * آگـــــه از سرّ جواهر نیستی

غرق دریای حکومت نیستی * شیعه وُ مولای اُمت نیستی

عین کفری ایستاده بر نماز * ابن مُلجم ها فراوانند باز

خواستم شعری بگویم دیر شد* واژه هایم طعمه ی تکفیر شد

قصه از نا گفته بسیار است باز * دردهـــا خروار خروار است باز

دستهارا باز در شبـهای سرد* ها کنید ای کودکان دوره گَرد

مژدگانی ای خیابان خواب ها *می رسد ته مانده ی بشقاب ها

سر به لاک خویش بردیم ای دقیق* نان به نرخ روز خوردیم ای دریغ

قصّه های خوب رفت از یادمان *بی خبر ماندیم از بنیادمان

صحبت از عدل و عدالت دربه در *شد سخنرانی جوابت دربه در

گفته ام من دردها را بارها * خسته ام من خسته از تکرارها

من به در گفتم (طریقت) بشنود * این شریعت را حقیقت بشنود

این غــزل با گُلِ رُخسـارِ تو درگیر شده
دل سرگشته بسی در غل و زنجیر شده

تو که رفتی به سلامت،من وُ آن سوی نِگَه
به هر آن سو که روم، روی تو تفسیر شده

گر چه نقض غرضی هست ولی می گویم
دلم اِنــگار به عشقت، هــدفِ تیر شده

بعد از آن واقعه هرروز، تو‌ را‌ می بینم
بین آئینه وُ من، حــادثه تکثــیر شده

قامتت عین قیامت شده، در باور من
اینچنین باور وُ احساس تو تدبیر شده

بعدِ هجران تو می سوزم وُ اشکم جاری
مرگ: این گونه به دیدار تو تعبیر شده

نو جوان بودی وُ بد باخته ام، در همه عمر
دل و دین رفت مرا ، مایه ی تخدیر شده

همگان، دل، ز من دلشده کندند جوان
شیخ صنعان به تو ترسابچه تکفیر شده

یا بیا دست از این چشم خطادیده بکش
یا بکش خطِ فراقی که چه تقدیر شده

جانِ بابا :دو جهان را خبری نیست مرا
فکرمادر همه جا سِحر تو تسخیر شده

خواب دیدم که تو با پای خودت آمده ای
گوئیا طالع ما ، بر سر تغییر شده

مهربانی کن و تعبیر خوش خوابم باش
قلب بشکسته ی ما شاهدِ تعمیر شده

قد و بالای تو ناز و همه گفتار تو نیک
گرچه جانم ز غم هجر تو دلگیر شده

شمع مجلس شدگان،چشمِ بد از باده به دور
جرعه ای باده بیاور که کمی دیر شده

چشم عالم به تماشای جهان،می ارزد
عالم از روی تو چون کاسه ی تنویر شده

انجمن را نشنود ذکر وُ نبیند آن نور
نور آن دیده به تشریف تو، تکثیر شده

یا بروم پیش رئیس یا برسان نگار را
تا که زِ یاد خود بَـرم محنت روزگار را

شمبه سِشَمبه می شود پاس دل صبور من
من که دخیل بسته ام دُمبه ی انتظار را

هیچ نداشتم توان هیچ نداشت در جهان
مهره ی پشتِ پیرِ زال طاقت این فشار را

تازه خیال کرده ام حامی بی کسان رئیس
از دلمان بدر کنی دلهره ی دلار را

غم شده بیضه های چپ ، راست نمانده راست خَم
گوشه کنار مملکت این همه افتخار را

۩محمد مهدی طریقت ↘️<<خطبه دوم

۩#خلدستان طریقت: ( شعرِ تکثیر :نزدیکتر )۩ محمد مهدی طریقت

مذاکرات رسیده‌است در وطن حوالیِ تن

دوباره شرط پس از شرط خشکسالیِ تن

مگر که خواب و خیالی توهماشـدم ورنه

که آب می‌خورد از کاسه‌یِ سفالیِ من؟

همیشه منـظرم از دور دیدنی‌تر بود

خود اعتراف کنم بوریاست قالیِ من

مرا مثال به چیزی که نیسـتم زده‌اند

خوشا به من؟ نه! خوشا بر منِ مثالیِ من

به هوش باش که در خویشتن گم‌ات نکند

هزار کوچه‌یِ این شـهرکِ خیـالیِ من

اگرچه بود و نبودم یکی‌ست،باز مباد

تو را عذاب دهد گاه جایِ خالیِ من

هوای بی تو پریدن نداشتم، آری

بهانه بود همیشه شکسته‌بالیِ من

تو هم سکوت مرا پاسخی نخواهی داشت

چه بی‌جواب سؤالی‌ست بی‌سؤالیِ من

۩۩۩☫اشعار:خلدستان(طریقت)دوبیتی (شاعر ) باور مکن

۩۩۩ ☫برآستان جانان☫ ۩۩۩

آب را گِل کرده اند....

مفسدانِ آسمان جُل، بازشاهی می کنند
آب را گِل کرده اند وُ صیدِ ماهی می کنند

پینه ی پیشانی آنان نشانِ سجده نیست
مُهرهای داغ .... حرفم را گواهی می کنند

دین فروشانی که با تزویر جولان می دهند
در خیال خود چرا احساسِ واهی می کنند؟

هر حرامی را حلال وُ هر حلالی را حرام
هر چه می خواهند در دین دلبخواهی می کنند

چیزی از ﺷﺮ و بدی دیگر به جا نگذاشتند
روﺳﭙﻴﺪانِ الهی ، روسیاهی می کنند

باز صد رحمت به شیطان، این شرارت پیشگان،
باز از ابلیس گاهی باج خواهی می کنند!

گرچه لبریز از گناهِ کرده وُ ناکرده اند
باز بر ما ادعای بی گناهی می کنند

*_________*

۩۩۩ ☫ای ماه محرم زجمال تو هویدا ☫ ۩۩۩

ای ماه محرم ز جمال تو هویدا

ای مظهر آزادگی از نسل توپیدا

ای جان جهان تشنه لب کربُبلا ها

ای لعل لبت آب بقا، رهبر و مولا

ای حُسن رخت آئینه ذات الهی

ای سرو قدِسایه فکن شاخه طوبی

ای عشق تو افکنده شرر در همه عالم

ای لطف تو باشد به سر خلق بهر جا

ای برتر از اندیشه و افکار خلایق

ای متصل غیب توئی اصل تولا

ای دین خدا از تو بسی یافته رونق

ای نور ولا گشته ز روی تو هویدا

هم شاهد و مشهود وشهید ابن شهیدی

سرور به شهیدان جهان والی و والا

جوشان به جهان خون تو تا روز قیامت

ثاراللهِ خوبان توئی روشن دلها

ای رهبر آزاده وآزادهء عالم

این نهضت آزادگی از نسل توپیدا

۩۩۩ ☫ خُلِدستان طریقت ☫ ۩۩۩

لیلا ترا بوسیدمت وقتی که چشمت خواب بود
وقتی که شعر اندیشهء زیبایی مهتاب بود

از لابلای دفترت، شعرم صدا میزد تو را
وقتی قلم از دوریت آماده و بی تاب بود!

انگار بوی زندگی پیچیده در کاشانه ام
ماهی سرخ عاشقی دربستر قلّاب بود!

گلهای یاس و نسترن از دیدنت بشکفته اند
نیلوفری زنبق ؛ گَلایل ، شقایق شاداب بود

کامل تو را بوسیدمت، من از میان قاب عکس
لیلی :لب شیرین تو، خوش مزه وُ نایاب بود

کامل (طریقت)انجمن شعر و شرابِ عاشقی

لیلا ردیف وُ قافیه پیوسته آبِ آب بود

۩۩۩ ☫ نمانده راه زیادی (طریقت ) از سفرم☫ ۩۩۩

برای شادی روحم کمی غزل گفتم
برای شادی ارواح ،راه حل گفتم
همیشه کام مرا تلخ می کند شیرین

به قدر شیشه ء فرهاد از، عسل گفتم
کمی به حال خودم می سرودم اشعاری

برای انجمنی شعر: لااقل، گفتم

کسی میان شما مبتذل نمی داند ؟

ضریب هوشِ شما را یکی مَثل ،گفتم
کجاست کوهکنی تا بخوانمش فرهاد

سخن سرائی اگر هست ، ازعمل گفتم
به زور آمده بودم، به اختیار جنون

ببر به آخر دنیا من از زُحل گفتم

نمانده راه زیادی، (طریقت) ازسفرم

پیاده می شوم اینجا، همین بغل گفتم

خــُلدستان طریقت( صفحه جدید)۩۩محمد مهدی طریقت۩

خــُلدستان طریقت(اشعار:مُحرم1448=خرداد 1405)۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩☫اشعار:خلدستان(طریقت)دوبیتی (شاعر ) از مداوا گذشته کارم ☫۩۩۩

گر،کرده گُـنه : گناه بردارمکن

۩۩۩ ☫ ماه محرم: تعزیه + نیزه ها + شمشیر ها ☫ ۩۩۩

ایکاش شبی تعزیه کوتاهتر آید
یا این که دلت با گِله گُمراهتر آید

یک عمر دویدی پِیِ من خستگی از راه
آهسته : نفس خسته شود، آهتر آید

پیوسته : سرم تا به دلم مهر تو افتاد
شایسته : اگر زلزله ناگاهتر آید

پنهان مکن از چشم بد ابروی هلالت
بایسته : به مهمانی تو، ماهتر آید

البتّه قرار است: که خاموش نباشم
الغصه غزل : دلبر وُ دلخواهتر آید

***

دشت بود وُ نیزه وُ شمشیر هایِ تعزیه
عشق اردو زد میانِ دست وُ پایِ تعزیه

هفت شهر عشق را گشتیم اما عاقبت
ماجرای عشق پیدا: لا بِـلایِ تعزیه

شد نصیب بند بند بی‌قراری ها: بیا
نینوایی را که با شور وُ نوایِ تعزیه

آبِ دریاهای عالم ، آبِ کشتیِ فرات!
نا خدای تشنگی را ناخدایِ تعزیه

این‌قدَر جولان مده در زندگانی"خضر"را
حضرتِ آبِ بقا : آبِ بقای‌ِ تعزیه

هیجده سر روی نیزه هیجده تن روی خاک
بعد از این باشد خدائی را جدایِ تعزیه

روز عاشورا ندا آمد تو را تنها حسین
در میان قوم اشقی الاشقیا"یِ تعزیه

ما نیآوردیم از مکه به این خاک غریب
آبروی کعبه را در کربلای‌ِ تعزیه

شعرِ شاعر راکه :"دیوانِ اَجل انگاشته "
از (طریقت ) شد رها بر نیزه هایِ تعزیه

✍️محمّدمهدی طریقت

۩۩۩ ☫ برآستان جانان (طریقت) جفا ☫ ۩۩۩

‍«در این سرای بیکسی کسی دم از وفا نزد»
بر این سفـیــر بینـوا کسی دم از صفا نزد

پرنـده ای شکسته ام شکسته بال آرزو
به بالهای خسته ام چـرا کسی دوا نزد ؟

نه آشناست دربرم نه آن غریبه ی غریب
به جز صدای خسته ام کسی مرا صدا نزد

من ازغریب وُ آشناچه زخم ها نخورده ام
بــه زخم های کهنه ام کسی دم از شفـا نزد؟

گلایه میکنم من از نوشته های سرنوشت
چرا گِره به فال من به جز غم و بلا نزد ؟

بگو کجا بیان کنم(طریقت) از جفای تـو ؟
به عشق من شبیه تو به غیرِ پشت پا نزد

خلاف این شعار ها نگفته ای صبورباش
دریغ وُ درد بـر دلم شماره جــز شما نزد

‏بوسه‌ای شاید بکاهد
از ملال‌انگیزی‌ام
قدر لب تر کردنی
محتاج ناپرهیزی‌ام..!
****

http://sorodehay-tarighat.blogfa.com/post/6652

شعر وُ غزلم چشم به راهش نگران بود

دلشوره ی ما بــود، دل آرام جهان بود

در اوّل هر انجمنی سقف فرو ریخت

هنگام بهــار آمد وُ هنگام خزان بود

پائیز به پژمُرد بهاران خزان شد

شیرازه ی این محفل ما زخم دهان بود

آنگاه همان زخم، همان کوره ی کودک،

شد قلّه ی یک کوه، مسیر جبلان بود

با ما که نمک گیر غزل بود چنین کرد

با خلق ندانیم چه ها کرد و چنان بود

ما حسرت دلتنگی و تنهایی عشقیم

روشن دل یعقوب ، زلیخا که جوان بود

لب را به تمنّای لبش بردم و نگرفت

گفتم بستان بوسه بده، نرخ گران بود

یک عمر به سودای لبش سوختم افسوس

روزی که لب آورد ببوسم رمضان بود

یک نسخهء حافظ ، دو سه تا عطر،مشخص

تشخیص من از دلخوشی ام یک چمدان بود

ما هر چه سرودیم(طریقت) به غزل گفت :

البته همان وای به حال دگران بود

______________

انگار می‌خواهی که من دیوانه باشم
دیوانه ای : دنبالِ یک فــرزانه باشم

با عطر عشقت خوب کن حال سرشتم
تا با شـرشتــم در پِیِ جـــانـانه باشم

امشب دلم عاشق تر از عشق زلیخاست
یوسف شدی شیرین تر پروانه باشم

با اشک عشقت خوب کن حال فریبا
با شعر باید جانب میـــخانانه باشم

شاعر شدم عاشق تر از مجنون و لیلاست
شیدا شدم تا کی پِـیِ افسانه باشم

ای نازنین! آوارگی بسیار سخت است
ایکاش بُگذاری برایت خانه باشم

شاعر شدن سخت است جانانِ(طریقت)
ای کاش بگذاری درین کاشانه باشم

_________________________________
۩خــُلدستان طریقت۩ sorodehay-tarighat.blogfa.com ۩️✍محمّدمهدی طریقت

۩۩۩☫من به در گفتم (طریقت)سبک سیر بهارست بهار ☫۩۩۩

شعر شاعر همگی گشته سبکسیرِ بهارست بهار
دل سرگشته ی من در غل و زنجیر بهارست بهار

رفتگان رفته سلامت، به همان نیم نِگاه
به هر آن سو که روم، روی تو تصویر بهارست بهار

این چه نقض غرضی هست که می خواهمتان
قلبم انگار به عشقت، هدف تیر بهارست بهار

بعد از آن روز، جهان‌ را‌ در همه جا می بینم
بین آئینه و من، نقش تو تکثیر بهارست بهار

از گِل نقشِ جهان ، قلب مرا ساخته اند
اینچنین در دلم، احساس به تدبیر بهارست بهار

هم ز هجران چه می سوزم و همچون نظری
مرگم این گونه به دیدار تو تعبیر بهارست بهار

آن چنان دل به جهان باخته ام، در دو جهان
دل و دین دادم و سر، بر سر تخدیر بهارست بهار

همگان ، دل، ز من دلشده کندند که چون
شیخ سعدی که به ترسابچه تکفیر بهارست بهار

حافظا: دست زِ این چشم خطادیده بکش
یا بکش خط جدائی که چو تقدیر بهارست بهار

اَنجمن نیست تو چند؟ خبر نیست مرا ؟
یا که دیوانه ای وُ سِحر تو تسخیر بهارست بهار

خواب دیدم که جهاندار خودت آمده ای
گوئیا طالع وِ، تفسر به تغییر بهارست بهار

مهربانی کن وُ تعبیر خوش خواب مقام
قلب بشکسته که با دست تو تعمیر بهارست بهار

قد و بالای جهان ناز وُ جهانـــگیرِ تو نیک
گرچه جانم ز غم هجر تو دلگیر بهارست بهار

نور مجلس شده ای، چشمِ بد، از چشمت دور
جرعه ای باده بیاور که کمی دیر بهارست بهار

چشم انسان به تماشای جهانِ دگرست
عالم از روی تو چون شاهدِ تنویر بهارست بهار

بعد ما می شود: این عالم ایامِ بهــــارآن تــکرار
این (طریقت) شده تکرار که، تکثیربهارست بهار

خــُلدستان طریقت(اصول نگار +فروع کنار )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩☫من به در گفتم (طریقت) بشنود ☫۩۩۩

پیش از این ها حال دیگر داشتیم * هرچه می گفتند باور داشتیم

مابه شعری ساده عادت داشتیم * پیشه در گنج قناعت داشتیم

حاکمان زهر هلاهل خورده اند * مِهرورزان مُهر باطل خـورده اند

باز بحثِ آهنِ تفتیده است * برعقیل آن مرتضی خندیده است

کوازآن حرفی کزآهن مانده است*

شمع بیت المال روشن مانده است

با خودم گفتم تو شاعر نیستی * آگـــــه از سرّ جواهر نیستی

غرق دریای حکومت نیستی * شیعه وُ مولای اُمت نیستی

عین کفری ایستاده بر نماز * ابن مُلجم ها فراوانند باز

خواستم شعری بگویم دیر شد* واژه هایم طعمه ی تکفیر شد

قصه از نا گفته بسیار است باز * دردهـــا خروار خروار است باز

دستهارا باز در شبـهای سرد* ها کنید ای کودکان دوره گَرد

مژدگانی ای خیابان خواب ها *می رسد ته مانده ی بشقاب ها

سر به لاک خویش بردیم ای دقیق* نان به نرخ روز خوردیم ای دریغ

قصّه های خوب رفت از یادمان *بی خبر ماندیم از بنیادمان

صحبت از عدل و عدالت دربه در *شد سخنرانی جوابت دربه در

گفته ام من دردها را بارها * خسته ام من خسته از تکرارها

من به در گفتم (طریقت) بشنود * این شریعت را حقیقت بشنود

این غــزل با گُلِ رُخسـارِ تو درگیر شده
دل سرگشته بسی در غل و زنجیر شده

تو که رفتی به سلامت،من وُ آن سوی نِگَه
به هر آن سو که روم، روی تو تفسیر شده

گر چه نقض غرضی هست ولی می گویم
دلم اِنــگار به عشقت، هــدفِ تیر شده

بعد از آن واقعه هرروز، تو‌ را‌ می بینم
بین آئینه وُ من، حــادثه تکثــیر شده

قامتت عین قیامت شده، در باور من
اینچنین باور وُ احساس تو تدبیر شده

بعدِ هجران تو می سوزم وُ اشکم جاری
مرگ: این گونه به دیدار تو تعبیر شده

نو جوان بودی وُ بد باخته ام، در همه عمر
دل و دین رفت مرا ، مایه ی تخدیر شده

همگان، دل، ز من دلشده کندند جوان
شیخ صنعان به تو ترسابچه تکفیر شده

یا بیا دست از این چشم خطادیده بکش
یا بکش خطِ فراقی که چه تقدیر شده

جانِ بابا :دو جهان را خبری نیست مرا
فکرمادر همه جا سِحر تو تسخیر شده

خواب دیدم که تو با پای خودت آمده ای
گوئیا طالع ما ، بر سر تغییر شده

مهربانی کن و تعبیر خوش خوابم باش
قلب بشکسته ی ما شاهدِ تعمیر شده

قد و بالای تو ناز و همه گفتار تو نیک
گرچه جانم ز غم هجر تو دلگیر شده

شمع مجلس شدگان،چشمِ بد از باده به دور
جرعه ای باده بیاور که کمی دیر شده

چشم عالم به تماشای جهان،می ارزد
عالم از روی تو چون کاسه ی تنویر شده

انجمن را نشنود ذکر وُ نبیند آن نور
نور آن دیده به تشریف تو، تکثیر شده

یا بروم پیش رئیس یا برسان نگار را
تا که زِ یاد خود بَـرم محنت روزگار را

شمبه سِشَمبه می شود پاس دل صبور من
من که دخیل بسته ام دُمبه ی انتظار را

هیچ نداشتم توان هیچ نداشت در جهان
مهره ی پشتِ پیرِ زال طاقت این فشار را

تازه خیال کرده ام حامی بی کسان رئیس
از دلمان بدر کنی دلهره ی دلار را

غم شده بیضه های چپ ، راست نمانده راست خَم
گوشه کنار مملکت این همه افتخار را

۩محمد مهدی طریقت ↘️<<خطبه دوم

۩#خلدستان طریقت: ( شعرِ تکثیر :نزدیکتر )۩ محمد مهدی طریقت

۩۩۩ ☫هم دوغ =>هم چوغ : حکایات حکیمانه ☫۩۩۩

...می گویند در زمان ناصرالدین شاه، روزی امیرکبیر که از حیف و میل سفره های خوراکِ درباری به تنگ آمده بود، به شاه پیشنهاد کرد که برای یک روز آنچه رعیت می خورند را میل فرمایند.
شاه پرسید که: مگر رعیت ما چه میل می کنند !؟
امیر گفت : ماست و خیار...
شاه سر آشپزباشی‌ را صدا زد و فرمان داد برای ناهار فردا ماست و خیار درست کند...

سر آشپزباشی‌ به تدارکات چی دستور تهیه مواد زیر را داد:
1) ماست پر چرب اعلا 6 من ...
2) خیار نازک و قلمی ورامین 2 من ...
3) گردوی مغز سفید بانه 1 کیلو ...
4) پیاز اعلای همدان 1 من ...
5) کشمش اعلا و مویزِ شاهانی بدون هسته 1 کیلو ...
6) نان مرغوب مغز دار خاش خاش دارِ دو آتیشه 3 من ...
7) نعنای باغی اعلا و سبزی‌های بهاری 1 کیلو! ...
8) و ...بخوری دوغه نخوری چوغه

خلاصه مطلب این که ناصر الدین شاه قبله عالم صاحب قران بعد از این که یک شکم سیر ماست و خیار تناوول کردند، فرمان به یک کاسهِ اضافه داد و در حالی‌ که ترید می فرمودند، برگشت و به امیرکبیر گفت:

� پدر سوخته ها ، رعایای ما چه غذاها می خورند و ما بی‌ خبر بودیم ! هر کس نارضایتی کرد و کفرانِ نعمت، به چوب و فلک ببندینش�!

چه داستان آشنایی...!بخوری دوغه نخوری چوغه

حاصل تحریم ها در پیش رو "هم دوغ وُ چوق "
ساحل شمشیرهای رُو به رو" هم دوغ وُ چوق "

ازپلِ تاریک وُ تیز وُ نازکی در پیش رو هرکس گذشت
می شود خندان ولیکن از دو سو "هم دوغ وُ چوق "

تنگنای محشَر کبراست اینک در جــهــان
می شود دعوا سر هر گفتگو" هم دوغ وُ چوق "

من اگر کوتاه می سازم ،صراط این غزل -
گردن آنکس که دارد آبرو، "هم دوغ وُ چوق "

کاش "مردان شهادت " را کنم، پیدا ولی -
درشریعت قله های جستجو ، "هم دوغ وُ چوق" !

از رگ گردن (طریقت):جنگ و دعوا می شود نزدیکتر
تیزیِ شمشیر می بُرد چو مو ،" هم دوغ وُ چوق"!

خــُلدستان طریقت(اصول دین فروع آن )۩محمد مهدی طریقت ↘️<<خطبه دوم

« پدر سوخته ها ، رعایای ما چه غذاها می خورند و ما بی‌ خبر بودیم ! هر کس نارضایتی کرد و کفرانِ نعمت، به چوب و فلک ببندینش»!

چه داستان آشنایی...!بخوری دوغه نخوری چوغه

حاصل تحریم ها در پیش رو "هم دوغ وُ چوق "
ساحل شمشیرهای رُو به رو" هم دوغ وُ چوق "

ازپلِ تاریک وُ تیز وُ نازکی در پیش رو هرکس گذشت
می شود خندان ولیکن از دو سو "هم دوغ وُ چوق "

تنگنای محشَر کبراست اینک در جــهــان
می شود دعوا سر هر گفتگو" هم دوغ وُ چوق "

من اگر کوتاه می سازم ،صراط این غزل -
گردن آنکس که دارد آبرو، "هم دوغ وُ چوق "

کاش "مردان شهادت " را کنم، پیدا ولی -
درشریعت قله های جستجو ، "هم دوغ وُ چوق" !

از رگ گردن (طریقت):جنگ و دعوا می شود نزدیکتر
تیزیِ شمشیر می بُرد چو مو ،" هم دوغ وُ چوق"!

خــُلدستان طریقت(اصول دین +فروع آن )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫:برآستان جانان (طریقت )حکایات حکیمانه☫ ۩۩۩

جاده ی انسانیت در پیش رو باریکتر
مَـعبر شمشیرتیز وُ روبــــرو باریکتر

ازپلِ تاریک وُ تیز وُ نازکی هر کس گذشت
می شود خندان ولیکن از دو سو باریکتر

تنگنای محشَر کبراست اینک پیش رو
می شود هر دَم مسیر گفتگو باریکتر

من اگر کوتاه می سازم ،صراط شعر را -
گردن آن کس که دارد آبرو، باریکتر

کاش مردان حقیقت را کنم، پیدا ولی -
درشریعت قله های جستجو باریکتر!

از رگ گردن (طریقت) می شود نزدیکتر
تیزیِ شمشیر دارد پُل زِ مو باریکتر!

ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ

به گزارش همشهری آنلاین، سردار میریان در برنامه زنده تلویزیونی صبح بخیر ایران گفت: زمان جنگ کدام فرمانده جنگ، خانواده‌اش پیش صدام زندگی می‌کرد؛ امروز نزدیک ۴ هزار فرزند برخی از مسئولان در آمریکا و اروپا و کانادا زندگی می‌کنند. کسانی که از بچگی در خارج دارند تربیت می شوند، هیچ مسئولیتی در آینده کشور نباید بگیرند.

۩۩۩ ☫:برآستان جانان (سعدی)حکایات حکیمانه☫ ۩۩۩

۩#خلدستان طریقت: ( شعرِ تر :نزدیکتر )۩ محمد مهدی طریقت

یار گرفته‌ام بسی چون تو ندیده‌ام کسی

شمع چنین نیامده‌ ست از در هیچ مجلسی

عادت بخت من نبود آن که تو یادم آوری

نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی

صحبت از این شریفتر صورت از این لطیفتر

دامن از این نظیفتر وصف تو چون کند کسی

خادمه سرای را گو در حجره بند کن

تا به سر حضور ما ره نبرد موسوسی

روز وصال دوستان دل نرود به بوستان

یا به گلی نگه کند یا به جمال نرگسی

گر بکشی کجا روم تن به قضا نهاده‌ام

سنگ جفای دوستان درد نمی‌کند بسی

قصه به هر که می‌برم فایده‌ای نمی‌دهد

مشکل درد عشق را حل نکند مهندسی

این همه خار می‌خورد سعدی و بار می‌برد

جای دگر نمی‌رود هر که گرفت مونسی

۩۩۩ ☫:ماتم در (ایران) حکایات حکیمانه☫ ۩۩۩

http://sorodehay-tarighat.blogfa.com/post/3420

پیوسته دلم ز جور اینان، ریش است
وین جور و جفابه خلق،بیش از بیش است
بیگانه به (ایــران ) ، ندارد کاری
خویش از چه پیِ شکست این درویش است.

روزنامه اعتماد نوشت:

🔹امروز مسوولان رده بالای مدیریت کشور، ریشه مشکلات اقتصادی کشور را در تحریم‌ها و عدم احیای برجام می‌دانند، در حالی که در گذشته همین چهره‌ها اعلام می‌کردند که ارتباطی میان برجام و مشکلات اقتصادی وجود ندارد.
🔹بر اساس اعلام کارشناسان تنها در حوزه صادرات نفت به اروپا،ایران می‌توانست روزانه بین ۵۵٠ تا ۶٠٠ هزار بشکه صادرات نفتی داشته باشد.این عدد در هر ماه درآمدی حول و حوش ١/۵میلیارد دلار را برای کشور به همراه می‌آورد. اگر این عدد را ضرب در ٩ ماه تاخیر در مذاکرات کنیم به ١۵ میلیارد دلار می‌رسیم که رقم قابل توجهی است.
🔹تاخیر در جذب سرمایه‌های خارجی، تداوم مشکلات کشور در نقل و انتقالات بانکی، معضل صادرات به کشورهای همسایه، افزایش انتظارات تورمی، کمبود و گرانی ارز و... بخشی از تبعات اقتصادی زیان‌باری است که به دلیل تاخیر در مذاکرات ایجاد شده است.

ایران شبی گذشت که پا بر سحر گذاشت
تیغی که زخم فتنه بر این فرق سر گذاشت
در روزگار قصه ی ایــران چنین نوشت
این نقشه را گذاشت و رویش تبر گذاشت
وقتی صــــبا ز خلـــوت ایران می گذشت
زین عاشقــانِ کـــوفه مرا بی خبر گذاشت
رفت وُ به بی قـــراری مــــرغابیان راه
جز سوگ تلخ عشق دو تا چشم تر گذاشت
از طرح جنگ که طره ز شمشیر خون شکافت
بر دوش اختــلاس چــه شق القمر گذاشت
جانِ جوان وُ روضه جانکاه سر دهیم
کین زهر جان گداز بر ایران اثر گذاشت
با آن مــعاویه ها چون سفیر ظــلم
گویا: عراق وُ عرب شوریده سر گذاشت..

بلندبالای من ایران
چی به روزم آورده ای؟
که میان لب ها و نگاهت
دو دو می زنم هر بار
زمانی که بزم نظم گرفته ام
دنبال بی نظمی می گردم
"و میان دو واژه ی "ایرانِ من" و " نام تو
به لکنت می افتم مدام صدات می کنم:ایرانِ قشنگم!
غزل نمی بافم:سبز،سفیدو قرمز !

با من چه کرده ای؟نماد ایران
که آسمان شب های من
با چشم های تو روشن می شودو هزاران پولک خورشید

می بارد بر جهانِ سینه ام

در این سیاهی شب.

۩خــُلدستان طریقت( صفحه جدید )۩محمد مهدی طریقت ۩

سی ویژگی جهان سومی ها

۱-اول عصبانی می­شوند، بعد شاید فکر کنند
۲-سئوال کردن را افت شخصیتی می­شمارند
۳-موفقیت را در پول زیاد خلاصه می­کنند
۴-خیلی تلاش می­کنند خود را اثبات کنند
۵-مخاطبان خود را دست کم می­گیرند
۶-در تنظیم اولویت­ها، بسیار سرگردانند
۷-خیلی به هرم مازلو، اعتقادی ندارند
۸-تغییر و شکست را یکی می­دانند!
۹-از اینکه از زحمات افراد تقدیر کنند پرهیز می­کنند
۱۰-از ناهماهنگی با یکدیگر لذت می­برند
۱۱-کنترل دیگران را ارزش می­شمارند
۱۲-علاقه شدیدی به دخالت در مسایل دیگران دارند
۱۳-در مورد طبع بشر بسیار کم می­دانند
۱۴-به ندرت ناخودآگاه خود را خانه تکانی می­کنند
۱۵-قابل اتکاء نیستند و با آگاهی این کار را می­کنند
۱۶-زیستن در تناقضات را زرنگی قلمداد می­کنند
۱۷-برای تحقق کارآمدی، کارها را به صد قسمت تقسیم نمی­کنند
۱۸-با بی احترامی به دانشمندان خود، آنها را به مهاجرت سوق می­دهند
۱۹-آموزش ندیده ­اند کارها را برای درازمدت انجام دهند
۲۰-گرفتار چند غریزه هستند
۲۱-در استفاده از واژه ­ها، بسیار کم دقت می­کنند
۲۲-برنامه ­ریزی و تخیلات برای آنها مساوی هستند
۲۳-تمایل شدید به یکسان­ سازی انسانها دارند
۲۴-بارها اشتباهات قبلی را تکرار می­کنند
۲۵-تعداد اشتباهاتشان بسیار بالاست
۲۶-پس از اینکه بلند شدند، صندلی را جای خود نمی­گذارند
۲۷-در شهرهایشان هنوز آداب مدنی بسیار ضعیف هستند
۲۸-خودنمایی را با اعتماد به نفس اشتباه می­گیرند
۲۹-از خودشان بیش از اندازه راضی هستند
۳۰-و بنابراین عقب می مانند و رشد نمی­کنند.

✍️ دکتر محمود سریع القلم

http://sorodehay-tarighat.blogfa.com/post/3420ایران

ادامه مطلب↘

از نسیمِ سحری، قاصدِ پیغام رسید
آتشِ سردِ دلم نیلبک آرام رسید

لبِ خاموشِ مرا اَنجمنِ یار نکو‌ست
نوبتِ تهنیَّـت وُ آیـــه ی الهام رسید

سوره‌ای از تبِ عشق است:روایت به غزل
روز آدینه شد: از آینه‌ات کام رسید

میرغضب گریه کند بر سرِ ویرانه‌ی من
از نگاهِ اَدبیات در این خانه سرانجام رسید

من اگر گم شده‌ام در شبِ شعری ‌فردا
غزلِ اهلِ (طریقت) وسط شام رسید

اسلامِ ناب محمدی(ص)، بویژه مذهب شیعه (اثنی العشری) در ایران، به نقطه‌ٔ اوجِ کور وبی‌بازگشت خود رسیده است؛ نقطه‌ای که در آن دیگر نمی‌تواند نقش گذشته‌اش رادرذهن و زندگی مردم ایفا کند.

فواره چو برخاست زهی سرنگون شود

این پدیده نه حاصل نفرت کور، بلکه نتیجهٔ تجربه و آگاهی تدریجی مردمی است که میان ایمان و نادانی، با حقیقت وُ تزویر، مرزی روشن کشیده است. راستی کن که راستی بینی از کجی جز کجی نمی آید ...
تقریباً نزدیک به نیم قرن گذشته، مردم ایران دین را نه درکتاب، درحکومت تجربه کرده اند دیدند، وآنچه دیدند،نه نورایمان، بلکه سایهٔ قدرت بود. زیرا هنگامی که دین به ابزار حکومت تبدیل می‌شود، اخلاق می‌میرد و ایمان جای خود رابه ریا می‌سپارد.

روحانیونی که روزی درنقش مفسران خدا ظاهر می‌شدند،اکنون به عبارتی (نیم بندِ انگشتی تا خدا شدن فاصله دارند) امروز در نگاه مردم، مدیران شرکتی انتفاعی‌شده که سرمایه‌اش ترس و سودش جهل است.
در جامعه‌ای که نسل جوان با علم، منطق و ارتباط جهانی پرورش یافته، آموزه‌های قرون وسطایی دیگر جایی ندارد.
نسل‌های تازه نمی‌پذیرند که سرنوشت زن، آزادی انسان یا اندیشهٔ فردی در گروِ تفسیر مردی عمامه‌به‌سر باشد.

اندیشهٔ مدرن درهای تازه‌ای به روی عقل گشوده و انسان دریافته‌است که اخلاق می‌تواندبی‌نیاز از مذهب، و ایمان می‌تواند بی‌واسطهٔ روحانیت وجود داشته باشد. ایرانیان امروزه میان خرافه و خرد، راه دوم را برگزیده اند.

...تجربهٔ حکومتِ جمهوری اسلامی به‌ روشنی نشان داد که حکومت دینی نه تنها به رستگاری نمی‌انجامد، بلکه سرچشمهٔ تباهی، فقر، تبعیض و دروغ است.

کسانی که به امید عدالت مذهبی انقلاب کردند، اکنون در آینهٔ واقعیت، فاجعهٔ حاکمیت دینی را با چشمان خود می‌بینند و با وجود خود مز‌مزه می‌کنند.
اما سرنوشت دین در این عرصه ، نابودی مطلق نیست، زیرا انسان باقی است، و انسان همواره دین را چون سایه‌ای از معنا و باور با خود یدک می‌کشد. دین و آئین نه تنها در ایران بلکه در دنیا ، اگر بماند، نه به‌صورت قدرت، بلکه به‌شکل احساسی درونی و معنایی شخصی در دل باورمندان خواهد زیست.
آنچه امروز در حال مرگ است، اسلامِ حکومتی و تشیعِ فقهی است، نه نیاز انسان به معنا و عدالت.

بدون شک و ‌تردید، دین اسلام و مذهب شیعه در ایرانِ آینده، همچون دیگر ادیان، به یکی از عناصر فرهنگی و تاریخی این سرزمین بدل خواهند شد؛ بی‌قدرت، بی‌خطر، و شاید برای باورمندانش ارزشمندتر از گذشته؛ زیراازسلطهٔ روحانیت رهاخواهدشد.
ایرانیِ امروز در حال گذار از دینِ ترس به سوی ایمانِ خردمندانه، ازتقلید به فهم، وازجبربه اختیار است.

آیندهٔ دین درایران و دنیا ، آیندهٔ بازگشت به انسان و انسانیت است، بازگشت به معنویتی که در شعر حافظ و حکمت زرتشت جاری است؛ نه درفتوای مجتهد.
جامعهٔ ایران در مسیر بلوغ فکری است؛ دینی که تادیروز حاکم بر وجدان‌ها بود به‌زودی به بخشی از حافظهٔ تاریخی ملت بدل خواهد شد.

در این گذار، نه ایمان نابود می‌شود ونه خدا، آنچه می‌میرد، تنها دروغی است که به نام خدا فروخته شد.

آیندهٔ اسلام و تشیع در ایران، آیندهٔ پایانِ تسلط و آغازِ پالایش است. مردم دیگر در پیِ خدایی نیستند که حکومت کند؛ بلکه در جست وجوی خدایی‌هسـتند که در وجدانشان آرامش و در رفتارشان احترام ودر گفتارشان نیکی کردار و پتدار نیک جایگزین کند ، و از آن مرکزآرامش، همراه با احترام نیکی،(گفتار، پندار و رفتار ادر گردد خرد و آزادی زاده شود.

خــُلدستان طریقت(اصول دین +فروع آن )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩☫(ارائه مطلب (اصول ،فروع =دین ☫۩۩

در خــواب فرو رفتــه وُ در بیداری
بی دین شده ام ز فرط این دینداری

معکوس شده :عدالت اخباری
وادار :به ... بی‌حجابی اجباری

...مشروح : حکومت اسلامی از صدر اسلام و ازدواج پیامبر با خدیجه (همسر ثروتمند ) نبی اسلام تا حکومت (جمهوری اسلامی ) که ایران از مجموعه سپاه پاسداران حذف و به روایتی سپاه پاسداران جهانی و بین المللی محسوب می شود . در تعبیر و تفسیر اجمالاً در ادامه مطلب به آن پرداخته خواهد شد. اصول دین و محکمات قرآن در همه جانبه بودن احکام اسلامی برای(عدالت اجتماعی) جامعه ثبات و ترویج پیدا خواهد کرد ،نه تنها اقتدار کذائی کار آمد نخواهد بود بلکه،هنگامی که به تعبیر رهبران یکی از اصول و محکمات قانون اسلامی سفت و محکم اجرا گردد و دیگری نادیده و از آن چشم پوشی شود همین خواهد شد که رعایت عدالت در جامعه از نظر حقوق بگیران زیر نظر دولت مغفول (چشم پوشی شده)زیرا هزینه سنگین به تعبیر دولت و حاکمان (اقتصاد مقاومتی )دارد . ولیکن رعایت حجاب آن هم نه برای همه جامعه بلکه برای معدود افراد ودرمحدوده مکان و زمان قانون برای حجاب قابل اجرا لیکن برای رعایت عدالت اجتماعی (دهک های کذائی) بین حقوق بگبران از کارگر ،معلم ، کارمند،کسبه ،تجار عوامل دولتی ، روحانیون ،قانون گزاران ،مجریان قانون ،ائمه جمعه و جماعات ،پاسداران ، بیت روحانیون ، نمایندگان مجلس ، نمایندگان شورای مصلحت نظام ، ماموران وابسته به دولت + جوانان بیکار ، دختران وپسران با مدرک تحصیلی دانشگاهی بیکار وغیره از جمله عواملی هستند که عنوان مطلب :یعنی اصول دین و فروع دین را متزلزل کرده و عدم قانون به وضوح حکومت اسلامی را در برابر پاسخگو بودن به(#اختلاس =#حجاب)@ در مقابل حقوق دهک های کذائی به چالش می کشد و صاحبان رساله و توضیح المسائل اسلامی در این باره بهترین کار یعنی سکوت را پیشه خود ساخته و یا عدم برقراری اصول و فروع دین را در حیطه عوامل اجرائی خود نمی دانند و در این موضوع نا کارآمدی خود را به وضوح اعلام نموده اند . به همین دلیل در ادامه مطلب آشکار می شود، اصول دین زیر پا گذاشته شده به خاطر عدم رعایت عدالت اجتماعی که شعار های بعداز شروع انقلاب به فراموشی سپرده شده و توجیهات و توضیحات نا معقول نظم جامعه و استقرار نیروهای کذائی برقرار کننده امنیت خود نشان از ضد امنیت آنان را با صدای بلند به جهانیان اعلام می کند که ناتوانی وفشار کذائی روز به انفجار و شکست قدرت پوشالی خواهد انجامید .

یک شغالی رفت اندر خُم رنگ

پس درآن خُم کردیک لَختی درنگ

چون بر آمد پوستش رنگین شده

این منم طاووس علیین شده

تجربه نشان داده تاریخ مصرف شعار ها به سر رسیده و جامعه امروز گول شعار های دروغین را نخواهند خورد . پس اصول دین هنگامی در عرصه جامعه اجرا خواهد شد که فروع دین به مصلحت کنار گذاشته نشود . حکومت وقتی اسلامی می شود که رهبران و عوامل آن مقید به رعایت اصول و فروع در ظاهر و باطن خود باشند .

خــُلدستان طریقت(اصول دین +فروع آن )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩☫من به در گفتم (طریقت) بشنود ☫۩۩۩

پیش از این ها حال دیگر داشتیم * هرچه می گفتند باور داشتیم

مابه شعری ساده عادت داشتیم * پیشه در گنج قناعت داشتیم

حاکمان زهر هلاهل خورده اند * مِهرورزان مُهر باطل خـورده اند

باز بحثِ آهنِ تفتیده است * برعقیل آن مرتضی خندیده است

کوازآن حرفی کزآهن مانده است*

شمع بیت المال روشن مانده است

با خودم گفتم تو شاعر نیستی * آگـــــه از سرّ جواهر نیستی

غرق دریای حکومت نیستی * شیعه وُ مولای اُمت نیستی

عین کفری ایستاده بر نماز * ابن مُلجم ها فراوانند باز

خواستم شعری بگویم دیر شد* واژه هایم طعمه ی تکفیر شد

قصه از نا گفته بسیار است باز * دردهـــا خروار خروار است باز

دستهارا باز در شبـهای سرد* ها کنید ای کودکان دوره گَرد

مژدگانی ای خیابان خواب ها *می رسد ته مانده ی بشقاب ها

سر به لاک خویش بردیم ای دقیق* نان به نرخ روز خوردیم ای دریغ

قصّه های خوب رفت از یادمان *بی خبر ماندیم از بنیادمان

صحبت از عدل و عدالت دربه در *شد سخنرانی جوابت دربه در

گفته ام من دردها را بارها * خسته ام من خسته از تکرارها

من به در گفتم (طریقت) بشنود * این شریعت را حقیقت بشنود

انجمن داد دمی رخصت پرواز غزل
تا به سوی تو پرم، بال و پری باز غزل
یاد آن روز که از همت بیدار جنون
زین قفس تا سر کویت پر آغاز غزل
دیگر اکنون چه کنم زمزمه در پرده عشق
دور از آن مرغ بهشتی که هم آوازغزل
همچو طوطی به قفس با که سخن ساز کنم
دور از آن آینه رخسار که همرازم غزل
خواستم عشق تو پنهان کنم اِنگار گذاشت
انجمن اشک زبان بسته به غمازغزل
رفتی و بی تو ندارد غزلم گرمی و شور
با(طریقت) مدد طبع سخن سازغزل

ترانه می‌رسد از راه، نغمه‌خوانِ بهشت
کـرانه از هیجـانِ ای مُـسافرانِ بهشت

تمام پنجره ها ، بازِ باز می باشد
شبانه آمده انگار از آسمانِ بهشت

برای اَنجمنِ شعر جاده بی تاب است ؛
دو تا چراغ، دو تا چشمِ مهربانِ بهشت

تمام مردم این شهر شعر می‌گویند :
همیشه داشته لبخند بر جهانِ بهشت

غروب می کند وُ ، پلک می زند بر هم
بخواب میرود از هشتمین دهانِ بهشت

برای خاطر اَعظم به، اشک می آورد
حکایتی که گمان می رود تکانِ بهشت -

که پیر می‌شود آدم به روزگار عجیب
مسافری که لب جاده‌ست، بعد از آن بهشت

سپیده طالع (خورشید) می شود، خنکآ
روانه می‌شود از پیله ها روانِ بهشت

چراغ های خطر را ندید ،برما بست
مرا تورا همه را ،درّه ناگهانِ بهشت

تمامِ شعر (طریقت ) هجایِ متروکِ،
شده‌ست خانه برای پرندگانِ بهشت

۩#خــُلدستان طریقت ( #قصاید +غزل )۩# محمد مهدی طریقت

خــُلدستان طریقت(حکایت :بهشت )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫ برآستان جانان (طریقت)+غزل +حکایت : سنگ زیرین آسیاب ☫ ۩۩۩

حکایت :آسیاب وُ سنگ زیرین
روایت می کنم البته شیرین

زمان: بی مهری دولت وفاق است
بدین خو کرده ام از عهد دیرین

اگر زهر دو عالم کامکارست
بود این شهد نسرین شهد نوشین

کنارت گر غم دنیا بکامست
نمی گردد دلم غمگین وُ سنگین

چو دل بستم به ابروی کمانت
هلالی گشته ام زین بار غمگین

جهان دروازه بان بسیار دارد
پسین روزن گشا : دروازه پیشین

مرا با شهد تو رازی نهان است
نمی داند کسی اسرار شیرین

جهان حیران: سُهیلا مات وُ مبهوت
منم مجنون وُ لیلا هست تنوین

شبی با آن نکیسا :گفتگو بود
چلیپا در کلیسا : مذهب وُ دین

کنیسا وُ کلیسا : شهرآشوب
حموم وُ مسچد وُ خمخانه آیین

بیا در خلوت یارانِ بی غش
بزن جامی به شوق چین وُ وآچین

نباشد نکته ای ازین فزون تر
که انسان آمد از بالا به پایین

به حوآ گفته شد این نکنه آن روز
جوابِ سیب وُ انگورست : تمکین

ز هر سوی افق در انتظارم
که بر گردی به سوی رسم دیرین

زمان: چربست وُ درمان بردباری
صوابِ بردباری هست شیرین

تو ای رعناترین نقشِ جهانــی
مکن هرگز درنگ هستی نگارین

بیابان در خیابان فر عشق است
ز شیراز وُ سپاهان رو به قزوین

بساط دلربایی دلگشائست
به ابروی خم وُ دامان پر چین

درین سودای پُـــر وَهم وُ معلق
یکی خون می خرد وان دیگری خین

حقیقت دیدنِ خوابست ای جان
به تعبیری که دارد ابن سیرین

که طهران گوهر گنج درون بود
بزن بیرون ازین کوی پر از کین

(طریقت) عارفِ فرزانه ای کو

نه عارف مانده قزوین نه خُتن چین

خــُلدستان طریقت(حکایت :سنگ زیرین )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫ برآستان جانان (طریقت)+فی البداهه +غمخوار => ایران ☫ ۩۩۩

دل از داغ غمت اندر محاقه
چه دردی بدتر از درد فراقه؟
غم هجران تو در سینه دائم
کبابم می کنه این سینه داغه
«دبیر انجمن » آرامِ جانی
که عهدت با جوانان در وثاقه
خدا داند تو را ما دوست داریم
همیشه بر همین سبک و سیاقه
نگردد یادت از دل ها فراموش
ازین پس عکس تو در هر اتاقه
زیارتگاه جانان گشته ای تو
هوای دلنشنینت در رواقه
کلام دلربایت بُــرده از دل
به تاریکی برایم چلچراغه
تمام اَنبیا مبعوث گشتند
پس از این قبلهء ایران عراقه
خداوندآ: حکایت بر توداریم
روایت های دشمن در نفاقه
چگونه شکر این نعمت گزاریم
شعار دولت ایشان وفاقه
خودش نهج البلاغه خوانده برما
تمامِ مذهب ایشان براقه
از آن روزی که در بالا نشستند
سر ایران وُ ایرانی چماقه
برای گفتگو با دشمن من
وجودِ هر چَموشی اشتیاقه
بیا رحمت بریم از سوی کندو
که زنبورِ عسل در طمطراقه
هر آنکس می کند تقلید میمون
نباشد شک که پست تر از الاغه
خدایا فتنه گر را ریشه کن کن
وطن از فتنه گر در اختناقه
منافق در ستیز مرد میدان
ولیکن با کری جان در عیاقه
(طریقت) شاعرِ غمخوار ایران
پیامش را بخوان: نهج البلاغه

۩#خلدستان طریقت (غمخوار، معنوی )۩ محمد مهدی طریقت

خــُلدستان طریقت(شعار:شعر )۩محمد مهدی طریقت ↘<<خطبه دوم

۩۩۩ ☫خلدستان: (طریقت)مثنوی => معنوی ☫ ۩۩۩

جشن آب پاشونک ،جشن آغاز تابستان

ايرانيان باستان براي ايجاد نشاط و شادي هاي گروهي جشنهاي زيادي برپا مي كردند. معمولا شروع هر فصل با يك جشن همراه بود. علاوه بر آن اسم هر روز وقتي با اسم هر ماه برخورد مي كرد آن روز را هم جشن ميگرفتند. مثلا نام روز سيزدهم هر ماه تير بود که در ماه تير، روز تير سیزده تیر ماه

(سيزدهم) را جشن مي گرفتند.

مولا شروع قافیه ام ناب ناب شـد
شعرم در انتظار طلعت آن آفتـاب شد

بسیار تشنه ام ز صیـام و نبو د نت
شمـع و چرا غ بودن تو بی حساب شد

شاعـر شدم که سرایم حدیث عشق
آتـش گرفته بودم وسخنم آبَ آب شد

گفتم بیا بیـا که تو یی انتظـار من
(عجل علی ظهور ) آرزو ی بی جواب شد

پروانه ای نمـانده که بالش نسوخته
ای آفتاب حسن آرزوی من خراب شد

پیران و موی سپیدان تمـام عمر
چشمان پیر �طریقت � به خواب شد

چون خدا را دید در خود معنوی
عشوه آغازید موسی مثنوی

آینه، خورشید را در کیش دید
شد جهان نور خدا در خویش دید

بحر : دریا خود نداند یا در اوست
قطره : با دریاست یا دریا در اوست

پای بُرون کرد از گلیمش بیشتر
رخصت دیدار می داد از کلیمش پیشتر

او کمالِ ایزدی خو کرده بود
در گمانش مو به مو رو کرده بود

گرچه درد عشق درمان نیستش
گفته‌اند از عشق فرمان نیستش

هردلی کین هر دو در فرمان شود
در طبــابَــت درد بــی‌درمان شود

میخِ عشقش کند بنیادش رها
گفت :امسال است سالُ اژدها

از (صدیقی) گشت و موسی سر گذشت
شیخِ گریان گشت سوی کشتی در گذشت

گر چه خارا موم شد (ازگل )در او
حوزهء علمیه شد مضطر او

لشکر فرعونیان را در شکست
لیک از نمرودیان شد سر شکست

اندک اندک (انقلابی)پیر شد
دیر شد هنگام (شاهی) دیر شد

از (نمازِ جمعه) صد کاریش هست
علم را کز خاک برداریش هست

کودکان وی را به آب انداختند
مردمان از موج دریا ساختند

پیش فرعون آتشی افروختی *
خود از آن آتش (سند)را سوختی

پس به چوپانی بریدم جمعه ها
خانه کردم شمبه ها پنشمه ها

گوسفندان را به صحرا هی کنید
آتشی از دردها در نی کنید

نان خشکی، در (ولایت) داشتم
آفتابی ، ماهتابی چون حکایت داشتم

داشتم دور از جهان خاکیان ، چالاکیان
خرمی از غفلتی چون ماکیان،افلاکیان

شانه‌ها آسوده از بار خرد می بافتم
غافل از آن‌چونکه بر من بگذردمی تافتم

خود تو می‌دانی که در من می زدی
سهمگین شد انجمن را ایزدی

خاست آوایی، فضایی شدمجاز
برق زد دستی، عصایی شدحجاز

گشت چوپان‌بچه ای پیغمبری
گوسفندانش بدل شد با خری

هرشب از دریا غلام آباد بُرد
آخرش دریای(اُزگل) شاد بُرد

ناخدا گر جامه را بر تن می درد
هر کجا خواهد خدا کشتی برد

شد امامِ جمعه نیش مار کش
دودمانِ شمبه را تیمار کش

موسم زرع است، (حجاب) از پیش کن
خاکِ (اُزگل) را تو نم نم خیش کن

گرچه نوبت ارزنک را نی شمار
این خُمارآن را چو می‌دانی شمار

جمعگان را وارهان از جمعگی
مردگان را ده صلای از جملگی

در شکن اهرام جفتِ اختلاس
بعد ازین آتش درافکن اقتباس

اشک شیخ از تشت مردم ‌تاب ریز
لشکر فرعون را یکباره در تالآب ریز

رهروان را باز گیر از قدسیان
محضر اسناد شد آب دهان

صد سند کن پیش تیر قبطیان*
کی شوی آماج طعن سبطیان*

دیو خویان را دوای درد تو
چون ددان یک عمر صحراگرد تو

کیمیا کردن به قارون رهبری
رنج خود از گنج قارو ن اَبتری

چون سپاهِ علم و فن تعلیم کن
بعد ازآن گوساله را تعظیم کن

وای ازین احکام جان‌فرسای عشق
مُرد از پیغمبری موسای عشق

کِی زِ اینان چیزکی کم ساختی
جانِ عریان جسم آدم ساختی

می توانی کوه پیش و پس کنی
می توانی ناکسان را کس کنی

اَهلِ اسراییل و فرزندان وی
نسل ابراهیم وُ پیوندان وی

کظم موسای تو ،ایشان را جداست
باز کن گوساله‌ را گویا خداست

تا تو را در جمعه ها این مردم‌اند
شنبه ها یکشنبه ها موسی گم‌اند